Figürde deformasyon
Deformation in figure
- Tez No: 98542
- Danışmanlar: YRD. DOÇ. İSMAİL ATEŞ
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Güzel Sanatlar, Fine Arts
- Anahtar Kelimeler: Deformasyon, Figür, Resim sanatı, Sanat, Deformation, Figure, Painting art, Art
- Yıl: 2000
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Resim Ana Sanat Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Sanat insanın doğayla, hayatla olan bütün“diyalektik”ilişkilerini yansıtmaya çalışır. Bu yansıtma resim sanatı tarihinde değişik dönemlerde birçok sanatçının yapıtında farklı üsluplarda kendini göstermiştir. Deformasyon; (biçim bozma, biçimsizleşme, saptırma, özünü değiştir me) kavramı araştırılarak, sanat tarihi süreci içerisinde“figür deformasyonlan”incelenmiştir. Deformasyonun, resim sanatı tarihindeki değişim süreçleri ele alındı. İlk insan tam bir evrim geçirdikten sonra etrafını çeviren doğayı, düşüncelerini, korkularını ve inançlarını çeşitli şekillerde ifade edebilmişti. Rönesanstan önceki dönemlerde resim daha çok dinsel konular ağırlıkta olmak üzere fresk ve mozaik gibi tekniklerle yapılmıştır. Rönesansla birlikte gözler yaşanan gerçek dünyaya çevrilmiş, mekan içinde insan ve günlük yaşantı gibi konular canlandırılarak resme hacim, gölge-ışık ve perspektif girmiştir. XVII. y.y. başlarında beliren Maniyerist sanatta genel özellikleriyle (eserlerdeki abartmalar, şiddetli ifadeler, ümitsizlik, huzursuzluk, gerilim, din ve din dışı konular gibi) işlenmiştir Sanayi ve teknolojinin gelişmesiyle başlayan uzmanlaşma iş bölümü ve burjuva sınıfının etkin bir güç elde etmeye başlaması; yeni fikir ve anlayışların ön plana çıkmasını sağlamıştır. Ekspresyonist dönemde sanatçılar, seçtikleri konularda, renkleri abartmışlar, biçimleri çarpıtarak, kendi içinde duyumsadıklarını dışa vurmuşlardır. Gerçeküstücüler ise çağının tabularına eleştirel düşüncelerini susturarak değil; en akıldışı, olağanüstü, en çarpıcı üslupla ortaya çıkmışlardır. Gerçeküstücülerde kendini otomatizme kaptıran kişi nesneyi otamatik olarak tekrar tekrar ele almakta, biçimsel yapısını geniş ölçüde analiz etmektedir.II. Bölümde resimlerin incelenmesine çalışılmış, kavramsal olarak ele alınan olgular uygulamaya dönüştürülerek plastik bir dil oluşturulmaya çalışıl mıştır. Tuval üzerine akrilik boya tekniği ile yapılan çalışmalar dışavurumcu ve gerçeküstücü anlayışla sunulmuştur. Elde edilen veriler biraraya toplanılmış, resim sanatının, insanın doğal ve toplumsal çevresiyle ilişkisini belirlemede, bağ kurmada bir araç olduğu vurgulanmıştır. Plastik öğeler ise bu ilişkiyi kurmada yararlanılan olanaklar olarak belirlenmiştir. İnsanın yaşamı, ilişkileri sonucunda plastik öğelerle farklı bir evren oluşturulmuş, bu oluşumda diyalektik bir sürecin olduğu vurgulan maya çalışılmıştır.
Özet (Çeviri)
Ill ABSTRACT The art tries to reflect all the dialectical“ relations of the humans with nature and life. This reflection manifested itself in the works of art of many artists in different styles within the history of the art of painting. The concept of deformation (to mar the form or shape, disfigure, changing the core) has been inquired and ”figure deformations" within the process of the history of art has been handled. The transformation processes of the deformation within the context of the art of painting has been reviewed. The first humans after undergoing a complete evolution had been able to express the nature surrounding themselves, their thoughts, fears and their beliefs in different ways and forms. During the periods prior to Renaissance, painting had been made through the techniques such as fresco and mosaic with particular emphasis on religious subjects. Starting from the Renaissance great progresses were achieved in the art of painting and the environment and space came to the fore. The eyes were steadied on the real world and the sense of volume, shadow - light and perspective were introduced to the painting visualizing such subjects including humans and everyday life within the context of space. The Manierist art that appeared in the beginning of XVII. Century handled - in general features - such subjects, namely exaggerations in the works of art; passionate yearnings, despair, uneasiness, suspense, religious and non - religious subjects. During the baroque period between XVII and XVIII centuries, the art of painting had different applications in ail the European countries. The period of specialization ushered by the progress of industry and technology, and the resulting division of labor and dominance of the bourgeois class made possible for the flourishing of new ideas and approaches.IV The artists in the expressionist period internalized the turmoils of their age and expressed them in the subjects they chose. They exaggerated the colors, marred the shapes and projected what they felt at their inner cores. The art of surrealists has the charming beauty of eternity enriched with passions, loves and erotism and unforgettable memories of entities. They had confronted the taboos of their ages, not muffling the critical thoughts but expressing them in a most irrational, extraordinary and most striking style. According to this approach; the person is happy as long as he finds himself in a surrealist atmosphere. The surrealists made a motif taking months and years to complete for a classical artist in the long - term in half the time. Because the person captivated by automatism used to handle the subject automatically again and again and used to analyze its formational structure to a great extent. In the 2nd part; the paintings were analyzed, handling the facts in a conceptual manner and trying to form a plastic language in application - oriented studies. The studies painted on canvas through acrylic resin technique were introduced through expressive and surrealist mentality. Evaluated in terms of processes; the previous studies are found to have contained expressionistic elements; tending towards a surrealist mentality during the progress of the subject matter of the dissertation. The data obtained were combined and it has been underlined that the art of painting is an instrument in determining the relationship of the human being with his natural and social environment. Plastic elements have been determined to be the means utilized to establish this relations. A different milieu has been created through the plastic elements in interaction with the life and relation of the humans and it has been emphasized that there is a dialectical process in this formation.
Benzer Tezler
- Avrupa resim sanatında Empresyonizmden Kübizme kadar figürde deformasyon
In European art from Impressionism to Cubism in figure to deformation
HÜSEYİN BOZOĞLAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2014
Güzel SanatlarMustafa Kemal ÜniversitesiResim Ana Sanat Dalı
YRD. DOÇ. DR. ADEM ÇELİK
- 19. yüzyıl'dan günümüze, figürde biçim bozma
The distortion in figure from the 19th century to the present day
ZELAL PELDEK
- Approaches in terms of deforming the human figure in the art of painting
Resim sanatında insan figürüne biçim bozma açısından yaklaşımlar
ABİDİN MÜSLÜM BAYSAL
Doktora
İngilizce
2020
Sanat TarihiYeditepe ÜniversitesiPlastik Sanatlar Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AYDIN AYAN
- Günümüz figüratif resim sanatında dışavurumcu portreler
The expressionist portraits in today's fgurative painting art
ŞEVVAL KARABOĞA