Geri Dön

Ekstraartiküler metakarp kırıklarında kullanılan intramedüller kirschner tellerinin boyut ve konfigürasyonlarının kırık kaynaması ve hasta kliniğine etkileri

Başlık çevirisi mevcut değil.

PDF İndir

  1. Tez No: 976542
  2. Yazar: SAMET GEZGİN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. İRFAN AYAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Mersin Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Çalışmamızda 1. metakarp haricindeki eklem dışı metakarp kırığı olan hastalarda retrograd gönderilen 2 adet çapraz kirshner telleri ile yapılan fiksasyonda tel konfigürasyonunun uzun dönem takiplerinde ağrı, fonksiyon ve yaşam kalitesi ve kırık radyolojisi üzerine etkilerini araştırmayı amaçladık. Mersin Üniversitesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalına metakarp kırığı nedeniyle başvuran hastalar retrospektif olarak çalışmaya dahil edildi. Toplam 44 hasta ve 44 metakarp kırığı incelenmiştir. Hastaların tamamı distal girişli (retrograd) intramedüller 2 adet kirshner teli kullanılarak opere edilmiş olup aynı ekstremitede başka patoloji bulunmamaktadır (tendon kesisi, radius distal uç kırığı , falanks kırığı vs). Hastaların en az 6 aylık takiplerinden sonraki röntgen sonuçları (AP ve oblik yönlü) ve hasta kliniği incelendi. Hastalarda kullanılan kirshner tellerinin çapı, kırık hattını geçtiği mesafe, tellerin çaprazlama seviyesinin kırık hattına olan uzaklığı ,hastaların yaşı, cinsiyeti, kırık lokalizasyonu, kırık nedeni veri olarak kaydedilmiştir. Ameliyat sonrası altıncı aydan sonra kırığın kaynaması, metakarp angulasyonu, rotasyonu ve kısalığı radyografik olarak değerlendirilerek hastanın fonksiyonel durumu ve ağrısı kaydedildi. Çalışmamızda tüm hastaların %93,2'si erkek; %6,8'i kadındı. Ortalama yaş 34,2 idi. Dominant el çalışmaya alınan hastaların %90,9'unda sağ taraftı. Etkilenen elin %59,1 ile sağ ekstremitede baskın olduğu görüldü. Etkilenen metakarpta ise 5. metakarp %68,2 ile çoğunluktaydı. Kırık etyolojisi içinde en sık neden sert cisme yumruk atma; 2. en sık neden düşme olarak belirlendi . Travma sonrası ilk beş gün içinde opere edilen hastalar %45,4 ile çoğunluktaydı. Kırık fiksasyonu için kullanılan K telleri sıklıkla 1,4 mm lik teller idi. Tellerin birbirini çaprazlama seviyesi; kırık proksimaline denk gelen konfigürasyonlar %59,1 ile çoğunluktaydı. Çaprazlama seviyesi ile kırık hattı arasındaki mesafenin metakarp angulasyonu ile negatif korele olduğu sonucuna varıldı (p=0,013). Hastaların yaşı ile MP eklem rom kaybı arasında pozitif korelasyon mevcut idi (p=0,037). Metakarp angulasyonu ile pulpa-avuç içi mesafesi arasında pozitif korelasyon gösteren istatistiksel olarak anlamlı sonuç mevcut idi (p=0,0014).Metakarp angulasyonu ile metakarpta kısalık arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmış olup pozitif korelasyon mevcut idi (p<0,05).Hastaların yaş ortalaması arttıkça metakarpın kırılma şekli belli etiyolojilerde birikmiş olduğu ve bu sonucunun istatistiksel olarak anlamlı olduğu görüldü (P=0,038). Kırık tipinin metakarpta kısalık ile arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu görüldü. Bu fark transvers kırıkta en az iken parçalı kırıklarda en fazla olarak saptandı (p=0,039). Kırık tipi (transvers-oblik-parçalı) yaralanma şekli (açık-kapalı) arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu. Parçalı kırıklarda açık yaralanma ihtimalinin daha sık olduğu görüldü(p=0,008). Metakarp sırası ile kırılma şekli arasında anlamlı ilişki bulunmuş olup 5. metakarp kırıkları sıklıkla yumruk atma ile meydana gelirken ; 2. metakarp kırıkları sıklıkla spiral kesisi sonucu meydana gelmektedir (p=0,0072). Kırılan metakarp sırası arttıkça (2 den 5'e doğru) sağlam ele göre kavrama gücündeki düşüşün azaldığı gözlendi ; bu durum distal sıra metakarp kırıklarının daha kolay tolere edildiği sonucunu doğurmaktadır (p=0,025). Q-DASH skoru arttıkça MP eklem rom kaybında orta güçte korelasyon sergileyen bir artış olduğu görüldü (p<0,05). MP eklem rom kaybı ile hem metakarpta kısalık hem de metakarp angulasyonu arasında istatistiksel olarak anlamlı fark var idi; metakarpta kısalık veya angulasyon arttıkça MP eklem romunun azaldığı sonucuna varıldı (p<0,05). Metakarpta kısalık ve yaralanma tipinin (açık-kapalı) düzeltilmiş kavrama gücü farkı ile aralarında anlamlı fark olduğu sonucuna varıldı. Metakarpta kısalık arttıkça veya açık kırıklarda kavrama gücünde daha bariz bir düşüş olduğu izlendi (p<0,05). Sağ ekstremitede 5. metakarp kırıklarının sıklığı daha fazla iken ; sol ekstremitede 4. metakarp kırıklarının sıklığı daha fazla idi (p=0,0016). K tellerinin kırık hattına göre çaprazlama yönünün , K tellerinin kırık hattını geçtiği mesafenin , K teli kalınlığının ve travma sonrası cerrahiye kadar geçen sürenini ; kırığın radyolojisi kaynaması, stabilitesi, kısalığı, angulasyonu) ve hasta kliniğine (vas , Q-dash , rotasyon, kavrama gücü, mp rom, pulpa avuç içi mesafesi) etkisinin olmadığı sonucuna varılmıştır (p>0,05). Çalışmamıza dahil edilen hastaların tamamında kaynama tamamlanmış izlendi . Çalışmamız sonucunda K tellerinin kırık hattına göre çaprazlama yönünün , K tellerinin kırık hattını geçtiği mesafenin , K teli kalınlığının ve travma sonrası cerrahiye kadar geçen sürenini ; kırığın radyolojisi (kaynaması, stabilitesi, kısalığı, angulasyonu) ve hasta kliniğine (vas , Q-dash , rotasyon, kavrama gücü, mp rom, pulpa avuç içi mesafesi) etkisinin olmadığı sonucuna varılmıştır (p>0,05).

Özet (Çeviri)

In our study, we aimed to investigate the effects of wire configuration on pain, function, quality of life, fracture radiology and fracture radiology in patients with extra-articular metacarpal fractures other than the first metacarpal in long-term follow-up in fixation with 2 crossed Kirshner wires sent retrograde. Patients admitted to Mersin University Department of Orthopedics and Traumatology for metacarpal fractures were included in this retrospective study. A total of 44 patients and 44 metacarpal fractures were analyzed. All patients were operated with 2 distal entry (retrograde) intramedullary Kirshner wires and there was no other pathology in the same extremity (tendon incision, distal end fracture of radius, phalanx fracture etc.). X-ray results (AP and oblique direction) and clinical status of the patients after at least 6 months of follow-up were analyzed. The diameter of the Kirshner wires used in the patients, the distance across the fracture line, the distance of the crossing level to the fracture line, age, gender, fracture site and cause of fracture were recorded as data. After the sixth postoperative month, fracture union, metacarpal angulation, rotation and shortness were evaluated radiographically and the functional status and pain of the patient were recorded. In our study, 93.2% of all patients were male and 6.8% were female. The mean age was 34.2 years. The dominant hand was on the right side in 90.9% of the patients included in the study. The affected hand was dominant in the right extremity with 59.1%. In the affected metacarpal, the 5th metacarpal was predominant with 68.2%. The most common cause of fracture was punching a hard object and the second most common cause was falling. Patients operated within the first five days after trauma were the majority with 45.4%. The K wires used for fracture fixation were mostly 1.4 mm wires. The crossing level of the wires; configurations corresponding to the proximal fracture were the majority with 59.1%. It was concluded that the distance between the crossing level and the fracture line was negatively correlated (p=0.013). There was a positive correlation between the age of the patients and MP joint ROM loss (p=0.037). There was a statistically significant result showing a positive correlation between metacarpal angulation and pulp-to-palm distance (p=0,0014).There was a statistically significant difference between metacarpal angulation and shortness of the metacarpal and there was a positive correlation (p<0,05).As the average age of the patients increased, the fracture pattern of the metacarpal accumulated in certain etiologies and this result was statistically significant (P=0,038). There was a statistically significant difference between the type of fracture and shortness of the metacarpal. This difference was lowest in transverse fractures and highest in comminuted fractures (p=0,039). There was a statistically significant difference between the type of fracture (transverse-oblique-partial) and the type of injury (open-closed). open injury was more likely to occur in partial fractures (p=0,008). There was a significant correlation between the order of the metacarpal and the type of fracture; 5th metacarpal fractures were frequently caused by punching; 2nd metacarpal fractures were frequently caused by spiral incision (p=0,0072). It was observed that as the fractured metacarpal row increased (from 2 to 5), the decrease in grip strength decreased compared to the intact hand; this situation leads to the conclusion that distal row metacarpal fractures are more easily tolerated (p=0,025). As the Q-DASH score increased, there was a moderately strong moderately strong correlated increase in MP joint ROM loss (p<0.05). There was a statistically significant difference between MP joint ROM loss and both metacarpal shortness and metacarpal angulation; it was concluded that MP joint ROM decreased as metacarpal shortness or angulation increased (p<0.05). It was concluded that there was a significant difference between shortness of the metacarpal and type of injury (open-closed) with the difference in corrected grip strength. A more pronounced decrease in grip strength was observed with increasing metacarpal shortness or open fractures (p<0.05). While the frequency of 5th metacarpal fractures was higher in the right extremity, the frequency of 4th metacarpal fractures was higher in the left extremity (p=0,0016). It was concluded that the crossing direction of the K-wires with respect to the fracture line, the distance the K-wires crossed the fracture line, the thickness of the K-wire and the time until surgery after trauma had no effect on the radiology of the fracture (union, stability, shortness, angulation) and the patient clinic (vas, Q-dash, rotation, grip strength, mp rom, pulp palm distance) (p>0.05). Complete union was observed in all patients included in our study. As a result of our study, it was concluded that the crossing direction of the K-wires with respect to the fracture line, the distance of the K-wires crossing the fracture line, the thickness of the K-wire and the time until surgery after trauma had no effect on the radiology of the fracture (union, stability, shortness, angulation) and patient clinic (vas, Q-dash, rotation, grip strength, mp rom, pulp palm distance) (p>0.05).

Benzer Tezler

  1. Tez No

    60443

    Ekstraartiküler romatizmal hastalıklarda non-steroid anti-enflamatuar ilaçların iontophoresis yolu ile kullanılması ve sonuçları

    Başlık çevirisi yok

    SEVGİ DİNÇ (PINAR)

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1988

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonSağlık Bakanlığı

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DR. ALAEDDİN BENER

  2. Tez No

    60440

    Romatoid artritte ekstraartiküler lezyonların sıklığı

    Başlık çevirisi yok

    A. PEYMAN YALÇIN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonAnkara Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MESUT B. ATAY

  3. Tez No

    203108

    Köpeklerde ve kedilerde distal ekstraartiküler tibia kırıklarının sağaltımında transartiküler yöntem ve ucu yivli pinlerin intramedüller uygulamalarında alınan sonuçların klinik ve radyolojik değerlendirilmesi

    A comparative evaluation of the management and treatment results of transarticular(trans-talo-tibial)pinning and the use of partially threaded steinmann (schanz)pins for the treatment of distal extraarticular tibial fractures in dogs and cats

    SEDA SADAK

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2007

    Veteriner HekimliğiAnkara Üniversitesi

    Veterinerlik Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. ARKUN CANDAŞ

  4. Tez No

    443681

    Romatoid artrit hastalarında ekstraartiküler sistem tutulumları

    Extraarticular system manifestations in rheumatoid arthritis

    GÖZDE KÜBRA YARDIMCI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    RomatolojiAnkara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TAHSİN MURAT TURGAY

  5. Tez No

    935600

    Romatoid artritte ekstraartiküler bulguların hastalık aktivitesi ve klinik parametrelerle ilişkisi

    Association of extra-articular manifestations with disease activity and clinical parameters in rheumatoid arthritis

    AHMET ORUÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    İç HastalıklarıGazi Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET AKİF ÖZTÜRK

Geri Dön