Geri Dön

İnme sonrası disfaji riski olan ve olmayan kadınlarda pelvik taban semptomlarının ve fonksiyonel durumun incelenmesi

Investigation of pelvic floor symptoms and functional status in women with and without a risk of dysphagia after stroke

PDF İndir

  1. Tez No: 969401
  2. Yazar: MERVE ÖZTÜRK
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ÖZGÜ İNAL ÖZÜN
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon, Physiotherapy and Rehabilitation
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Gülhane Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı inme sonrası disfaji riski olan ve olmayan kadınlarda pelvik taban semptomlarının ve fonksiyonel durumun incelenmesidir. Gereç ve yöntem: Bu kesitsel çalışmaya inme tanısı olan 18-65 yaş aralığında 71 kadın birey dahil edildi. Katılımcılar Türkçe Yeme Değerlendirme Aracı-10 (T-EAT-10) anketine göre 3 ve üzeri puan alanlar disfaji riski olan (n=31) ve 3 puanın altında alanlar ise disfaji riski olmayan (n=40) şeklinde iki gruba ayrıldı. Değerlendirmede Fonksiyonel Oral Alım Skalası (FOAS), Brunnstrom Evrelemesi, Modifiye Asworth Skalası (MAS), Pelvik Taban Distres Envanteri-20 (PTDE-20), Kısa Fiziksel Performans Bataryası (KFPB), Zamanlı Kalk Yürü Testi (ZKYT), Jamar, Fugl-Meyer Üst Ekstremite Değerlendirmesi (FM-ÜE) ve Modifiye Barthel İndeksi (MBİ) kullanıldı. Değişkenlerin inme sonrası disfajiyi öngörmedeki rolünü belirlemek amacıyla lojistik regresyon analizi uygulandı. Bulgular: Disfaji riski olan grupta PTDE-20 ve alt boyutu olan Üriner Distres Envanteri-6 (ÜDE-6) puanları anlamlı düzeyde yüksekti (p=0,013; p<0,001). Ayrıca, 4 metre yürüme (p=0,055), 5 kez otur-kalk (p=0,002), ZKYT süresi (p=0,002), el kavrama kuvveti (p=0,046) ve MBİ toplam puanı (p<0,001) gruplar arasında anlamlı farklılık gösterdi. Univariate lojistik regresyon analizine göre ÜDE-6, POPDE-8, PTDE-20, ZKYT süresi ve MBİ puanları disfaji riskini anlamlı şekilde etkiledi (p<0,05). ÜDE-6 puanı arttıkça disfaji riski yükselirken (OR=1,06), KFPB toplam puanı, MBİ puanı ve el kavrama kuvveti arttıkça disfaji riski azaldı (OR=0,80; OR=0,95; OR=0,91). Multivariate analizde ise yalnızca ÜDE-6 (OR=1,04, p=0,013) ve MBİ (OR=0,93, p=0,001) disfaji için bağımsız prediktör olarak belirlendi. Sonuç: Bu çalışmada inme sonrası disfaji riski olan kadın bireylerde pelvik taban semptomlarının daha fazla, fiziksel performans, el kavrama kuvveti, fonksiyonel hareketlilik ve günlük yaşam aktivitelerindeki bağımsızlık düzeylerinin ise daha düşük olduğu belirlendi. Disfaji için en güçlü prediktörler ÜDE-6 ve MBİ puanlarıydı.

Özet (Çeviri)

Purpose: The aim of this study is to investigate pelvic floor symptoms and functional status in women with and without a risk of dysphagia after stroke. Materials and methods: This cross-sectional study included 71 women aged 18–65 years who were diagnosed with stroke. According to the Turkish Eating Assessment Tool-10 (T-EAT-10), participants were divided into two groups: those at risk of dysphagia (score≥3; n=31) and those not at risk of dysphagia (score<3; n=40). The assessment tools used included the Functional Oral Intake Scale (FOIS), Brunnstrom Staging, Modified Ashworth Scale (MAS), Pelvic Floor Distress Inventory-20 (PFDI-20), Short Physical Performance Battery (SPPB), Timed Up and Go Test (TUG), Jamar dynamometer, Fugl-Meyer Upper Extremity Assessment (FM-UE), and Modified Barthel Index (MBI). Logistic regression analysis was performed to determine the role of the variables in predicting post-stroke dysphagia. Result: In the group at risk of dysphagia, the scores of the Pelvic Floor Distress Inventory-20 (PFDI-20) and its subscale, the Urinary Distress Inventory-6 (UDI-6), were significantly higher (p = 0.013; p < 0.001). In addition, 4-meter walking (p = 0.055), 5-times sit-to-stand (p=0.002), Timed Up and Go Test (TUG) duration (p=0.002), handgrip strength (p=0.046), and total Modified Barthel Index (MBI) scores (p<0.001) showed significant differences between the groups. According to univariate logistic regression analysis, UDI-6, POPDI-8, PFDI-20, TUG duration, and MBI scores significantly affected the risk of dysphagia (p<0.05). While an increase in UDI-6 scores was associated with a higher risk of dysphagia (OR=1.06), higher SPPB total scores, MBI scores, and handgrip strength were associated with a reduced risk of dysphagia (OR=0.80; OR=0.95; OR=0.91). In the multivariate analysis, only UDI-6 (OR=1.04, p=0.013) and MBI (OR=0.93, p=0.001) were identified as independent predictors of dysphagia. Conclusion: In this study, it was determined that women at risk of dysphagia after stroke had more pelvic floor symptoms and lower levels of physical performance, handgrip strength, functional mobility, and independence in activities of daily living. The strongest predictors of dysphagia were UDI-6 and MBI scores.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    734865

    İnme sonrası sarkopeni prevalansı ve ilişkili faktörler: Sağlıklı gönüllülerle karşılaştırma

    Prevalence of post-stroke sarcopenia and related factors: Comparison with healthy individuals

    BİHTER SEMİHA ALTUNAY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÜLDAL FUNDA YÜZER

  2. Tez No

    688698

    İnmeli hastalarda malnütrisyon ve disfajinin önemi

    The importance of malnutrition and dysphage in patients with stroke

    NURBANU GÜÇMEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonKahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. TUBA TÜLAY KOCA

  3. Tez No

    471687

    İnmeli hastalarda disfaji ile uyku kalitesi arasındaki ilişki

    The relationship between dysphagia and sleep quality in patients with stroke

    AYŞE ÖZDEDE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. EBRU ALEMDAROĞLU

  4. Tez No

    871054

    Disfaji riski bulunan yaşlı bireylerde yutma terapisinin yutma bozukluğu riskine ve yaşam kalitesine etkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the effect of swallowing therapy on the risk of swallowing disorder and quality of life in elderly individuals with dysphagia risk

    MEHMET ÇAKIR

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Kulak Burun ve BoğazAnkara Üniversitesi

    Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÜRSEL DURSUN

  5. Tez No

    996661

    İnme sonrası disfajisi olan bireylerde transkraniyal manyetik stimülasyonla kombine McNeill disfaji terapi programının etkililiği

    Effectiveness of transcranial magnetic stimulation combined with the McNeill dysphagia therapy program in individuals with post-stroke dysphagia

    KÜBRA NUR ŞİMŞEK

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Dil ve Konuşma TerapisiAnadolu Üniversitesi

    Dil ve Konuşma Terapisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ELÇİN TADIHAN ÖZKAN

Geri Dön