Geri Dön

Ratlarda benzalkonyum klorür ile oluşturulan deneysel kuru göz modelinde kırlangıç otunun terapötik etkinliğinin araştırılması

Investigation of the therapeutic effectiveness of cereland in the experimental dry eye model created with benzalconium chloride in rat

PDF İndir

  1. Tez No: 983095
  2. Yazar: ADEM ÜNAL
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ AYŞE BOZKURT OFLAZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göz Hastalıkları, Eye Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Kuru Göz, Kırlangıç Otu, Benzalkonyum Klorür, Rat, Dry Eye, Celandine, Benzalkonium Chloride, Rat
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Selçuk Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

GEREÇ-YÖNTEM: Çalışmamızda sağlıklı 46 yetişkin Wistar Albino türü dişi rat kullanıldı. Denekler; Kontrol, Kuru Göz (KG), Loteprednol (L), 1/1 Kırlangıç Otu özütü (K1/1), 1/10 Kırlangıç Otu özütü (K1/10) ve 1/100 Kırlangıç Otu özütü (K1/100) olmak üzere 6 gruba ayrıldı. Kontrol grubu hariç diğer gruplardaki tüm deneklerin korneal yüzeyine %0.2'lik BAK 14 gün boyunca günde 2 kez olmak üzere damlatılıp evoporatif tipte kuru göz modeli oluşturuldu. Kontrol grubuna 28 gün boyunca dengeli tuz solüsyonu uygulandı. LOT grubuna 15.günden itibaren deney sonuna kadar günde 2 kez %0.5 Loteprednol etobonat oftalmik solüsyon, K1/1 grubuna 1/1 oranında Kırlangıç otu özütü 14., 21. ve 28. günlerde haftada 1'er kez, K1/10 grubuna 1/10 oranında Kırlangıç otu özütü 14., 21. ve 28. günlerde haftada 1'er kez, K1/100 grubuna 1/100 oranında Kırlangıç otu özütü 14., 21. ve 28. günlerde haftada 1'er kez uygulandı. Fenol kırmızısı pamuk ipliği, korneal floresein boyanma ve modifiye Cochet-Bonnet esteziometre'den oluşan değerlendirme testleri 0., 14., 21., ve 28. günlerde birer defa olmak üzere aynı zaman diliminde ve aynı araştırıcı tarafından uygulandı. 29. gün denekler sakrifiye edildi. Eksize edilen kornea örnekleri histopatolojik ve biyokimyasal analizler için kullanıldı. Elde edilen veriler istatistiksel olarak hesaplandı ve p<0.05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. BULGULAR: Deneyin sonlandırıldığı 4.haftada fenol kırmızısı pamuk ipliği testi açısından KG ile Kontrol ve KG ile K1/10 grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (P<0.05). Korneal floresein boyanma skorları değerlendirildiğinde KG ile diğer tüm gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark görüldü (P<0.05). Modifiye Cochet-Bonnet esteziometre sonuçları açısından KG ile diğer tüm gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark görüldü (P<0.05). KG grubunda stromal kollajende orta derecede dejenerasyon ve hafif epitelyal dejenerasyon olduğu görüldü. Tedavi uygulanan grupların hepsinin AQP-1 düzeyleri KG grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük bulundu. K1/10 ve K1/100 grubunun AQP-1 değerleri Kontrol grubuna göre de istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük bulundu (P<0.05). Tedavi uygulanan grupların hepsinin AQP-5 düzeyleri KG grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük bulundu. LOT ve K1/100 grubunun AQP-5 seviyeleri Kontrol grubuna göre de istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük bulundu (P<0.05). Tedavi uygulanan grupların hepsinin MMP-2 düzeyleri KG ve Kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük bulundu (P<0.05). Tedavi uygulanan grupların hepsinin MMP-9 düzeyleri KG grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük bulundu (P<0.05). Tedavi uygulanan grupların hepsinin TIMP-2 düzeyleri KG grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük bulundu(P<0.05). Tedavi uygulanan grupların hepsinin NFKB düzeyleri KG grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük bulundu (P<0.05). Tedavi uygulanan gruplardan LOT, K1/10 ve K1/100'ün IFN-γ düzeyleri KG grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük bulundu (P<0.05). Tedavi uygulanan gruplardan sadece K1/10 grubunun TNF-α değeri KG grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük bulundu (P<0.05). Tedavi uygulanan grupların hepsinin İL-1β düzeyleri KG grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük bulundu (P<0.05). SONUÇ: Sonuç olarak KGS üzerine terapötik etkinliği araştırılan Kırlangıç otunun, uygulanan 3 farklı konsantrasyonunun da klinik değerlendirme testleriyle biyokimyasal ve histopatolojik analizler ışığında tedavi edici olumlu etkiler gösterdiği görülmektedir. 1/10 oranında dilüe edilmiş konsantrasyonun (K1/10) ise en olumlu etkiyi gösterdiği tespit edilmiştir. 2. sırada 1/100 oranında dilüe edilmiş konsantrasyon, 3. sırada da 1/1 yani dilüe edilmemiş saf konsantrasyon yer almaktadır. Ayrıca 3 konsantrasyonun da deneklerde herhangi bir yan etki oluşturmadığı da belirlenmiştir. Halk arasında popüler olarak oftalmik uygulama alanı bulunan Kırlangıç otunun literatürde bu alanda çalışması mevcut değildir. Kırlangıç otunun terapötik etkisi ilk defa bu çalışma ile deneysel bir KGS modelinde araştırılmıştır. Bu açıdan bakıldığında çalışmamızın sonuçlarının yapılması planlanan yeni çalışmalara, bu alanda çalışma yapan akademisyenlere, literatüre ve klinik pratiğe ışık tutup, katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Özet (Çeviri)

MATERIALS AND METHODS: In our study, 46 healthy adult female Wistar Albino rats were used. The subjects were divided into six groups: Control, Dry Eye (DE), Loteprednol (L), 1/1 Greater Celandine Extract (K1/1), 1/10 Greater Celandine Extract (K1/10), and 1/100 Greater Celandine Extract (K1/100). Except for the control group, all other groups received topical administration of 0.2% BAK on the corneal surface twice daily for 14 days to induce an evaporative-type dry eye model. The control group received balanced salt solution for 28 days. The LOT group was treated with 0.5% Loteprednol Etabonate ophthalmic solution twice daily starting from day 15 until the end of the experiment. The K1/1 group received 1/1 Greater Celandine extract once weekly on days 14, 21, and 28; the K1/10 group received 1/10 extract, and the K1/100 group received 1/100 extract on the same schedule. Evaluation tests including phenol red thread, corneal fluorescein staining, and modified Cochet-Bonnet esthesiometry were performed once on days 0, 14, 21, and 28, by the same investigator and at the same time intervals. On day 29, the subjects were sacrificed. The excised corneal samples were used for histopathological and biochemical analyses. The data obtained were statistically analyzed, and a value of p<0.05 was considered statistically significant. FINDINGS: At the 4th week when the experiment was terminated, a statistically significant difference was found between the Disease Group (KG) and the Control group, and between the KG and K1/10 groups in terms of the phenol red cotton thread test (P<0.05). When corneal fluorescein staining scores were evaluated, a statistically significant difference was observed between the KG and all other groups (P<0.05). Regarding the modified Cochet-Bonnet esthesiometer results, a statistically significant difference was observed between the KG and all other groups (P<0.05). In the KG group, moderate stromal collagen degeneration and mild epithelial degeneration were observed. All treatment groups showed statistically significantly lower AQP-1 levels compared to the KG group. The AQP-1 levels in the K1/10 and K1/100 groups were also found to be statistically significantly lower than those in the Control group (P<0.05). All treatment groups showed statistically significantly lower AQP-5 levels compared to the KG group. The AQP-5 levels in the LOT and K1/100 groups were also found to be statistically significantly lower than those in the Control group (P<0.05). All treatment groups showed statistically significantly lower MMP-2 levels compared to the KG and Control groups (P<0.05). All treatment groups showed statistically significantly lower MMP-9 levels compared to the KG group (P<0.05). All treatment groups showed statistically significantly lower TIMP-2 levels compared to the KG group (P<0.05). All treatment groups showed statistically significantly lower NF-κB levels compared to the KG group (P<0.05). Among the treatment groups, the IFN-γ levels of the LOT, K1/10, and K1/100 groups were statistically significantly lower compared to the KG group (P<0.05). Among the treatment groups, only the TNF-α level of the K1/10 group was found to be statistically significantly lower compared to the KG group (P<0.05). All treatment groups showed statistically significantly lower IL-1β levels compared to the KG group (P<0.05). CONCLUSİON: As a result, it has been observed that Greater Celandine, whose therapeutic efficacy on Dry Eye Syndrome (DES) was investigated, demonstrated positive therapeutic effects at all three concentrations tested, as evidenced by clinical evaluation tests, biochemical findings, and histopathological analyses. The most favorable effect was observed with the 1/10 diluted concentration (K1/10). This was followed by the 1/100 diluted concentration in second place, and the undiluted pure concentration (1/1) in third place. Additionally, none of the three concentrations caused any side effects in the test subjects. Although Greater Celandine is popularly used in folk medicine for ophthalmic purposes, there is no study in the literature focusing on its use in this field. This study is the first to experimentally investigate the therapeutic effects of Greater Celandine in a DES model. From this perspective, it is believed that the results of our study will provide guidance and contribute to future research, academics working in this field, the scientific literature, and clinical practice.

Geri Dön