Deniz-aşırı dengeleme stratejisi: Obama-Trump-Bıden dönemi Amerikan dış politikası
Offshore balancing strategy: Amerikan foreign policy in the Obama-Trump-Biden terms
- Tez No: 969344
- Danışmanlar: PROF. DR. HASAN BASRİ YALÇIN
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Uluslararası İlişkiler, International Relations
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Avrasya Araştırmaları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Avrasya Araştırmaları Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amerika Birleşik Devletleri'nin (ABD) uygulamaya geçirdiği dış politika, uluslararası düzendeki değişen güç dengelerine ve dönüşen tehdit algılamalarına bağlı olarak tarihsel süreç içinde farklı stratejik yaklaşımlar tarafından şekillenmiştir. Bu stratejiler arasından öne çıkan“deniz-aşırı dengeleme”, ABD'nin politik, ekonomik, diplomatik ve askeri gücünü doğrudan müdahaleler yerine bölgesel güçler ve ittifak sistemleri aracılığıyla devam ettirmesini amaçlayan bir yaklaşım olarak ön plana çıkmaktadır. İşbu strateji, bölgesel ve küresel güç dengelerinin değişim ve dönüşümden geçerek yerinden sarsıldığı ve çok kutuplu bir uluslararası düzenin belirginleştiği dönemlerde daha fazla tartışma konusu olmuştur. Deniz-aşırı dengeleme stratejisinin hayata geçirilme biçimi, her bir başkanlık dönemine göre farklılıklar göstermiştir. Bu tez, Barack Obama (2009-2017), Donald J. Trump (2017-2021) ve Joe Biden (2021-2025) yönetimlerinin deniz-aşırı dengeleme stratejisini“Asya'ya Yönelim”,“Önce Amerika”ve“Stratejik Yeniden Bağlanma”kavramları çerçevesinde irdelemeyi amaçlamaktadır. Obama döneminde Asya-Pasifik bölgesi ön plana çıkarken, Trump yönetiminde ABD, siyasi ve ekonomik yüklerini azaltmaya yönelik adımlar atmıştır. Biden döneminde ise ABD'nin müttefikleriyle tekrardan iş birliğini artırma çabaları kendisini göstermiştir. Bu tez, söz konusu üç yönetimin deniz-aşırı dengeleme stratejisini nasıl benimsediğini ve uyguladığını karşılaştırmalı bir analiz yöntemiyle incelemeyi amaçlamaktadır. Her üç başkanın ulusal güvenlik belgeleri, dış politika eylemleri ve söylemleri ele alınacak ve stratejik öncelikler, müttefiklerle ilişkiler ve diplomatik girişimler bağlamında bir değerlendirilme yapılacaktır. Her bir dönemin jeopolitik ve jeostratejik dinamikleri, ABD'nin müttefikleri ve yükselen rakip güçler ile münasebetleri çerçevesinde ele alınarak daha geniş bir bakış açısı sunulacaktır. Bu tez çalışmasının en temel hedefi, Amerikan dış politikasında deniz-aşırı dengeleme stratejisinin değişen ve dönüşen uluslararası ortamda ne yönde şekillendiğini ve adı anılan üç başkanın bu stratejik yaklaşımı nasıl farklı yorumladıklarını ortaya çıkarmaktır. Tüm bunların ışığında, bu tez, hem kuramsal bir çerçeve hem de kavramsal açıklamalar sunarak Amerikan dış politikasında meydana gelen değişim ve dönüşümleri daha kapsamlı ve sistematik bir şekilde değerlendirmeyi hedeflemektedir. Bu doğrultuda, ilgili dönemlerdeki dış politika dinamiklerini deniz-aşırı dengeleme yaklaşımı bağlamında ele alarak, ABD'nin küresel güç projeksiyonunu nasıl şekillendirdiğini, müttefikleriyle olan ilişkilerini nasıl yapılandırdığını ve politik-stratejik önceliklerini hangi temel faktörler doğrultusunda belirlediğini derinlemesine incelemeyi amaçlamaktadır.
Özet (Çeviri)
The foreign policy implemented by the United States (U.S.) has been shaped by different strategic approaches throughout history, depending on shifting power balances and evolving threat perceptions in the international order. Among these strategies, offshore balancing stands out as an approach that aims to maintain the U.S.'s political, economic, diplomatic, and military power through regional powers and alliance systems rather than direct interventions. This strategy becomes a more prominent subject of discussion during periods when regional and global power balances undergo transformation and a multipolar international system becomes more apparent. The implementation of the offshore balancing strategy has varied across different presidential terms. This thesis aims to examine how the administrations of Barack Obama (2009-2017), Donald J. Trump (2017-2021), and Joe Biden (2021-2025) have adopted the offshore balancing strategy within the frameworks of“Pivot to Asia”,“America First”, and“Strategic Reengagement,”respectively. During the Obama era, the Asia-Pacific region gained prominence; under Trump, the U.S. took steps to reduce its political and economic burdens. During the Biden administration, efforts to strengthen cooperation with allies have become more evident. This thesis seeks to analyze comparatively how these administrations have adopted and implemented the offshore balancing strategy. National security documents, foreign policy actions, and discourses of each president will be examined, and an assessment will be made in the context of strategic priorities, relations with allies, and diplomatic initiatives. The geopolitical and geostrategic dynamics of each period will be discussed within the framework of U.S. relations with its allies and emerging rival powers, offering a broader perspective. The primary objective of this thesis is to reveal how the offshore balancing strategy in U.S. foreign policy has evolved in response to changing international circumstances and how the three aforementioned presidents have interpreted this strategic approach differently. In light of all these considerations, this thesis aims to evaluate the changes and transformations in American foreign policy in a more comprehensive and systematic manner by providing both a theoretical framework and conceptual explanations. Accordingly, it seeks to analyze the foreign policy dynamics of the relevant periods within the context of offshore balancing approach, examining how the U.S. has shaped its global power projection, structured its relations with allies, and determined its political and strategic priorities based on fundamental factors.
Benzer Tezler
- Sino-Indian rivalry for regional dominance in the Indian Ocean
Hint Okyanusunda bölgesel hakimiyet için Çin-Hint rekabeti
FATİH KILIÇ
Yüksek Lisans
İngilizce
2017
Uluslararası İlişkilerNecmettin Erbakan ÜniversitesiUluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. TAYLAN ÖZGÜR KAYA
- Environmental and economic analysis of a cruise ship using LNG–MGO as alternative fuels
Alternatif yakıt olarak LNG–MGO kullanan bir kruvaziyer gemisininçevresel ve ekonomik açıdan incelenmesi
RAMAZAN ALTUN
Yüksek Lisans
İngilizce
2026
Gemi Mühendisliğiİstanbul Teknik ÜniversitesiDeniz Ulaştırma İşletme Mühendisliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. BURAK ZİNCİR
- The military cooperation between Türkiye and Somalia under the AK Party
Başlık çevirisi yok
BUREKA HASSAN ELMI
Yüksek Lisans
İngilizce
2025
Uluslararası İlişkilerİstanbul Kültür ÜniversitesiUluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. BORA BAYRAKTAR
- Numerical investigation of maneuvering performance of monohull and multihull marine vessels
Tek gövdeli ve çok gövdeli deniz araçlarının manevra performansının sayısal incelenmesi
SÜLEYMAN DUMAN
Doktora
İngilizce
2022
Gemi Mühendisliğiİstanbul Teknik ÜniversitesiGemi İnşaatı ve Gemi Makineleri Mühendisliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ŞAKİR BAL
- Contribution a la recherche d'un cadre juridique pour un droit international de laconcurrence plus efficace
Daha etkin bir uluslararası rekabet için hukuki çerçeve arayışı
ALİ CENK KESKİN
Doktora
Fransızca
2009
HukukGalatasaray ÜniversitesiKamu Hukuku Ana Bilim Dalı
PROF. DR. JEAN MARC SOREL
PROF. DR. HALİL ERCÜMENT ERDEM