Geri Dön

Ailesel Behçet Sendromu hastalarında HLA-B51 varlığı, ERAP-1 varyasyonları ve bunların klinik bulgularla ilişkisi

The presence of HLA-B51 and ERAP-1 variations in familial Behçet's disease patients and their relationship with clinical findings

PDF İndir

  1. Tez No: 982037
  2. Yazar: MELİS DAMLA ÖZCAN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. GÜLEN HATEMİ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Romatoloji, Rheumatology
  6. Anahtar Kelimeler: Behçet sendromu, ailesel BS, HLA-B51, ERAP1, üveit, vasküler tutulum, genetik epistaz, diskordant/konkordant aileler, Aile, Behçet hastalığı, Kas-düz-vasküler, Polimorfizm-genetik, Behçet's syndrome, familial BS, HLA-B51, ERAP1, genetic epistasiS, uveitis, vascular involvement, discordant/concordant families, Family, Behcet syndrome, Muscle-smooth-vascular, Polymorphism-genetic
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa
  10. Enstitü: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

AİLESEL BEHÇET SENDROMU HASTALARINDA HLA B51 VARLIĞI, ERAP-1 VARYASYONLARI VE BUNLARIN KLİNİK BULGULARLA İLİŞKİSİ Amaç: HLA-B51, BS ile ilişkisi en iyi bilinen genetik faktördür. Ailesel BS'nin incelenmesi, hastalığın genetik yönünün anlaşılmasına katkı sağlar. Bu çalışmada HLA-B51 ile ailesel BS olgularının klinik özellikleri ve ERAP1'in fenotip üzerine olası etkileri değerlendirilmiştir. Metod: Tek merkezli, geriye dönük-kesitsel çalışmada 11.560 BS hastası taranmış; birinci derece akrabasında BS bulunan 713 olgu ve 1.744 sporadik olgu karşılaştırılmıştır. HLA-B51 durumu bilinen 339 ailevi olgu ayrıca incelenmiş; HLA-B51 pozitif 24 aile grubunda ERAP1 geninin seçili ekzonları (2,5,6,11,12,15) Sanger dizileme ile analiz edilmiştir. Bulgular: Ailesel BS'de yaş ortalaması 50,0±13,6 yıl olup en sık akrabalık tipi kardeş (%60) idi. Üveit %36,9, vasküler tutulum %17,5, nörolojik %4,6 ve GİS %2,2 oranında görüldü. Erkeklerde majör organ tutulumları daha sıktı. Ailesel BS'de hastalık başlangıcı 16 yaş ve altında daha yaygındı (%25,1 vs %14,3; p<0,001). Sporadik BS'de genital ülser, üveit ve damar tutulumu ailesel BS'lere göre daha sık izlendi (p<0,001). HLA-B51 pozitifliği ailesel BS'de daha yüksekti (%70,8 vs %61,3; p=0,008), ancak organ tutulumlarıyla anlamlı ilişkili değildi. ERAP1 varyantları açısından anlamlı farklılık gösterilemedi. Sonuçlar: Ailesel BS, sporadik olgulara kıyasla daha erken başlangıçlı ve HLA-B51 pozitifliği daha sık, ancak üveit ve vasküler tutulum daha az görülmektedir. HLA-B51 tek başına fenotipi belirlememekte, çevresel ve diğer genetik faktörler de etkili görünmektedir. ERAP1 varyantlarının rolü için daha geniş prospektif çalışmalar gereklidir.

Özet (Çeviri)

Objective: HLA-B51 is the most well-established genetic factor associated with BS. Investigation of familial BS is important for understanding the genetic background of the disease. This study aimed to evaluate the relationship between HLA-B51 and the clinical characteristics of familial BS cases, as well as to determine whether ERAP1 influences disease phenotype. Methods: In this single-center, retrospective cross-sectional study, 11,560 BS patients were screened. A total of 713 patients with at least one first-degree relative diagnosed with BS and 1,744 sporadic cases were compared. Among 339 familial cases with known HLA-B51 status, 24 HLA-B51–positive families were selected for ERAP1 sequencing. Exons 2, 5, 6, 11 and 15 of ERAP1 were analyzed by Sanger sequencing. Associations were assessed using 2×2 contingency tables, odds ratios (ORs), 95% confidence intervals (CIs), and Fisher's exact test. Results: The mean age of familial BS patients was 50.0 ± 13.6 years, and sibling relationships were the most common (60%). Major organ involvement included ocular (36.9%), vascular (17.5%), neurological (4.6%), and gastrointestinal (2.2%) manifestations. Male patients showed more frequent major organ involvement. Familial BS had an earlier disease onset (<16 years, 25.1% vs 14.3%; p<0.001). Familial BS showed lower rates of genital ulcer, ocular, and vascular involvement, but a higher rate of pathergy positivity (p<0.001). HLA-B51 positivity was significantly higher in familial BS (70.8% vs 61.3%; p=0.008) but was not associated with specific organ involvement. No significant differences were observed in ERAP1 variants. Conclusion: Familial BS presents with earlier onset and higher HLA-B51 positivity but lower ocular and vascular involvement than sporadic BS. HLA-B51 alone does not determine organ-specific phenotype, suggesting contributions from additional genetic and environmental factors. Larger prospective studies are warranted to clarify the role of ERAP1 variants.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    612018

    Differential expression of proteins in active and inactive phases of Behçet's syndrome

    Behçet sendromunun aktif ve inaktif fazlarında farklı protein ekspresyonları

    KIYMET ASLI KİREÇTEPE AYDIN

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2019

    Tıbbi Biyolojiİstanbul Teknik Üniversitesi

    Moleküler Biyoloji-Genetik ve Biyoteknoloji Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)

    PROF. DR. EDA TAHİR TURANLI

  2. Tez No

    562019

    Investigation of novel genes in autosomal dominant Behçet syndrome

    Otozomal dominant Behçet sendromunda özgün genlerin araştırılması

    GAMZE TURAN

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2019

    Genetikİstanbul Teknik Üniversitesi

    Moleküler Biyoloji-Genetik ve Biyoteknoloji Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)

    PROF. DR. EDA TAHİR TURANLI

  3. Tez No

    502614

    Expression analysis of hla-b gene in sporadic behcet syndrome patients

    Sporadik behçet sendromlu bireylerde hla-b geninin ekspresyon analizi

    ESRA KIZILTEPE KISAKESEN

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2018

    Biyolojiİstanbul Teknik Üniversitesi

    İleri Teknolojiler Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EDA TAHİR TURANLI

  4. Tez No

    744207

    İndolamin 2, 3 dioksijenaz gen polimorfizminin behçet hastalığı ve kliniği üzerine etkisi

    The effect of indolamnine 2, 3 dioxygenase gene polymorphism on behçet's diesase and clinical findings

    ÜLKÜ UÇAR

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    RomatolojiBursa Uludağ Üniversitesi

    İmmünoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HALUK BARBAROS ORAL

  5. Tez No

    637355

    Disease gene identification using linkage and exome analysis

    Bağlantı ve ekzom analizi kullanarak hastalık geni keşfi

    DERYA YAVUZ

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2020

    Genetikİstanbul Teknik Üniversitesi

    Moleküler Biyoloji-Genetik ve Biyoteknoloji Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)

    PROF. DR. EDA TAHİR TURANLI

Geri Dön