Sakroiliak eklem dejenerasyonunda T1 T2 haritalamalı manyetik rezonans görüntülemenin uygulanması
Application of T1 and T2 mapping magnetic resonance imaging in sacroiliac joint degeneration
- Tez No: 978575
- Danışmanlar: DOÇ. DR. ADİL ÖZTÜRK
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Radyoloji ve Nükleer Tıp, Radiology and Nuclear Medicine
- Anahtar Kelimeler: Sakroiliak eklem, kıkırdak, dejenerasyon, T1-T2 mapping, Sacroiliac joint, cartilage, degeneration, T1 mapping, T2 mapping
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Başakşehir Çam ve Sakura Şehir Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Radyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Sakroiliak eklem dejenerasyonunda T1-T2 haritalamalı MRG (Manyetik Rezonans Görüntüleme) ile kantitatif değerler elde ederek bu değerlerin konvansiyonel MRG bulguları ile korelasyonunu araştırmak. Gereç ve Yöntem: Çalışma grubu Eylül 2024-Haziran 2025 tarihleri arasında radyoloji ünitesine sakroiliak MRG incelemesi için gönderilen 58 olgu üzerinden yürütüldü.Çekimler 1.5 Tesla MRG cihazında rutin sakroiliak eklem çekim protokolüne T1-T2 mapping sekanslar ilave edilerek gerçekleştirildi.58 hastanın bilateral sakroiliak eklem kıkırdağında T1-T2 mapping ölçümleri yapıldı.58 hastanın bilateral sakroiliak eklem dejenerasyon düzeyi konvansiyonel MRG bulguları üzerinden kas iskelet sisteminde deneyimli bir radyolog tarafından 0 dan 5 e kadar derecelendirildi. Sakroiliak eklemlerin T1-T2 mapping ölçüm değerleri ile konvansiyonel MRG dereceleri arasında anlamlı bir korelasyon olup olmadığı istatistiksel olarak analiz edildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 58 hastanın yaş ortalaması 43,52 ± 13,13 yıl olup, katılımcıların %55,2'si kadın, %44,8'i erkektir. Hastaların %74,1'i spondiloartrit tanısı olmayan dejeneratif grupta, %25,9'u ise spondiloartrit tanılı dejeneratif grupta yer almıştır. Sakroiliak eklemde en sık Grade I–II dejenerasyon saptanmış, ileri evre (Grade IV–V) olgular düşük oranda görülmüştür. Yaş ve cinsiyet dağılımı, dejenerasyon şiddetiyle anlamlı ilişki göstermemiştir (p>0,05). T1 map ölçümleri SI-grade ile anlamlı pozitif korelasyon göstermiştir (sağ: r=0,299, p=0,035; sol: r=0,420, p=0,002), ancak T2 map değerleriyle anlamlı ilişki bulunmamıştır. İleri dejenerasyon grubunda T1 map değerleri belirgin biçimde artmıştır (p<0,05). Spondiloartritli hastalarda ileri evre dejenerasyon oranı anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (her iki tarafta p<0,001). T1 ve T2 map ölçümleri arasında orta düzeyde, T2 map katmanları arasında ise güçlü pozitif korelasyonlar izlenmiştir (tüm p<0,001). Sonuç: Çalışmamız sakroiliak eklem dejenerasyon şiddeti (SI-Grade) ile kantitatif T1 map değerleri arasında anlamlı pozitif korelasyon olduğunu ortaya koyarak, T1 haritalamanın SIE kıkırdağındaki dejeneratif proteoglikan (PG) kaybını yansıtan güçlü bir biyobelirteç olarak potansiyelini göstermiştir.Gelecek çalışmalar, T1 haritalama tekniklerinin dejeneratif SIE kıkırdağının objektif değerlendirilmesinde kullanımını genişletmeli, daha büyük ve farklı dejeneratif evrelere sahip hasta gruplarında bu korelasyonları doğrulamalıdır. Ayrıca T1 ve T2 haritalama verilerinin kombine edilmesiyle (multiparametrik değerlendirme), SIE dejenerasyonunun erken teşhis ve takibindeki etkinliğinin artırılabileceği düşünülmektedir.
Özet (Çeviri)
Aim: By obtaining quantitative values using T1–T2 mapping MRI in sacroiliac joint (SIJ) degeneration, we investigate the correlation between these quantitative values and conventional MRI findings. Materials and Methods: The study included 58 randomly selected patients who underwent sacroiliac MRI between September 2024 and June 2025. Imaging was performed on a 1.5 Tesla MRI scanner by adding T1 and T2 mapping sequences to the routine SIJ protocol. Bilateral SIJ cartilage T1–T2 mapping measurements were obtained in all patients. Degeneration severity of both joints was graded from 0 to 5 on conventional MRI by a musculoskeletal radiologist. The correlation between the quantitative T1–T2 mapping values and SIJ degeneration grades was statistically analyzed. Results: The mean age of the participants was 43.52 ± 13.13 years; 55.2% were female and 44.8% were male. Of the patients, 74.1% were in the non-spondyloarthritis (degenerative) group, and 25.9% were in the spondyloarthritis-associated degenerative group. Grade I–II degeneration was most common, while advanced stages (Grade IV–V) were less frequent. Age and sex were not significantly associated with degeneration severity (p>0.05). T1 mapping values showed a significant positive correlation with SI grade (right: r=0.299, p=0.035; left: r=0.420, p=0.002), whereas T2 mapping values did not. T1 values were significantly higher in patients with advanced degeneration (p<0.05). Advanced degeneration was significantly more frequent in patients with spondyloarthritis (both sides, p<0.001). Moderate correlations were found between T1 and T2 mapping values, while strong positive correlations were observed among the different T2 mapping layers (all p<0.001). Conclusion: This study demonstrated a significant positive correlation between SIJ degeneration severity (SI-grade) and quantitative T1 mapping values, suggesting that T1 mapping may serve as a strong biomarker reflecting proteoglycan loss in degenerated SIJ cartilage. Future studies should further evaluate the clinical utility of T1 mapping in the objective assessment of degenerative SIJ changes in larger and more diverse patient groups. Moreover, combining T1 and T2 mapping data (multiparametric assessment) may enhance early diagnosis and monitoring of SIJ degeneration.
Benzer Tezler
- Ankilozan spondilitli hastalarda lumbal paravertebral ve gluteal bölge kaslarında oluşan morfolojik değişimlerin hastalık derecesi ile ilişkisi
The relationship between morphological changes in lumbar paravertebral and gluteal muscles and disease severity in patients with ankylosing spondylitis
EMİNE ÖZTAŞ
- Sakroiliak eklem hastalıklarının değerlendirilmesinde bilgisayarlı tomografi
Başlık çevirisi yok
AZİZE İBRAHİMOĞLU
- Sakroiliak eklem disfonksiyonunun tedavisinde mobilizasyon ve sakroiliak ortez kullanımının etkinliği
The effectiveness of mobilization and sacroiliac orthosis application in sacroiliac joint dysfunction
EBRU TURAN DOLUNAY
Doktora
Türkçe
2003
Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonHacettepe ÜniversitesiTemel Fizyoterapi Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. FİLİZ CAN
- Sakroiliak eklem disfonksiyon sendromlu hastalarda manuel tedavinin etkinliği
Efficacy of manual therapy for sacroiliac joint dysfunction syndrome patients
NALAN SEZGİN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
Fizyoterapi ve Rehabilitasyonİstanbul ÜniversitesiFizik Tedavi ve Rehabilitasyon Bölümü
DOÇ. DR. DEMİRHAN DIRAÇOĞLU
- Sakroiliak eklem disfonksiyonunun tedavisinde kayropraktik manipülasyonun ve kas enerji tekniğinin etkinliğinin karşılaştırılması
Comparison of the effectiveness of chiropractic manipulation and muscular energy technique in the treatment of sacroiliac joint dysfunction
SEFA HAKTAN HATIK
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
Fizyoterapi ve RehabilitasyonBahçeşehir ÜniversitesiFizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ DEMET TEKİN