Geri Dön

Myelom hastalarında kemik patolojilerinin özellikleri ve tanıda veya takipte gelişen lezyonların prognostik önemi

Characteristics of bone pathologies in multiple myeloma patients and the prognostic significance of lesions detected at diagnosis or during follow-up

PDF İndir

  1. Tez No: 976929
  2. Yazar: HAMZA ÇELEBİ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. VOLKAN KARAKUŞ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Kemik lezyonu, multipl miyelom, sağkalım, plazmositom, relaps, kemik hastalığı, Bone lesion, multiple myeloma, survival, plasmacytoma, relapse, bone disease
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: MM'nin ana klinik özelliklerinden biri olan kemik hastalığı, hastalık seyri boyunca artmış morbidite ve mortalitenin önemli bir nedenidir. Kemik hastalığının hastalık prognozuna etkisini ele alan çalışmalar sınırlıdır. Bu çalışmada, MM'de tanı anında saptanan litik lezyon, fraktür, osseöz plazmositom ve ekstraosseöz plazmositom tipindeki kemik lezyonlarının tedavi yanıtı, relaps tipi, genel OS ve PFS üzerine etkileri değerlendirilmiş, ayrıca yaş, cinsiyet gibi demografik veriler ile CRAB/SLiM gibi klinik özelliklerin sağkalım ve tedavi yanıtı üzerindeki etkileri araştırıldı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, 1 Ocak 2014–31 Aralık 2024 tarihleri arasında Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Hematoloji Kliniğinde tanı alıp tedavi edilen 684 hasta arasından kriterleri karşılayan 217 MM hastası dahil edildi. Retrospektif olarak yürütülen bu çalışmada kemik lezyonları, DYTV-BT ve/veya PET-BT ve/veya MRG ile değerlendirildi. Kemik lezyonları osseöz plazmositom, ekstraosseöz plazmositom, fraktür ve litik lezyon şeklinde gruplandırıldı. Demografik veriler, CRAB ile SLiM kriterleri, risk sınıflamaları, uygulanan tedavi protokolleri ve relaps özellikleri kaydedildi. Tedavi yanıtı değerlendirmesi, IMWG'nin 2018 kriterlerine göre yapıldı, OS ve PFS Kaplan–Meier yöntemiyle hesaplandı, gruplar arası karşılaştırmalarda log-rank testi kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 217 hastanın ortanca yaşı 68 olup hastaların %47'si kadın, %53'ü erkekti. Tanı anında kemik lezyonu oranı, görüntüleme yöntemine göre farklılık göstermekle birlikte Kemik tutulumu olan hasta oranı %77 olarak saptandı. Ekstraosseöz plazmositom varlığı, OS ve PFS açısından anlamlı kötü prognozla ilişkiliydi (OS: p<0,01, PFS: p=0,011). Osseöz plazmositomlu hastalarda sağkalım oranlarında anlamlı bir farklılık saptanmadı. Ancak bu hastalarda gelişen relapslar anlamlı düzeyde klinik tipte seyretti (p=0,002). Litik lezyonu bulunan hastalarda sağkalım oranlarında anlamlı farklılık saptanmazken, tedavi yanıtları belirgin şekilde kötüydü (p=0,009). Sağkalım süreleri cinsiyete göre farklılık göstermedi. Ancak ileri yaş, daha düşük OS oranlarıyla ilişkiliydi (p=0,044). Fraktürler, tedavi yanıtı, relaps tipi veya sağkalımı etkilemedi. Anemi, kemik tutulumu ve plazma hücre oranının yüksekliği daha kötü tedavi yanıtlarına yol açtı. Hiperkalsemi ve plazma hücre oranının yüksekliği daha şiddetli relapslarla ilişkiliyken, renal tutulum OS'de azalmaya neden oldu. Sonuç: Bu çalışma, MM hastalarında yaş, kemik tutulum tipi ve CRAB/SLiM gibi klinik özelliklerin tedavi yanıtı, relaps şiddeti ve sağkalım sürelerine etki ederek prognozu belirleyebileceğini göstermektedir. İlerleyen süreçte kemik hastalığının alt tiplerinin ayrı ayrı değerlendirilmesi, risk sınıflamasının daha doğru yapılmasına ve bireyselleştirilmiş tedavi stratejilerinin geliştirilmesine katkı sağlayarak daha olumlu sonuçlar elde edilmesini sağlayabilir.

Özet (Çeviri)

Objective: Bone disease, one of the main clinical manifestations of MM, is a major cause of increased morbidity and mortality throughout the disease course. Studies evaluating the impact of bone disease on prognosis are limited. This study evaluated the effects of bone lesions—classified as lytic lesions, fractures, osseous plasmacytomas, and extraosseous plasmacytomas detected at diagnosis—on treatment response, relapse type, OS, and PFS. In addition, the effects of demographic factors such as age and sex, and clinical features including the CRAB/SLiM criteria on survival and treatment response were analyzed. Materials and Methods: Among 684 patients diagnosed and treated for MM at the Hematology Clinic of Antalya Training and Research Hospital between January 1, 2014, and December 31, 2024, a total of 217 patients who met the inclusion criteria were enrolled in this retrospective study. Bone lesions were evaluated using low-dose whole-body CT, PET-CT, and/or MRI, and classified as osseous plasmacytoma, extraosseous plasmacytoma, fracture, or lytic lesion. Demographic data, CRAB criteria and SLiM criteria, risk classifications, treatment regimens, and relapse characteristics were recorded. Treatment response was assessed according to the 2018 criteria of the IMWG. OS and PFS were estimated using the Kaplan–Meier method, and differences between groups were analyzed using the log-rank test. Results: The median age of the 217 included patients was 68 years; 47% were female and 53% were male. The rate of bone lesions at diagnosis varied by imaging modality, while bone lesion positivity was 77%. The presence of extraosseous plasmacytoma was significantly associated with poorer prognosis for both OS and PFS (OS: p<0.01; PFS: p=0.011). Osseous plasmacytomas were not associated with differences in survival rates, but patients with these lesions experienced significantly more clinical relapses (p=0.002). Lytic lesions were not associated with differences in survival but were significantly associated with poorer treatment responses (p=0.009). Survival did not differ by sex, but advanced age was associated with shorter OS (p=0.044). Fractures were not associated with treatment response, relapse type, or survival. Anemia, bone lesions, and elevated plasma cell ratio were associated with poorer treatment responses, whereas hypercalcemia and elevated plasma cell ratio were related to more severe relapses, and renal involvement was associated with reduced OS. Conclusion: This study demonstrates that in patients with multiple myeloma, age, type of bone involvement, and clinical features such as CRAB/SLiM criteria influence treatment response, relapse severity, and survival, thereby affecting overall prognosis. Future studies evaluating bone disease subtypes separately may contribute to more accurate risk stratification and the development of individualized treatment strategies, ultimately leading to improved clinical outcomes.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    266661

    Vertebral kemik iliği lezyonlarının ayırıcı tanısında difüzyon ağırlıklı manyetik rezonans görüntülemenin ve apparent diffusion coefficent ölçümlerinin değeri

    Assesment of vertebral bone marrow patologies with diffusion weighted imaging and apperent diffusion coefficent

    GÜLTEN TAŞKIN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Radyoloji ve Nükleer TıpOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Radyodiagnostik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. LÜTFİ İNCESU

  2. Tez No

    103590

    Multiple myelomalı olgularda Tc99m MIBI sintigrafisinin klinik anlamı ve Tc99 MDP kemik sintigrafisi ile karşılaştırılması

    Başlık çevirisi yok

    RÜYA ERİNÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    Radyoloji ve Nükleer TıpEge Üniversitesi

    Nükleer Tıp Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. KAMİL KUMANLIOĞLU

  3. Tez No

    171904

    Multpl myelom hastalarında otolog kök hücre nakli tedavisinin kemik iliği mikrodamar yoğunluğu ve anjiyogenez sitokinleri üzerine etkisi

    The effect of autologous stem cell transplantation on bone marrow microvessel dansity and the cytokines of angiogenesis in patients with multiple myeloma

    BİLGEHAN YÜZBAŞIOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    OnkolojiGazi Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. GÜLSAN TÜRKÖZ SUCAK

  4. Tez No

    790317

    Multipl myelom hastalarında indüksiyon/remisyon tedavisi sonrasında kemik iliği plazma hücre oranı ile PET-CT bulgularının korelasyonu

    Correlation of bone marrow plasma cell ratio and PET-CT findings after induction / remission therapy in patients with multiple myeloma

    EDA ASLAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    HematolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖZCAN KESKİN

  5. Tez No

    820607

    Otolog kemik iliği transplantasyonu yapılan multiple myelom hastalarında engraftman döneminde mutlak lenfosit sayımınınprogresyonsuz ve genel sağkalıma etkisinin değerlendirilmesi

    Effect of absolute lymphocyte count on progression-free and overall survival in multiple myeloma pati̇ents with autologous stem cell transplantati̇on

    MEHMET FATİH AYDIN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    HematolojiHacettepe Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HAKAN GÖKER

Geri Dön