Geri Dön

Tekrarlayan düşmeleri olan Parkinson hastalığı tanısı almış hastalarda ''exergame''in yürüme, düşme ve denge üzerine etkilerinin değerlendirilmesi

Evaluation of the effects of“exergame”on walking, falls and balance in patients diagnosed with Parkinson's disease with recurrent falls

PDF İndir

  1. Tez No: 971844
  2. Yazar: EMİN EMRE ERKANLIOĞLU
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ERHAN ARİF ÖZTÜRK
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon, Physical Medicine and Rehabilitation
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Ankara Etlik Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Parkinson hastalığı (PH), beyinde bazal ganglionlarda dopamin üreten nöronların kaybı ile karakterize kronik, ilerleyici ve nörodejeneratif bir hastalıktır. PH'da sıklıkla görülen yürüme ve denge bozuklukları ile ilişkili tekrarlayan düşmeler, medikal ve/veya cerrahi tedavilere genellikle sınırlı düzeyde yanıt vermektedir. Bu nedenle yürüme ve dengenin geri kazanılması ve/veya korunması rehabilitasyon sürecinin temel hedeflerinden birini oluşturmaktadır. Ancak geleneksel egzersizlerin yürüme ve denge üzerine etkileri sınırlıdır. Bu bağlamda fiziksel ve bilişsel eğitimi bir arada sunan, motor öğrenme süreçlerini destekleyen oyun tabanlı egzersiz uygulamaları, PH rehabilitasyonunda büyük bir potansiyel oluşturmaktadır. Bu çalışmada; PH'lı hastalarda geleneksel rehabilitasyon tedavisine eklenen oyun tabanlı egzersiz uygulamasının; yürüme, denge, yaşam kalitesi, yorgunluk ve düşme korkusu üzerine erken ve orta dönem etkileri araştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışma, Sağlık Bilimleri Üniversitesi Ankara Etlik Şehir Hastanesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Hastanesi kliniğine rehabilitasyon programı alması amacıyla yatan hasta olarak kabul edilmiş 40-85 yaş arası İdiyopatik PH tanılı toplamda 36 hasta ile prospektif, randomize kontrollü olarak yürütüldü. Hastalar müdahale ve kontrol grubu olmak üzere 18'er hastadan oluşan 2 eşit gruba randomize olarak ayrıldı. Çalışmaya dahil olan toplam 36 hastaya, 4 hafta boyunca haftada 5 gün, günde 1 saat geleneksel egzersizler uygulandı. Müdahale grubuna geleneksel egzersizlere ek olarak 4 hafta boyunca, haftada 3 gün, günde 30 dakikalık oyun tabanlı egzersizler; kontrol grubuna ise süre eşitliği sağlamak amacıyla aynı sıklıkta ve sürede lomber güçlendirme egzersizleri verildi. Hastalar, hastalık özellikleri, denge, yürüme, yaşam kalitesi, düşme korkusu, yorgunluk ile çok yönlü biçimde değerlendirildi. Ayrıca izokinetik denge değerlendirme cihazı ile dinamik ve statik denge değerlendirilmesi yapılarak hastaların denge performanslarına yönelik niceliksel veriler elde edildi. Hastalara uygulanan tüm değerlendirme parametreleri tedavi öncesi (0. hafta), tedavi sonrası (erken dönem, 4. hafta) ve tedavi sonrası 3. ay kontrolde (orta dönem, 16. hafta) tekrarlandı. Elde edilen tüm parametreler birbirleriyle ve müdahale-kontrol grubu arasında karşılaştırıldı. Bulgular: Her iki grup arasında tedavi öncesinde demografik özellikler ve klinik bulgular arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu. Tedavi sürecinde yürüme ve dengeyi içeren ana bozukluklarda hem geleneksel rehabilitasyon yöntemlerine eklenen oyun tabanlı egzersiz uygulamasının hem de geleneksel rehabilitasyon yöntemlerinin istatistiksel olarak anlamlı iyileşme sağladığı görüldü. Yaşam kalitesi, yorgunluk düzeyi ve düşme korkusundaki iyileşmede de anlamlı değişiklikler tespit edildi. Her iki grupta da iyileşmeler istatistiksel olarak anlamlı olsa da yürüme, denge, yaşam kalitesi, yorgunluk ve düşme korkusunun değerlendirildiği birçok parametrede geleneksel rehabilitasyon yöntemlerine eklenmiş olan oyun tabanlı egzersizlerin, yalnızca geleneksel rehabilitasyon yöntemlerine kıyasla daha anlamlı gelişme değerlerine sahip olduğu saptandı. Ayrıca geleneksel rehabilitasyon yöntemlerine ek olarak eklenen oyun tabanlı egzersiz uygulamaları ile kazanılan iyileşmelerin tedavi sonrasında da anlamlı ölçüde devam ettiği görüldü. Buna rağmen yalnızca geleneksel rehabilitasyon uygulamaları ile elde edilen kazanımların büyük çoğunluğunun tedavi bitiminden 3 ay sonra kaybedildiği saptandı. Sonuç: Bu çalışma oyun tabanlı egzersizlerin, PH'da geleneksel egzersiz yaklaşımlarına ek olarak kullanıldığında, yalnızca geleneksel egzersiz uygulamalarına kıyasla denge başta olmak üzere yürüme, yaşam kalitesi, yorgunluk ve düşme korkusu üzerinde daha olumlu ve uzun vadeli etkiler sağlayabileceğini göstermektedir.

Özet (Çeviri)

Objective: Parkinson's disease (PD) is a chronic, progressive, and neurodegenerative disease characterized by the loss of dopamine-producing neurons in the basal ganglia of the brain. Recurrent falls associated with gait and balance disorders, which are frequently seen in PD, generally respond to medical and/or surgical treatments to a limited extent. Therefore, regaining and/or maintaining gait and balance constitute one of the main goals of the rehabilitation process. However, the effects of traditional exercises on gait and balance are limited. In this context, game-based exercise applications that combine physical and cognitive training and support motor learning processes have great potential in PD rehabilitation. In this study, the early and mid-term effects of game-based exercises added to traditional rehabilitation program in PD patients were investigated on gait, balance, quality of life, fatigue, and fear of falling. Materials and Methods: The study was conducted as a prospective, randomized controlled study with a total of 36 patients with idiopathic PD, aged between 40 and 85 years, who were admitted to the Health Sciences University Ankara Etlik City Hospital Physical Therapy and Rehabilitation Hospital clinic as inpatients for the purpose of receiving a rehabilitation program. The patients were randomly divided into 2 equal groups consisting of 18 patients each as intervention and control groups. A total of 36 patients included in the study were given traditional exercises for 1 hour per day, 5 days per week for 4 weeks. In addition to traditional exercises, the intervention group was given game-based exercises for 30 minutes per day, 3 days per week for 4 weeks; the control group was given lumbar strengthening exercises with the same frequency and duration to ensure equal duration. The patients were evaluated in a multifaceted manner with disease characteristics, balance, walking, quality of life, fear of falling, and fatigue. In addition, dynamic and static balance assessments were performed with an isokinetic balance assessment device and quantitative data were obtained regarding the patients' balance performances. All evaluation parameters applied to the patients were repeated before treatment (week 0), after treatment (early period, week 4) and at the 3rd month control after treatment (mid-term, week 16). All parameters obtained were compared with each other and between the intervention-control group. Results: There were no statistically significant differences in demographic characteristics and clinical findings between the two groups before treatment. During the treatment process, it was observed that both the game-based exercises added to the traditional rehabilitation program and the traditional rehabilitation program provided statistically significant improvements in the main disorders including walking and balance. Significant changes were also detected in the improvements in quality of life, fatigue level and fear of falling. Although the improvements were statistically significant in both groups, it was determined that the game-based exercises added to the traditional rehabilitation program had more significant improvement values compared to the traditional rehabilitation program alone in many parameters evaluating walking, balance, quality of life, fatigue and fear of falling. It was also observed that the improvements gained with the game-based exercises added to the traditional rehabilitation program continued significantly after treatment. Despite this, it was determined that the majority of the gains with the traditional rehabilitation program alone were lost 3 months after the end of treatment. Conclusion: This study shows that game-based exercises, when used in addition to traditional exercises in PD, may provide more positive and long-term effects on balance, walking, quality of life, fatigue, and fear of falling compared to traditional exercises alone.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    767659

    Düşme sonrası fraktürü olan 65 yaş ve üstündeki hastaların düşme nedenlerinin belirlenmesi

    Determining the reasons of falls of patients aged 65 and above with post-fall fracture

    ELİF NUR UYAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Aile HekimliğiKocaeli Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TUNCAY MÜGE ALVUR

  2. Tez No

    776397

    İnmeli hastalarda düşme sıklığı ve tekrarlayan düşmelerle ilişkili faktörler

    Fall frequency and factors related to repeat falls in patients with stroke

    ANIL YILMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALTINAY GÖKSEL KARATEPE

    UZMAN NESLİHAN EŞKUT

  3. Tez No

    266967

    Tekrarlayan atlayışlarda deneyimsiz paraşütçülerin sürekli-durumluk kaygı düzeyleri ve kalp atım hızı değişimleri

    Trait-state anxiety levels and heart rate changes of inexperienced parachutists at repeating jumps

    ZELİHA ŞENAY ÇAKIR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    SporDokuz Eylül Üniversitesi

    Fizyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. B. MUAMMER KAYATEKİN

  4. Tez No

    623258

    Geriatrik kadın hastalarda nokturinin prevelansı, klinik etkileri, ayrıntılı geriatrik değerlendirme parametreleri ve geriatrik sendromlarla ilişkisi

    Prevelance of pointurin in claimatic woman patients, clinical effects, detailed geriatric assessment parameters and relationship with geriatric syndromes

    EKREM DUTOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    GeriatriSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. PINAR SOYSAL

  5. Tez No

    375157

    Geriatrik olgularda ortostatik hipotansiyon tanısında manuel ile head-up tilt table kan basıncı ölçümlerinin karşılaştırılması ve ortostatik hipotansiyonun ayrıntılı geriatrik değerlendirme üzerine etkisinin değerlendirilmesi

    Comparison of manuel and head-up tilt table blood pressure measurements for the diagnosis of orthostatic hypotension in elderly patients and the evaluation of the effects of orthostatic hypotension on comprehensive geriatric assessment

    ALİ EKREM AYDIN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    GeriatriDokuz Eylül Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET TURAN IŞIK

Geri Dön