Geri Dön

Pigment epitel dekolmanı subtiplerinin farklı intravitreal anti-VEGF ajanlara yanıtlarının retrospektif analizi

Retrospective analysis of responses of pigment epithelial detachment subtypes to different intravitreal anti-VEGF agents

  1. Tez No: 985586
  2. Yazar: MEHMET AKİF DENİZ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. MUAMMER ÖZÇİMEN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göz Hastalıkları, Eye Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Yaşa bağlı makula dejenerasyonu, Pigment epitel dekolmanı, En iyi düzeltilmiş görme keskinliği, PED yüksekliği, Santral makula kalınlığı, anti-VEGF ajanlar, Age-related macular degeneration, Pigment epithelial detachment, Best-corrected visual acuity, PED height, Central macular thickness, Anti-VEGF agents
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Konya Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Yaşa bağlı makula dejenerasyonu (YBMD), makulayı etkileyen retinanın dejeneratif bir hastalığıdır. 60 yaş üstü popülasyonda körlüğün en sık nedeni olarak bilinmektedir. Neovasküler YBMD ise, YBMD'ye bağlı körlüğün %80'inden sorumludur. Klinik olarak aktif neovasküler YBMD, retina pigment epitel dekolmanı (PED) ile ortaya çıkabilir. PED'in eşlik ettiği neovasküler YBMD hastalarında daha fazla görme kaybı görülebilmektedir. PED'lerin tedavisinde günümüzde başta bevacizumab, ranibizumab ve aflibercept olmak üzere çeşitli anti-VEGF (anti- Vasküler Endotelyal Growth Faktör) ajanlar kullanılabilmektedir. Yaptığımız bu araştırmanın amacı neovasküler YBMD ile ilişkili PED'lerin farklı anti-VEGF ajanlar ile tedavi edilmesi ile elde edilen anatomik ve fonksiyonel sonuçları karşılaştırmak ve birbirlerine üstünlüklerini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda Sağlık Bilimleri Üniversitesi Konya Şehir Hastanesi Retina Kliniği'nde Ağustos 2020 ve Ocak 2025 tarihleri arasında takipli YBMD hastalarının takip dosyaları retrospektif olarak taranmıştır. Daha önce tedavi almamış klasik veya okült YBMD'ye sekonder PED bulunan hastalar incelenmiştir. Toplamda 180 hastanın 180 gözü analiz edilmiştir. Serovasküler PED grubunda 90, fibrovasküler PED grubunda 90 hasta dahil edilmiştir. Gruplardaki hastaların bevacizumab, ranibizumab veya aflibercept ile tedavi edilmesi sonucu en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK), PED yüksekliği, PED genişliği, santral makula kalınlığı (SMK) ve takip sonundaki ortalama enjeksiyon sayısı verileri analiz edilmiştir. Farklı anti-VEGF ajanlar ile tedavi edilen hastaların sonuçları karşılaştırılmıştır. Bulgular: Hastaların 12 aylık tedavi süreleri sonucunda aflibercept ve ranibizumab'ın serovasküler PED grubunda bevacizumab grubuna göre EİDGK kazanımı, PED yüksekliğinda azalma ve PED genişliğinde azalma açısından daha üstün olduğu bulunmuştur (p<0,005). Fibrovasküler PED grubunda ise ranibizumab ve aflibercept, EİDGK kazanımı ve PED genişliğinde azalma açısından bevacizumaba göre üstün bulunmuştur (p<0,05). Elde edilen bulgular PED rezolüsyonunda ranibizumab ve afliberceptin bevacizumaba göre daha etkili olabileceğini desteklemektedir. Sonuç: Çalışmamızın sonuçları, bevacizumab yükleme tedavisinden sonra hastalarda aflibercept veya ranibizumab tedavisine geçiş yapılması PED hastalarında anatomik ve fonksiyonel olarak faydalı olabileceğini düşündürmektedir.

Özet (Çeviri)

Aim: Age-related macular degeneration (AMD) is a degenerative retinal disease affecting the macula and is known as the most common cause of blindness in the population over 60 years of age. Neovascular AMD accounts for approximately 80% of AMD-related blindness. Clinically active neovascular AMD may present with pigment epithelial detachment (PED). Patients with neovascular AMD accompanied by PED tend to experience greater vision loss. Various anti-VEGF agents primarily bevacizumab, ranibizumab, and aflibercept are currently used in the treatment of PEDs. The aim of this study is to compare the anatomical and functional outcomes of PEDs associated with neovascular AMD treated with different anti-VEGF agents and to investigate their potential superiority over one another. Material and Methods: In this retrospective study, the medical records of AMD patients followed in the Retina Clinic of Konya City Hospital between August 2020 and January 2025 were reviewed. Treatment naive patients with classic or occult AMD related PEDs were included. A total of 180 eyes from 180 patients were analyzed. Ninety patients were classified into the serous PED group and 90 into the fibrovascular PED group. Best-corrected visual acuity (BCVA), PED height, PED width, central macular thickness, and mean injection numbers at final follow-up were evaluated in patients treated with bevacizumab, ranibizumab, or aflibercept. The outcomes of patients treated with different anti-VEGF agents were compared. Results: After 12 months of treatment, aflibercept and ranibizumab demonstrated superior improvements compared with bevacizumab in terms of BCVA gain, reduction in PED height, and reduction in PED width in the serous PED group (p < 0.005). In the fibrovascular PED group, ranibizumab and aflibercept were superior to bevacizumab regarding BCVA gain and reduction in PED width (p < 0.05). These findings support that ranibizumab and aflibercept may be more effective than bevacizumab in promoting PED resolution. Conclusion: The results of our study suggest that switching to aflibercept or ranibizumab following bevacizumab loading therapy may provide anatomical and functional benefits in patients with PED.

Benzer Tezler

  1. Yaşa bağlı maküla dejenerasyonu ve pigment epitel dekolmanı bulunan hastalarda intravitreal aflibercept uygulamasının optik koherens tomografi ile değerlendirilmesi

    Evaluation of intravitreal aflibercept applications with optical koherens tomography in pigment epithelial detachment developing patients with age-related macular degeneration

    RAŞİT DİLEK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Göz HastalıklarıSelçuk Üniversitesi

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BERKER BAKBAK

  2. Pigment epitel dekolmanı olan rekürren yaşa bağlı makula dejenerasyonu olgularında pigment epitel dekolmanının anti-vegf yükleme dozuna yanıtını etkileyen klinik faktörlerin değerlendirilmesi

    Evaluation of clinical factors affecting the response of pigment epithelial detachment to anti-VEGF loading dose in cases of recurrent age-related macular degeneration with pigment epithelial detachment

    ÖMER YILDIZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Göz HastalıklarıBolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FATİH ULAŞ

  3. Retina pigment epitel dekolmanı olan yaşa bağlı makula dejenerasyonu olgularında anti-VEGF tedavinin etkileri

    To evaluate the effect of anti-vegf therapy on anatomical and visual results in pigment epithelial detachment (PED) secondary to age-related macular degeneration (AMD)

    NARGİZ ALLAHVERDİYEVA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Göz HastalıklarıHacettepe Üniversitesi

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SİBEL KADAYIFÇILAR

    PROF. DR. MEHMET BORA ELDEM

  4. Yaşa bağlı makula dejenerasyonu hastalarında retina pigment epitel dekolmanının görme prognozuna etkisi

    The effect of retinal pigment epithelial detachment on visual prognosis in patients with age related macular degeneration

    ÖZLEM TÜRKYILMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Göz HastalıklarıKaradeniz Teknik Üniversitesi

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HİDAYET ERDÖL

  5. Proliferatif vitreoretinopati tedavisinde doğal molekül hispidulin kullanımının in vitro modelde araştırılması

    Investigation of the use of natural molecule hi̇spi̇duli̇n i̇n the treatment of proliferative vitreoretinopathy i̇n an i̇n vi̇tro model

    SULTAN KAYA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Göz HastalıklarıTrakya Üniversitesi

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ RÜVEYDE GARİP