Duyu bütünleme uygulayan terapistlerin vestibüler sisteme bağlı fonksiyonlarının değerlendirilmesi
Evaluation of vestibular system-related functions in therapists practicing sensory integration
- Tez No: 969405
- Danışmanlar: PROF. DR. ÜMİT UĞURLU
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Ergoterapi, Occupational Therapy
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Bezm-İ Alem Vakıf Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Ergoterapi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Ergoterapi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Duyu bütünleme (DB) terapisi çoğunlukla ergoterapistler tarafından yaygın olarak kullanılan bir müdahale yöntemidir. Terapistler, bu müdahale yönteminde kullanılan materyaller ile yapılan aktiviteler sebebiyle yoğun şekilde görsel ve vestibüler uyaranlara maruz kalmaktadırlar. Bu durum DB terapisi uygulayan klinisyenlerin baş dönmesi ve denge bozukluğu gibi problemler yaşamalarına neden olabilir. Nitekim ergoterapistlerden alınan sözlü aktarımlar, bu durumu desteklemektedir. Literatürde yakın alanlarda duyusal uyaranlara maruz kalma ile ilgili bazı araştırmaların olmasına karşın DB terapisi uygulayan klinisyenlerle ilgili bir çalışmaya rastlanılmamıştır. Bu sebeple, DB terapisi uygulayan klinisyenlerin sürekli ve yoğun şekilde duyusal uyaranlara maruz kalmalarının vestibüler sistemle bağlantılı fonksiyonlarını etkileyerek bir engellilik veya günlük yaşam aktivitelerinde (GYA) kısıtlılık oluşturup oluşturmadığı araştırıldı. DB terapisi uygulayan klinisyenlerin, baş dönmesi engellilik durumları Baş Dönmesi Engellilik Envanteri ile değerlendirildi. Katılımcıların baş dönmesi ve denge bozukluğu gibi problemlerle ilişkili olarak GYA'daki kısıtlılık düzeylerini ölçmek için ise Vestibüler Bozukluklar Günlük Yaşam Aktiviteleri Ölçeği kullanıldı. Anketler, DB terapisi uygulayan ergoterapist ve fizyoterapistlere sosyal medya ve e-posta yolu ile iletildi. Elde edilen verilerin normal dağılıma uygunluğu histogram grafiği ile değerlendirildi. Katılımcıların anlamlı düzeyde bir engellilik veya GYA'da kısıtlılık yaşayıp yaşamadıklarını belirlemek için işaret testi yapıldı. Normal dağılım göstermeyen bağımsız iki grup karşılaştırmasında Mann-Whitney U testi, ikiden fazla grubun karşılaştırmasında Kruskal Wallis H testi kullanıldı. İstatistiksel analizler SPSS yazılımı ile yapıldı. Güç analizi için G-Power yazılımı kullanıldı. Çalışmaya toplam 305 kişi katıldı. Araştırmanın dahil edilme kriterlerini karşılayan 232 katılımcının verileri analiz edildi. Elde edilen bulgulara göre, DB terapisi uygulayan klinisyenlerin baş dönmesine bağlı engellilik durumu toplam puanına göre engellilik yaşamadıkları (p > 0,05) ama emosyonel ve fiziksel alt boyutlarda engellilik yaşadıkları (sırasıyla p = 0,027; p = 0,020) görüldü. Bununla birlikte olgular yaş, cinsiyet, çalışma yılı, rehabilitasyon merkezinde çalışıp çalışmama, Snoezelen ekipmanlarını kullanma bakımından sınıflandırıldığında gruplar arasında bazı farklılıklar görüldü (p < 0,05). Ayrıca katılımcıların baş dönmesi ve denge bozukluğuyla ilişkili GYA'daki kısıtlılık düzeyleri toplam puanına ve alt boyutlarına göre bakıldığında terapistlerin GYA'da kısıtlılık yaşadıkları görüldü (tüm değerler p < 0,001). Ancak olgular yaş, cinsiyet, çalışma yılı gibi değişkenler bakımından sınıflandırıldığında gruplar arasında bir farklılık görülmedi (p > 0,05) DB terapisi uygulayan klinisyenlerin, baş dönmesi ve denge bozukluğu gibi sorunlarla ilişkili olarak GYA'da problem yaşadıkları görülmektedir. Bu bağlamda terapistlerin gün içindeki DB terapisi seans sayılarının ve sürelerinin azaltılması gibi çalışma koşullarının iyileştirilmesine yönelik düzenlemeler önerilebilir. Ayrıca DB terapisi seanslarının bir hafta içerisindeki dağılımı daha dengeli şekilde planlanabilir. Terapistlerin, görsel-vestibüler uyaranlara maruz kaldıklarında problem yaşamaları durumunda, belirtiler yok oluncaya kadar seanslara ara verilmesi tavsiye edilebilir. Bu bağlamda, DB klinisyenlerinin çalışma koşullarını ve sağlık sorunlarını düzenli olarak değerlendirmek önemli olabilir. Ayrıca, baş dönmesi ile denge sorunlarına neden olabilecek uyaranları azaltmak için çalışma ortamında duyusal ve ergonomik değişiklikler yapmak, klinisyenlerin olası risklerden korumasına yardımcı olabilir.
Özet (Çeviri)
Sensory integration (SI) therapy is a commonly used intervention method, primarily implemented by occupational therapists. Due to the materials and activities involved in this therapy, clinicians are intensely exposed to visual and vestibular stimuli. This exposure may lead to issues such as dizziness and balance disorders among practitioners of SI therapy. Indeed, verbal reports from occupational therapists support this observation. Although some studies in related fields have addressed exposure to sensory stimuli, no research has been found focusing specifically on clinicians applying SI therapy. Therefore, this study investigated whether continuous and intense exposure to sensory stimuli among clinicians practicing SI therapy affects vestibular-related functions and leads to disability or limitations in activities of daily living (ADLs). Dizziness-related disability among clinicians practicing SI therapy was assessed using the Dizziness Handicap Inventory (DHI). To evaluate the level of activity limitations in ADLs associated with dizziness and balance problems, the Vestibular Disorders Activities of Daily Living Scale (VADL) was utilized. The questionnaires were distributed to occupational therapists and physiotherapists authorized to practice SI therapy via social media and email. The normality of the obtained data was assessed using histogram plots. The Sign Test was used to determine whether participants experienced significant levels of disability or limitations in ADLs. For comparisons between two independent groups not showing normal distribution, the Mann-Whitney U test was applied, while the Kruskal-Wallis H test was used for comparisons involving more than two groups. Statistical analyses were conducted using SPSS software, and G*Power software was used for the power analysis. A total of 305 individuals participated in the study. Data from 232 participants who met the inclusion criteria were analyzed. According to the findings, clinicians practicing SI therapy did not experience overall disability due to dizziness based on total DHI scores (p > 0.05); however, they did report disability in the emotional and physical subscales (p = 0.027 and p = 0.020, respectively). Additionally, when cases were classified based on variables such as age, gender, working in a rehabilitation center, years of experience, and use of Snoezelen equipment, some significant group differences were observed (p < 0.05). Moreover, analysis of total and subscale scores of the Vestibular Disorders Activities of Daily Living Scale indicated that therapists experienced limitations in ADLs associated with dizziness and balance issues (all p < 0.001). However, when the cases were classified according to variables such as age, gender, and years of experience, no significant differences were observed between the groups (p > 0.05). Clinicians practicing SI therapy appear to experience difficulties ADLs related to issues such as dizziness and balance disorders. In this context, adjustments to improve working conditions -such as reducing the number and duration of SI therapy sessions per day- can be recommended. Additionally, the distribution of SI sessions throughout the week could be planned in a more balanced manner. If therapists experience symptoms when exposed to visual-vestibular stimuli, it may be advisable to suspend sessions until the symptoms subside. Accordingly, regularly assessing SI clinicians' working conditions and health issues may be important. Furthermore, making sensory and ergonomic modifications in the work environment to reduce stimuli that may cause dizziness and balance problems can help protect clinicians from potential risks.
Benzer Tezler
- Özel öğrenme güçlüğü olan bireylere uygulanan duyu bütünleme çalışmasının dikkat düzeylerine etkisi
The effect of sensory integration exercise applied to individuals with spacial learning disabilities on attention levels
FAİK SONER SADIN
Yüksek Lisans
Türkçe
2022
Fizyoterapi ve RehabilitasyonÜsküdar ÜniversitesiNörobilim Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ TURGAY ALTUNALAN
- Serebral palsili olgularda duyu bütünleme ağırlıklı fizyoterapi programının fonksiyonellik,spastisite ve motor seviye üzerine etkisi
The effect of sensory integration weighted physiotherapy program in cases with cerebral palsy over the functionality,spasticity and motor level
CEMİL ARSLAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2015
Fizyoterapi ve Rehabilitasyonİstanbul Medipol ÜniversitesiFizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. DEVRİM TARAKCI
- Serebral palsili olgularda duyu bütünleme terapisinin olguların denge ve bilişsel düzeyine etkisi
The effect of sensory integration therapy on balance and cognitive skills of individuals with cerebral palsy
HANDE YILMAZ
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
Fizyoterapi ve RehabilitasyonYeditepe ÜniversitesiFizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ FEYZA ŞULE BADILLI DEMİRBAŞ
- Prematüre bebeklerde duyu bütünleme müdahale programının duyusal işlemleme, emosyonel ve adaptif cevaplar üzerine etkisi
The effects of sensory integration intervention programme on sensory processing, emotional and adaptive functions of premature infants
SERKAN PEKÇETİN
Doktora
Türkçe
2015
Fizyoterapi ve RehabilitasyonHacettepe ÜniversitesiErgoterapi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ESRA AKI
- Down sendromlu çocuklarda duyu bütünleme eğitiminin dikkat ve motor beceriler üzerine etkisi
The effect of sensory integration therapy on attention and motor skills in children with down syndrome
METEHAN YANA
Doktora
Türkçe
2021
Fizyoterapi ve RehabilitasyonPamukkale ÜniversitesiFizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ERDOĞAN KAVLAK