İmparatorluk Dönemi Roma Küçük Asya'sının ekonomik yapısında büyükbaş ve küçükbaş hayvanlar, MS I-IV. yüzyıllar.
Cattle and small livestock in the economic structure of Roman Asia Minor during the Imperial Period, I-IV. centuries AD
- Tez No: 972524
- Danışmanlar: DOÇ. DR. KAMİL DOĞANCI
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Eski Çağ Dilleri ve Kültürleri, Arkeoloji, Tarih, Ancient Linguistics and Cultures, Archeology, History
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Anadolu Üniversitesi
- Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Tarih Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Eskiçağ Tarihi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Büyükbaş ve küçükbaş hayvanlar, Neolitik Çağ'da evcilleştirilmeleri itibarıyla, yerleşik yaşam biçiminin beraberinde getirdiği uygarlık kavramının temel unsurlarından birisi olmuştur. Birincil kaynak niteliğiyle değerlendirilen etleri ve sütleriyle, insan beslenmesinin temel protein kaynakları arasında yer edinen sığır, koyun, keçi ve domuzlar, ikincil kaynak teşkil eden yün, kıl ve derileriyle pek çok eşya ve materyale hammadde oluşturmuş, giyim-kuşam kültürünün temel bileşenlerinden birisi olagelmiştir. Mezopotamya'nın ilk kent devletlerinden günümüze, en ilkelden en moderne tesis edilmiş ekonomik sistemler içerisinde, sayısız mesleğe ve ticaret örüntüsüne hayat veren bu hayvanlar,“ekonomi”kavramı içerisinde kapladıkları alanı ve ifade ettikleri önemi, bugün de büyük ölçüde korumaktadır. Uygarlığın genelinde olduğu gibi, büyükbaş ve küçükbaş hayvanlar, Küçük Asya'da da temel bir ekonomi unsuru teşkil etmiştir. Bu doğrultuda Romalılar, MÖ II. yüzyıldan itibaren egemenlikleri altına aldıkları Küçük Asya'da, kökleri Tunç Çağı'na kadar uzanan hayvancılık altyapısının, deri işçiliğinin ve yün dokumacılığının yeni sahibi, mirasçısı olmuşlardır. Akdeniz Havzası'nda tesis edilen Pax Romana'nın nimetlerinden büyük bir başarıyla faydalanan Küçük Asya kentleri, ekonomik yapıları için bir“fırsatlar çağı”teşkil eden İmparatorluk döneminde, tüm Akdeniz coğrafyasına ihracat yapan, küresel bir ekonomik güç haline gelmiştir. Büyükbaş ve küçükbaş hayvanlar ise, hem denizaşırı ticaretin hem de bölgesel ekonominin ana itici gücü olan endüstriyel üretimlere sağladıkları hammaddelerle, muazzam gelirleri mümkün kılmıştır. Roma kentsel yaşamının“vitrin”yapılarından birisi olan macellumların çok sayıda örneğine ev sahipliği yapan Küçük Asya, kırmızı etin ana satış mekânı olarak kabul edilen bu anıtsal pazar yapılarıyla, kalabalık kent merkezleri ile kırsal arasında organik bağlar tesis etmiştir. Faunal kalıntılar üzerine gerçekleştirilen çok sayıda çalışma, bu hayvanların Roma Küçük Asya'sının besin ekonomisi içerisinde uğradığı yoğun tüketimin kanıtlarını günümüze ulaştırmıştır.
Özet (Çeviri)
Since their domestication in the Neolithic Age, cattle and small livestock have been among the essential foundations of sedentary life and the concept of civilization. As primary resources, their meat and milk constituted indispensable protein sources in human nutrition; as secondary resources, their wool, hair, and hides provided raw materials for textiles, tools, and various commodities that shaped material culture and daily life. From the earliest Mesopotamian city-states to the modern era, these animals supported a wide range of crafts and trade patterns, ensuring their enduring place within economic systems and highlighting their lasting significance in the history of economy. In Asia Minor, cattle and livestock likewise formed a fundamental element of economic activity. Following the Roman conquest in the 2nd century BC, the empire inherited longstanding traditions of animal husbandry, leatherworking, and wool production, whose roots reached back to the Bronze Age. Benefiting from the stability of the Pax Romana, the cities of Asia Minor entered an“age of opportunities,”developing into vibrant centers of production and trade that exported goods across the Mediterranean. Cattle and small livestock, by supplying the raw materials necessary for industrial production, became a driving force behind both regional economies and overseas commerce, generating substantial revenues for the province. Monumental macella, regarded as showcase buildings of Roman civic life and serving as primary marketplaces for red meat, embodied the integration of urban demand with rural supply. Numerous studies on faunal remains have conveyed to the present day the evidence of the intensive consumption of these animals within the food economy of Roman Asia Minor.
Benzer Tezler
- Tommaso Campanella ve Thomas More`un ütopyalarının karşılaştırılması
Comparing Thomas More and Tommaso Campanella`s utopias
MAHMUT AVCI
Yüksek Lisans
Türkçe
2006
FelsefeAtatürk ÜniversitesiFelsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. OSMAN ELMALI
- Arkeolojik buluntular ve epigrafik belgeler ışığında Roma İmparatorluk döneminde Pamphylia'nın önde gelen kadınları
Prominent women of Pamphylia in the Roman İmperial period according to the archeological findings and epigraphic documents
NESLİHAN MAVİ ÇİÇEK
- Roma'nın Küçük Asya'daki koloni Politikası (Geç Cumhuriyet-Octavianus dönemleri M.Ö. 70-M.S. 14)
Colonial policy of Rome in Asia Minor (Late Republican era-the Octavian period B.C. 70-A.D. 14)
BATIKAN GÜMÜŞDERE
- Roma Dönemi'nde Küçük Asya kentlerinin Patronus'ları
Patroni of the Asia Minor Cities in the Roman Period
TUĞBA YILMAZ
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
TarihMimar Sinan Güzel Sanatlar ÜniversitesiOrtaçağ Tarihi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. FERİT BAZ