Geri Dön

Kronik böbrek yetmezliği tanısı ile nefroloji ve iç hastalıkları servisinde yatışı olan hastaların taburculuk klor düzeylerin 1 yıllık mortalite riskine ve hastalık progresyon üzerine etkisi

The impact of discharge chloride levels on 1 year mortality risk and disease progression in patient hospitalized in nephrology and internal medicine departments with a daignosis of chronic kidney disease

  1. Tez No: 978573
  2. Yazar: OMER ZAKRİ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. GÜLAY YILMAZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Başakşehir Çam ve Sakura Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Taburculuk serum klorür düzeyi (Cl⁻), hastanede yatan evre 3–4 kronik böbrek hastalığı (KBH) olgularında 1 yıllık tüm nedenlere bağlı mortalite ve böbrek hastalığı progresyonunu öngörüp öngörmediğini değerlendirmek ve yatış gerekçesinin infektif vs. non- infektif olmasının bu ilişkileri değiştirip değiştirmediğini incelemek. Gereç ve Yöntem: Tek merkezli, retrospektif bir kohortta nefroloji veya iç hastalıkları servislerinde yatan, evre 3–4 KBH tanılı 100 erişkin (≥2 gün yatış, hastane sürecinde ≥2 Cl⁻ ölçümü) dâhil edildi. Yatış ve taburculuk laboratuvarları (Cl⁻, HCO₃⁻, pH, kreatinin, üre, eGFR, Na⁺, K⁺ vb.) ve komorbiditeler kaydedildi. Birincil maruziyet taburculuk Cl⁻ düzeyi; sonlanımlar 1 yıllık mortalite, böbrek fonksiyon değişimi (kreatinin/üre/eGFR) ve renal replasman tedavisi (RRT) gereksinimiydi. Olgular yatış nedenine göre infektif ve non- infektif olarak sınıflandırıldı. Grup karşılaştırmaları, korelasyon analizleri ve uygun kovaryatlarla ANCOVA modelleri uygulandı. Bulgular: Taburculuk Cl⁻ düzeyi, yatış Cl⁻ düzeyi ile orta düzeyde koreleydi (r=0,460; p<0,001) ve birey içi stabiliteyi işaret etti. Taburculuk Cl⁻, eksitus olan hastalar ile sağ kalanlar arasında farklı değildi (p=0,089) ve RRT gereksinimi olan/olmayanlar arasında da ayrışmadı (p≈0,38). Cl⁻, pH (r=–0,322; p=0,002) ve HCO₃⁻ (r=–0,410; p<0,001) ile beklenen yönde ters korelasyon gösterdi. infektif ve non-infektif gruplar mortalite, RRT gereksinimi ve kreatinin/üre/eGFR değişimleri açısından farklılık göstermedi (tümü p>0,29). ANCOVA'da ne yatış ne de taburculuk Cl⁻ düzeyleri, böbrek fonksiyoundaki grup farklılıklarını bağımsız olarak açıklayabildi; genel modeller anlamlı değildi. Sonuç: Servis temelli evre 3–4 KBH popülasyonunda tek bir taburculuk Cl⁻ ölçümü, 1 yıllık mortalite, RRT gereksinimi veya kısa-orta dönem böbrek fonksiyon değişimi için bağımsız bir öngördürücü olarak doğrulanmadı; ancak Cl⁻ ile pH/HCO₃⁻ arasındaki fizyolojik olarak tutarlı ters ilişkiler asit-baz optimizasyonunun önemini desteklemektedir. Klorürün prognostik sinyalinin, kritik hastalıkta görülen dinamik Cl⁻ değişimleri ve sıvı kompozisyonu gibi bağlamsal etkenlere daha duyarlı olabileceği düşünülmektedir. Zamanla değişen klorür maruziyeti ile sıvı/diüretik tedavilerini ayrıntılı izleyen çok merkezli, prospektif çalışmalar gereklidir.

Özet (Çeviri)

Objective: To assess whether discharge serum chloride (Cl⁻) predicts 1-year all-cause mortality and kidney disease progression among hospitalized stage 3–4 chronic kidney disease (CKD) patients, and to explore whether infectious versus non-infectious admission causes modify these associations. Materials and Methods: In this single-center, retrospective cohort, we included 100 adults with CKD stages 3A–4 admitted to nephrology or internal medicine wards (≥2 days' stay, ≥2 in-hospital Cl⁻ measurements). Admission and discharge laboratory parameters (including Cl⁻, HCO₃⁻, pH, creatinine, urea, eGFR, Na⁺/K⁺) and comorbidities were abstracted. The primary exposure was discharge Cl⁻; outcomes were 1-year mortality, change in kidney function (creatinine/urea/eGFR), and initiation of renal replacement therapy (RRT). Patients were additionally classified as infectious vs non-infectious on admission. Group comparisons, correlation analyses, and ANCOVA models adjusted for relevant covariates were performed. Results: Discharge Cl⁻ correlated moderately with admission Cl⁻ (r=0.460; p<0.001), indicating intra-individual stability. Discharge Cl⁻ did not differ between those who died and survivors (p=0.089), nor between patients who did vs did not require RRT (p≈0.38). Discharge Cl⁻ showed the expected inverse correlations with pH (r=–0.322; p=0.002) and HCO₃⁻ (r=–0.410; p<0.001). Infectious vs non-infectious groups did not differ in mortality, RRT need, or changes in creatinine, urea, or eGFR (all p>0.29). In ANCOVA, neither admission nor discharge Cl⁻ independently explained between-group differences in kidney function trajectories, and overall models were non-significant. Conclusion: In service-based stage 3–4 CKD inpatients, a single discharge Cl⁻ measurement was not an independent predictor of 1-year mortality, RRT requirement, or short-to-mid-term kidney function change, although physiologically coherent inverse relationships with pH and HCO₃⁻ were observed. These findings suggest that chloride's prognostic signal in CKD may depend on clinical context (e.g., dynamic Cl⁻ shifts and fluid composition in critical illness) rather than a solitary discharge value. Prospective, multicenter studies capturing time-varying chloride exposure and fluid/diuretic regimens are warranted.

Benzer Tezler

  1. Kronik böbrek hastalığında inflamasyon parametreleri enfeksiyon ilişkisi

    İnflammation parameters in chronic kidney disease relationship to infeciton

    SULTAN NAZA SİPAHİ

    Tıpta Uzmanlık

    İngilizce

    İngilizce

    2016

    NefrolojiOndokuz Mayıs Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MELDA DİLEK

  2. Kronik böbrek yetmezliği ve d-dimer düzeylerinin ilişkisi

    The relationship between chronic renal failure and d-dimer levels

    BURCUGÜL KAYA

    Tıpta Uzmanlık

    İngilizce

    İngilizce

    2017

    NefrolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    UZMAN MEHMET EMİN PİŞKİNPAŞA

  3. Diyabetes mellitus ve son dönem böbrek hastalığının periferik kandaki CD34 + hücre sayısı üzerine etkisi

    Effect of diabetes mellitus and end stage renal disease on the count of peripheral blood CD34 + cell

    İLKER ALTUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    HematolojiErciyes Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BÜLENT ESER

  4. Acil servise akut böbrek hasarı ile başvuran hastaların klinik özelliklerinin ve prognostik faktörlerinin retrospektifolarak değerlendirilmesi

    Retrospective evaluation of the clinical characteristics and prognostic factors of patients presenting to the emergency department with acute kidney injury

    KHAYALA HAJIZADA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    NefrolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET ASI OKTAN