Geri Dön

Erken yaşam stresinin serebral dokularda renin anjiyotensin sistemi bileşenlerine etkisi

Effects of early life stress on renin angiotensin system components in cerebral tissues

  1. Tez No: 978123
  2. Yazar: MEHMET SOYLU
  3. Danışmanlar: PROF. DR. SİNEM EZGİ TURUNÇ ÖZOĞLU
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Biyokimya, Biochemistry
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Biyokimya Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Erken yaşam dönemlerinde maruz kalınan prenatal stresin beyin fonksiyonlarını etkilediği ve yetişkinlik döneminde çeşitli hastalıklara zemin hazırladığı yapılan çalışmalarla ortaya konmuştur. Beyin renin anjiyotensin sistemi (RAS); MrgDR, MAS, AGTR1, AGTR2 ve AT4R reseptörleri aracılığıyla etkilerini gösterir. Çalışmamızda sıçanlarda erken yaşam stresinin serebral korteks ve hipokampüs bölgelerinde RAS bileşenlerine (AGTR1A, AGTR1B, AGTR2, MAS1 proto-onkogeni, ACE1, ACE2, AT4R, NEP ve AGT) etkilerinin gen ekspresyonları ve protein düzeylerindeki değişimler ve oksidatif stres parametreleri açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Prenatal stres modeli oluşturmak için hamile sıçanlara üçüncü trimester boyunca (14-21. gün) 1 ml/kg/gün serum fizyolojik, 0,1 mg/kg/gün deksametazon veya 0,2 mg/kg/gün deksametazon intraperitoneal olarak verilerek kontrol, Deksametazon-1 ve Deksametazon-2 grupları oluşturulmuştur (n=5). Doğumdan sonra erkek yavrular postnatal 90. günde dekapite edilip hipokampüs ve serebral korteks örnekleri kullanılmıştır. Gen ekspresyonu gerçek zamanlı PCR ile, protein düzeyleri ELISA ile oksidatif stres parametreleri spektrofotometrik olarak ölçülmüştür. İstatistiksel karşılaştırmalar ANOVA ile gerçekleştirilmiştir ve p<0,05 değeri anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: Prenatal olarak deksametazon uygulanan gruplarda RAS bileşenlerinin mRNA ekspresyonları ve protein düzeyleri değişkenlik göstermektedir. Total oksidan durum artarken, total antioksidan kapasitenin azaldığı tespit edilmiştir. Sonuçlar: Prenatal stres, hipokampüs ve kortekste serebral RAS bileşenlerinin mRNA ve protein düzeylerinde değişkenlik ve oksidatif stres artışına yol açmaktadır. Bu durum, nörolojik sağlık üzerinde olumsuz etkilere neden olabilir. Çalışma, erken yaşam stresinin beyin üzerindeki etkilerini anlamak ve potansiyel iyileşme stratejileri geliştirmek için önemli bir temel sunmaktadır.

Özet (Çeviri)

Aim: Studies have shown that prenatal stress exposure during early life can affect brain functions and predispose individuals to various diseases in adulthood. The brain renin-angiotensin system (RAS) exerts its effects through receptors such as MrgDR, MAS, AGTR1, AGTR2, and AT4R. This study aims to investigate the effects of early-life stress on RAS components (AGTR1A, AGTR1B, AGTR2, MAS1 proto-oncogene, ACE1, ACE2, AT4R, NEP and AGT) in the cerebral cortex and hippocampus of rats through gene expression, protein level changes, and oxidative stress parameters. Methods: To establish a prenatal stress (PS) model, pregnant rats were administered intraperitoneal injections of 1 ml/kg/day saline (control), 0.1 or 0.2 mg/kg/day dexamethasone (Dexamethasone-1 and Dexamethasone-2) during the third trimester (days 14–21 of gestation) (n=5 per group). Male offspring were decapitated on postnatal day 90, and hippocampus and cerebral cortex samples were collected. Gene expression was analyzed using real-time PCR, protein levels were measured by ELISA, and oxidative stress parameters were assessed spectrophotometrically. Statistical comparisons were made using ANOVA, p<0.05 was considered significant. Results: mRNA and protein levels of RAS components varied in the groups prenatally treated with dexamethasone. An increase in total oxidant status and a decrease in total antioxidant capacity were observed. Conclusion: PS induces alterations in mRNA and protein levels of cerebral RAS components in the hippocampus and cortex and increases oxidative stress. These changes may have detrimental effects on neurological health. The study provides a valuable foundation for understanding the impact of PS on the brain and developing potential recovery strategies.

Benzer Tezler

  1. Erken çocuklukta serebral palsi'li ve otistik çocuk annelerinin ebeveyn stres düzeylerinin yaşam doyumları ile ilişkisinin incelenmesi

    A Study of relationship between the level of parenting stress and the life satisfaction of mothers who have a child with cerebral palsy and autism in early childhood.

    DEMET GÜLALDI

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    PsikolojiMaltepe Üniversitesi

    Psikoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MÜCELLA ULUĞ

  2. Doğum ağırlığı 1500 gramın altında olan erkendoğan bebeklerin uzun dönem izlem sonuçları

    Long-term outcomes of preterm infants under the weight of 1500 gram

    SERRA SÜRMELİ DÖVEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıMersin Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYTUĞ ATICI

  3. Çocuklarda vazovagal senkop ve ekran maruziyeti ilişkisi

    Relationship between vasovagal syncope and screen exposure in children

    NİSA KILIÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGazi Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEMİHA TOKGÖZ

  4. Prematürelerde intraventriküler kanama ve periventriküler lökomalazinin risk faktörleri ve sistemik inflamatuar indekslerle ilişkisi

    Risk factors of intraventricular hemorrage and periventricular leukomalacia in prematures and association with systemic inflammatory indexes

    AYŞE MERVE GÜNGÖR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Medeniyet Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NURAN ÜSTÜN

  5. İntertrokanterik femur kırığı bulunan 70 yaş ve üstü, ASAIII-IV olan cerrahi açıdan riskli hastalarda eksternal fiksatör ile osteosentez tedavisi uygulamalarımız ve sonuçları

    Our practices and results of osteosynthesis treatment with external fixator in surgically risky patients aged 70 years and older with intertrochanteric femur fracture and ASAIII-IV

    AHMET AYBAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bakanlığı

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MUSTAFA CEVDET AVKAN