Geri Dön

Tekrarlayan Descemet membran endotelyal keratoplasti yapılan hastalarda ön kamara sıvısında patojen varlığının araştırılması için PCR temelli tanı kiti geliştirilmesi

Development of a PCR-based diagnostic kit for the detection of pathogens in the aqueous humor of patients undergoing recurrent Descemet membrane endothelial keratoplasty

  1. Tez No: 985889
  2. Yazar: BETÜL COŞKUN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. EMİNE ESRA KARACA
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göz Hastalıkları, Eye Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Descemet membran endotelyal keratoplasti, gerçek zamanlı PCR, sitomegalovirüs, kornea endoteliti, greft yetmezliği, milli PCR kiti, Descemet membrane endothelial keratoplasty, real-time PCR, cytomegalovirus, corneal endotheliitis, graft failure, in-house PCR kit
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Descemet membran endotelyal keratoplasti (DMEK) ve tekrarlayan DMEK (RE-DMEK) cerrahisi sonrası gelişen greft başarısızlığında sitomegalovirüs (CMV) endotelitinin rolünü belirlemek ve CMV DNA'sını yüksek duyarlılıkla tespit edebilen bir gerçek zamanlı PCR tanı kiti geliştirmektir. Geliştirilen kit sayesinde tanının hızlı doğrulanması ve uygun antiviral tedaviye erken başlanması ile olası greft başarısızlığının azaltılması hedeflenmiştir. Gereç ve Yöntem: Bu prospektif çalışmaya, Ankara Bilkent Şehir Hastanesi Göz Kliniği Kornea Birimi'nde takip edilen ve DMEK veya tekrarlayan DMEK cerrahisi uygulanmış toplam 160 hasta (DMEK: 100; RE-DMEK: 60) dahil edilmiştir. Tüm hastalara kapsamlı oftalmolojik muayene yapılmıştır. Postoperatif dönemde, özellikle 3., 6. ve 12. aylarda en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (logMAR), göz içi basıncı, santral kornea kalınlığı ve endotel hücre yoğunluğu gibi parametreler izlenerek klinik gidişat takip edilmiş ve CMV pozitif olguların bulguları kaydedilmiştir. Olguların bazılarından cerrahi sırasında, bazılarından ise klinik CMV endoteliti şüphesi durumunda ön kamara örnekleri alınmıştır. Örneklerin bir kısmı laboratuvara gönderilirken, bir kısmı ependorf tüpe alınarak geliştirilen in-house PCR kitinde kullanılmak üzere -80 °C'de saklanmıştır. CMV DNA'sı, rutin ticari PCR kiti ile laboratuvarımızda geliştirilen in-house PCR kiti karşılaştırılarak eşik döngü değerleri üzerinden kitlerin duyarlılık, özgüllük ve kantitatif performansı değerlendirilmiştir. Bulgular: DMEK ve RE-DMEK grupları arasında yaş ve cinsiyet açısından anlamlı fark saptanmamıştır (p=0,871; p=0,482). Klinik CMV pozitif olgularda greft başarısı anlamlı olarak daha düşük bulunmuştur (p<0,001). CMV negatif olgularda ortalama greft sağkalım süresi 23,0 ay (%95 GA: 19,4–26,5) iken, CMV pozitif olgularda 12,5 ay (%95 GA: 9,3–15,8) olarak belirlenmiştir. Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde, klinik CMV pozitifliğinin RE-DMEK gelişiminde bağımsız ve güçlü bir belirleyici olduğu saptanmış; CMV pozitif olgularda RE-DMEK gelişme olasılığı negatif olgulara göre yaklaşık 6 kat artmıştır (p<0,001). Ayrıca rebubbling öyküsünün de cerrahi sonrası greft başarısızlığını öngörmede ek bir risk faktörü olduğu belirlenmiştir. RE-DMEK grubunda CMV pozitif olguların preoperatif santral kornea kalınlığı değerleri anlamlı olarak yüksek bulunmuştur (p<0,001) ve her iki grupta da postoperatif santral kornea kalınlıkları anlamlı biçimde azalmıştır (p<0,001). Görme keskinliği CMV pozitif olgularda tüm takip dönemlerinde daha düşük seyretmiş, 1. yıl sonunda median logMAR değerleri sırasıyla 0,05 ve 0,30 olarak saptanmıştır (p<0,001). RE-DMEK grubunda CMV negatif olgularda endotel hücre yoğunluğu zamanla artarken, pozitif olgularda özellikle 6. ayda anlamlı olarak daha düşük bulunmuştur (1834 karşı 1531 hücre/mm²; p=0,046). Klinik olarak CMV pozitif olgularda en sık gözlenen bulgular kornea ödemi (%73,4), madeni para şeklinde keratik presipitatlar (%70,6), hafif ön kamara inflamasyonu (%67,9), artmış göz içi basıncı (%67,3) ve pigmentli keratik presipitatlardır (%92,1). Hastane/in-house PCR kit sonuçları, CMV pozitif ve negatif grupları ayırt etmede anlamlı bulundu (AUC=0,697; p<0,001). In-house PCR kiti, hastane kitinin pozitif saptadığı tüm olguları tespit ederek bu alt grup için %100 duyarlılık gösterdi. Pozitif ve negatif tahmin değerleri sırasıyla %100 ve %84,1, özgüllük %100 ve tanısal doğruluk %85,7 olarak hesaplandı. Sonuç: Bu çalışma, CMV kornea endotelitinin kornea nakli sonrasında gelişen greft yetmezliğinin önemli bir nedeni olabileceğini göstermektedir. Greft reddi ile benzer klinik bulgular sergileyen CMV endotelitinin doğru tanısı, uygun antiviral tedavinin zamanında başlanması ve greft sağkalımının artırılması açısından kritik öneme sahiptir. Bu kapsamda geliştirilen in-house CMV PCR tanı kiti, düşük maliyeti, yüksek duyarlılığı ve kısa sürede sonuç verebilme özellikleriyle mevcut ticari sistemlere güvenilir bir alternatif sunmaktadır. Kitin klinik kullanımı, DMEK ve diğer keratoplasti türleri sonrası gelişebilen enfeksiyöz komplikasyonların erken tanısına katkı sağlayarak greft başarısızlığı riskini azaltma potansiyeline sahiptir.

Özet (Çeviri)

Aim: The aim of this study is to determine the role of cytomegalovirus (CMV) endotheliitis in graft failure after Descemet membrane endothelial keratoplasty (DMEK) and repeat DMEK (RE-DMEK) surgery, and to develop a real-time PCR diagnostic kit capable of detecting CMV DNA with high sensitivity. The developed kit aims to facilitate rapid confirmation of diagnosis and early initiation of appropriate antiviral therapy, thereby reducing the risk of graft failure. Materials and Methods: This prospective study included a total of 160 patients who were treated at the Cornea Unit of Ankara Bilkent City Hospital and underwent DMEK (n=100) or repeat DMEK (n=60) surgery. All patients underwent comprehensive ophthalmological examinations. Postoperative follow-ups were performed at 3, 6, and 12 months, during which best corrected visual acuity (logMAR), intraocular pressure, central corneal thickness and endothelial cell density were recorded. Anterior chamber samples were obtained either intraoperatively or when CMV endotheliitis was clinically suspected. Some samples were analyzed using a commercial PCR kit, while others were stored at -80 °C for analysis with the newly developed in-house PCR kit. The diagnostic performance of the in-house kit was then compared with the commercial system based on cycle threshold values to assess sensitivity, specificity, and quantitative accuracy. Results: There were no significant differences between the DMEK and RE-DMEK groups regarding age or sex (p = 0.871; p = 0.482). Graft survival was significantly lower in CMV-positive cases (p < 0.001). The mean graft survival time was 23.0 months (95% CI: 19.4–26.5) in CMV-negative patients and 12.5 months (95% CI: 9.3–15.8) in CMV-positive patients. Multivariate logistic regression analysis identified clinical CMV positivity as an independent and strong predictor of RE-DMEK, with CMV-positive patients having approximately sixfold higher odds compared to CMV-negative cases (p < 0.001). A history of rebubbling was also an additional independent risk factor for postoperative graft failure. In the RE-DMEK group, preoperative central corneal thickness values were significantly higher in CMV-positive cases (p < 0.001), while postoperative central corneal thickness decreased significantly in both groups (p < 0.001). Throughout follow-up, visual acuity remained lower in CMV-positive patients, with median logMAR values of 0.05 and 0.30 at one year in CMV-negative and CMV-positive groups, respectively (p < 0.001). In the RE-DMEK group, endothelial cell density increased over time in CMV-negative eyes, whereas it remained significantly lower in CMV-positive cases, particularly at month 6 (1834 vs. 1531 cells/mm²; p = 0.046). The most common clinical findings among CMV-positive patients were corneal edema (73.4%), coin-shaped keratic precipitates (70.6%), mild anterior chamber inflammation (67.9%), elevated intraocular pressure (67.3%), and pigmented keratic precipitates (92.1%). The hospital/in-house PCR kit results significantly distinguished CMV-positive and -negative groups (AUC=0.697; p<0.001). The in-house PCR kit correctly identified all positive cases detected by the hospital kit, yielding 100% sensitivity in this subgroup. Positive and negative predictive values were 100% and 84.1%, respectively, with specificity of 100% and overall diagnostic accuracy of 85.7%. Conclusion: This study demonstrates that CMV corneal endotheliitis is a significant cause of graft failure following corneal transplantation. Accurate differentiation of CMV endotheliitis from immune-mediated graft rejection is critical for the timely initiation of antiviral therapy and the improvement of graft survival. The developed in-house CMV real-time PCR diagnostic kit offers a reliable, cost-effective, and rapid alternative to commercial systems, with high sensitivity and specificity. Its clinical application may facilitate the early diagnosis of infectious complications following DMEK and other keratoplasty procedures, thereby reducing the risk of graft failure.

Benzer Tezler

  1. Başarısız Descemet membran endotelyal keratoplasti (DMEK) cerrahisi geçiren olgularda penetran keratoplasti (PK) cerrahisi

    Outcomes of penetrating keratoplasty following failed Descemet membrane endothelial keratoplasty (DMEK)

    BAŞAK ERSARI KARACA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Göz HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BURAK TANYILDIZ

  2. Keratoplasti sonrası glokom sıklığı ve tedavi sonuçlarımız

    Başlık çevirisi yok

    MERVE ERSOY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Göz HastalıklarıAkdeniz Üniversitesi

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUSTAFA ÜNAL

  3. Tekrarlayan düşükleri olan çiftlerde sitogenetik incelemeler

    Başlık çevirisi yok

    ŞÜKRİYE YILMAZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1991

    Tıbbi Biyolojiİstanbul Üniversitesi

    Genetik Ana Bilim Dalı

    DR. SENİHA HACIHANEFİOĞLU