2020-2024 yılları arasında Trakya Üniversitesi Hastanesi Acil Servisine başvuran ateşli silah yaralanmalarının incelenmesi
Analysis of firearm-related injuries in patients presenting to the Emergency Department of Trakya University Hospital from 2020–2024
- Tez No: 981715
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ ÇAĞDAŞ MERİÇ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Adli Tıp, Forensic Medicine
- Anahtar Kelimeler: Ateşli silah yaralanması, tabanca, av tüfeği, orijin, atış mesafesi, Firearm injury, handgun, shotgun, manner of injury, firing distance
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Trakya Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Adli Tıp Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Ateşli silah yaralanmaları, tüm dünyada önemli bir halk sağlığı sorunu olup hem acil tıbbi müdahale gerektirmesi hem de hukuki süreçlere yansıması nedeniyle ayrı bir öneme sahiptir. Türkiye'de bireysel silahlanma oranlarının artmasına bağlı olarak bu yaralanmalara bağlı acil servis başvurularında da artış gözlenmektedir. Bu çalışmada, Trakya Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi Acil Servisine 01.01.2020-31.12.2024 tarihleri arasında ateşli silah yaralanması nedeniyle başvuran 202 olguya ait tıbbi kayıtlar geriye dönük olarak incelenmiştir. Olguların demografik özellikleri, yaralanma anına ilişkin veriler, yaralanma orijinleri, kullanılan silah türü, atış mesafesi, yaralanma lokalizasyonu, iç organ hasarları ile kemik kırığı varlığı ve şiddeti değerlendirilmiştir. Yaralanmaların ağırlık dereceleri Türk Ceza Kanunu'nun 86, 87 ve 89. maddeleri uyarınca sınıflandırılmış, bulgular tanımlayıcı istatistiklerle sunulmuş ve değişkenler arasındaki ilişkiler uygun istatistiksel yöntemlerle test edilmiştir. Olguların %90,1'inin erkek, %54'ünün 21-40 yaş aralığında olduğu saptandı. Yaralanmaların mevsim, ay ve saatlere göre benzer dağılımlar gösterdiği belirlendi. Olguların %55,0'ında kan alkol düzeyinin ölçülmediği, %55,4'ünün ise acil servisten klinik servislere aktarıldığı anlaşıldı. Yaralanma orijinleri incelendiğinde, cinayet olgularının %78,2 ile ilk sırada yer aldığı, intihar olgularında ise exitus oranının anlamlı düzeyde yüksek olduğu tespit edildi. Yaralanmaya neden olan silah türünün, %60,9'unun tabanca, %36,1'inin av tüfeği olduğu görüldü. Olguların %74,8'inde uzak mesafeden atışla yaralanmanın gerçekleştiği, %5,4'ünde ise atış mesafenin belirlenemediği saptandı. Yaralanmaların %49,5'inde alt ekstremitenin etkilendiği, bu bölge yaralanmasının cinayet orijinli olgularda anlamlı düzeyde daha fazla görüldüğü belirlendi. Baş-boyun yaralanmalarının en sık av tüfeği kullanılan olgularda oluştuğu ve bu ilişkinin istatistiksel olarak anlamlı olduğu görüldü. Olguların %35,6'sında iç organ hasarı meydana geldiği, en sık etkilenen organların akciğer ve beyin olduğu anlaşıldı. Örneklemdeki bireylerin %47,5'inde kemik kırığı oluştuğu ve bu kırıkların %70,8'inin“ağır”nitelikte olduğu saptandı. Kemik kırığının tabanca kullanılan olgularda daha sık meydana geldiği, ancak kırık şiddetinin av tüfeği kullanılan olgularda anlamlı düzeyde daha ağır olduğu görüldü. Yaşamsal tehlike değerlendirmesinde olguların %44,1'inde bu niteliğin mevcut olduğu ve en sık intihar orijinli olgularda görüldüğü belirlendi. Yaralanmaların %98'inin“basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek düzeyde hafif nitelikte”olmadığı, olguların %93,2'sinde ise“kişinin duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi”niteliği taşımadığı tespit edildi. Sonuç olarak, ateşli silah yaralanmalarının hem tıbbi hem de adli süreçlerde doğru ve kapsamlı biçimde değerlendirilmesi gerektiği görülmektedir. Hekimin yalnızca klinik muayene ile yetinmeyip saptadığı bulguları eksiksiz kayda geçmesi, adli sürecin etkin yürütülmesine katkı sağlayacaktır. Ayrıca bireysel silahlanmanın azaltılmasına yönelik politikaların geliştirilmesi ve toplumsal farkındalığı artıracak eğitimlerin uygulanması gerektiği düşünülmektedir.
Özet (Çeviri)
Firearm injuries are an important public health issue all over the globe, which is also amplified due to their innate nature of both a need for urgent medical intervention and ensuing legal proceedings. Increasing individual gun ownership has inevitably caused a rising pattern of emergency department admissions. In this study, 202 cases of firearm injuries that were admitted to the Emergency Department of Trakya University Health Research Application Center have been retrospectively reviewed. The demographics of the cases, data about the moment of injury, the manner of the injury, the type of firearm used, the shooting distance, the localization of the injury, and the presence and severity of both internal organ damage and fractures were evaluated. Severity of the injuries was classified in accordance with the 86th, 87th, and 89th articles of the Turkish Penal Law. Findings were presented by descriptive statistics, and correlations between variables were tested by appropriate statistical methods. 90.1% of the cases were men, and 54% were in the 21–40 age group. It was shown that injuries had a similar distribution pattern by season, month, and hour. In 55% of the cases, blood alcohol concentration was not measured, and 55.4% were further referred to other departments by the ER. When the manner of injuries was examined, homicidal intent was the most common at 78.2%. In suicidal cases, fatal outcomes showed statistical significance. When the type of firearm was analyzed, handguns were first at 60.9%, followed by shotguns at 36.1%. When the firing distance was investigated, 74.8% of the cases were injured by long-range shootings, and in 5.4% of the cases, the range was indeterminate. In 49.5% of the cases, lower extremities were affected, which showed a statistically significant correlation with homicidal acts. Head and neck injuries were seen most commonly with shotgun injuries, which also showed statistical significance. Internal organ injuries occurred in 35.6% of the cases; the most commonly injured organs were determined to be the lungs and brain. In the sample, 47.5% of the cases had bone fracture/fractures, of which 70.8% were severe in nature. While the existence of a fracture was more common in handgun injuries, the extent of the injury was more severe in shotgun injuries. It was determined that 98% of the injuries were not of a minor nature that could be resolved with simple medical intervention, and in 93.2% of the cases, they did not involve the permanent impairment or loss of function of any of the person's senses or organs. In conclusion, firearm-related injuries should be evaluated accurately and comprehensively in both medical and forensic processes. Physicians should not rely solely on clinical examination but must document all findings, which will contribute to the effective conduct of the forensic proceedings. Furthermore, it is recommended that policies aimed at reducing individual firearm ownership be established, and public awareness campaigns be implemented.
Benzer Tezler
- Tıbbi onkoloji kliniğinde ilk başvurusunda metastatik meme kanseri tanısı konulan hastaların demografik, patolojik ve klinik özelliklerinin incelenmesi
Evaluation of the demographic, pathological and clinical characteristics of patients diagnosed with metastatic breast cancer at their initial presentation to the medical oncology clinic
ÖZGÜR ÖNDER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
OnkolojiTrakya Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SERNAZ TOPALOĞLU
- Romatoloji kliniğinde takipli biyolojik tedavi alan romatoid artrit hastalarının tedavi yanıt oranlarının değerlendirilmesi
Evaluation of treatment response ratios of rheumatoid arthritis patients receiving follow-up biological treatment in rheumatology clinic
BELİZ ÇAMUR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
RomatolojiTrakya Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. BARIŞ YILMAZER
- Çocukluk çağı trakeobronşial yabancı cisim aspirasyon tanılı olguların değerlendirilmesi
Evaluation of cases diagnosed with childhood tracheobronchial foreign body
BEREN AYHAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıEge ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. FİGEN GÜLEN
DOÇ. DR. ÜLKÜM ZAFER DÖKÜMCÜ
- Özofagus kanserinde cerrahi tedavi ve sonuçlarımız
Surgery in esophageal carcinoma and our results
ALİ ÇELİK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
Göğüs Kalp ve Damar CerrahisiAnkara ÜniversitesiGöğüs Cerrahisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HASAN ŞEVKET KAVUKÇU
- Astım tedavisinde kullanılmak üzere plantago major özütü içeren lipozomların sentezi ve In Vitro biyouyumluluğunun araştırılması
Investigation of the synthesis and In Vitro biocompatibility of liposomes containing plantago major extract for use in asthma treatment
ALEYNA ÇAVDAR
Yüksek Lisans
Türkçe
2023
BiyomühendislikKırıkkale ÜniversitesiBiyomühendislik Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MUSTAFA TÜRK