Otoimmün karaciğer hastalığı ön tanılı ve otoantikor pozitifliği bulunan hastaların karaciğer spesifik otoantikorlarının immunoblot yöntemiyle araştırılması
Investigation of liver-specific autoantibodies by immunoblot method in patients with suspected autoimmune liver disease and positive autoantibody findings
- Tez No: 971406
- Danışmanlar: PROF. DR. ASLI GAMZE ŞENER
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Gastroenteroloji, Mikrobiyoloji, Allerji ve İmmünoloji, Gastroenterology, Microbiology, Allergy and Immunology
- Anahtar Kelimeler: indirekt immünofloresan test, immünoblot, primer biliyer kolanjit, otoimmün hepatit, indirect immunofluorescence, immunoblot, primary biliary cholangitis, autoimmune hepatitis
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Balıkesir Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Tıbbi Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Otoimmün karaciğer hastalığı (OİKH) şüphesi olan ve IIF yönteminde otoantikor pozitifliği saptanan erişkinlerde immünoblot tekniğiyle karaciğere özgül otoantikorların araştırılması ve IIF paternleriyle antijen spesifik sonuçlar arasındaki uyumun değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: OİKH kuşkulu 96 yetişkin hastanın serumları retrospektif olarak incelendi. ANA/AMA/ASMA/LKM taraması için IIF çalışılan ve paternleri ICAP sınıflamasına göre kaydedilen, OİKH ile uyumlu IIF paterni bulunan örnekler immünoblot tekniğiyle analiz edildi. Sonuçlar semikantitatif olarak değerlendirildi ve klinik verilerle karşılaştırıldı. Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 59,9±12,8 olup %93,8'i kadındı; karaciğer fonksiyon testleri %81,2 oranında yüksekti. IIF'de en sık saptanan patern AMA idi; nükleer membran, çoklu nükleer noktalar ve anti sentromer paternleri daha az görüldü; olguların %54,2'sinde çoklu patern mevcuttu. İmmünoblotta hastaların %89,6'sında en az bir otoantikor pozitif bulundu. Anti M2 ve anti-M2 3E antikorları en sık tespit edilen antikorlar olup birlikte pozitiflik oranı yüksekti. Nükleer antikorlar (anti-Ro52, anti-Sp100, anti-Gp210, anti-PML) ve diğer antijenlere karşı antikorlar değişen oranlarda pozitifti. IIF'de AMA paterni olmayan olguların %23'ünde anti-M2 ve/veya anti-M2 3E pozitifliği saptandı. Anti-F aktin, anti-LKM 1, anti-SLA/LP ve anti-LC 1 pozitifliği OİH ve overlap sendromlarda mevcuttu. Sonuç: IIF otoantikor taramasında faydalı olsa da antijen spesifik immünoblot, OİKH tanısında duyarlılığı artırır ve AMA negatif veya çoklu paternli olgularda serolojik tanıyı güçlendirir. OİKH'e özgü otoantikorların immünoblotla gösterilmesi ve birden çok antikor kombinasyonunun tespit edilmesi, OİKH'nin heterojenitesini göstermektedir. Doğru tanı ve izlem için IIF sonuçlarının immünoblotla desteklenmesi ve klinikle birlikte yorumlanması gereklidir.
Özet (Çeviri)
Aim: To investigate liver specific autoantibodies by immunoblot in adults suspected of autoimmune liver disease (AILD) who were positive for autoantibodies by indirect immunofluorescence (IIF), and to assess concordance between IIF patterns and antigen specific results. Materials and Methods: Sera from 96 adults with suspected AILD were examined retrospectively. Samples with ANA/AMA/ASMA/LKM screening by IIF that patterns were recorded under the ICAP classification were analyzed by immunoblot if the pattern suggested AILD. Semiquantitative results were compared with clinical data. Results: The mean age was 59.9±12.8 years; 93.8% were female. Liver function tests were elevated in 81.2%. AMA was the most common IIF pattern; nuclear membrane, multiple nuclear dots and anti centromere patterns were less frequent; 54.2% of cases showed multiple patterns. Immunoblot detected at least one autoantibody in 89.6%. Anti M2 and anti M2 3E were most frequent patterns. They were also often co positive. Nuclear antibodies (anti-Ro52, anti-Sp100, anti-Gp210, anti-PML) and other antibodies appeared at varying rates. In 23% of AMA negative cases, anti-M2 or anti-M2 3E were positive. Anti-F actin, anti-LKM 1,anti- SLA/LP and anti-LC 1 positivity occurred in autoimmune hepatitis (AIH) and overlap syndromes. Conclusion: IIF is useful for autoantibody screening, but antigen-specific immunoblot improves diagnostic sensitivity, particularly in patients with mixed-pattern or AMA-negative. Combined interpretation of IIF, immunoblot, and clinical data is essential for accurate diagnosis and follow-up.
Benzer Tezler
- HBV DNA ve HCV RNA'sı pozitif olan kronik hepatit B ve C hastalarında otoantikor seroprevalansının araştırılması
A study on auto-antobody seroprevalance in hepati̇ti̇s B and C patients with pozi̇ti̇ve hbv dna and HCV rna
NİZAMETTİN YAKAR
Yüksek Lisans
Türkçe
2015
MikrobiyolojiKahramanmaraş Sütçü İmam ÜniversitesiTıbbi Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MURAT ARAL
- Otoimmün karaciğer hastalıklarında otoimmün tiroidit sıklığı
The prevalence of autoimmune thyroiditis in autoimmune liver diseases
SELVER YAYLAMAZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
İç Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşaİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ALİ İBRAHİM HATEMİ
- Otoimmün hepatitte başlangıçtaki klinik ve histolojik bulgular ile tedavi sonrası prognoz ve hastalık komplikasyonları arasındaki ilişki
The relationship between baseline clinical and histological findings and prognosis, medical complications after the treatment in autoimmune hepatitis
BERNA GÜRSEL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
GastroenterolojiEge Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FULYA GÜNŞAR
- Tip-1 diyabetes mellitus tanısıyla takip edilen hastaların epidemiyolojik verilerinin, metabolik kontrollerinin, büyümelerinin değerlendirilmesi
Type-1 diabetes mellitus followed by diagnosis epidemiological data of patients, metabolic evaluation of their control and growth
ELİF DENİZYARAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ESRA DENİZ PAPATYA ÇAKIR
- Otoimmun hepatit hastalarımızın özellikleri
The features of our autoimmune hepatitis patients
CİHAT YILDIRIM
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
GastroenterolojiDicle Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MUHSİN KAYA