Geri Dön

Cerrahi uygulanan diz çoklu bağ yaralanması olan hastaların klinik ve radyolojik sonuçlarının değerlendirilmesi

Evaluation of clinical and radiological outcomes in patient with surgically treated multiligament knee injuries

PDF İndir

  1. Tez No: 985896
  2. Yazar: EMRE SIRRI CANDAN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ÇAĞRI ÖZCAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
  6. Anahtar Kelimeler: Diz çoklu bağ yaralanması, Diz çıkığı, Stres grafisi, Posterolateral köşe, Multiligament knee injury, Knee dislocation, Stress radiography, Posterolateral corner
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı; cerrahi olarak tedavi edilen diz çoklu bağ yaralanması olan hastalarda orta–uzun dönem klinik ve radyolojik sonuçları değerlendirmek ve bu sonuçların cerrahi zamanlama, diz çıkığı varlığı, yaralanmanın tarafı, KD evresi ile eşlik eden menisküs/kıkırdak ve nörovasküler yaralanmalar gibi prognostik faktörlerle ilişkisini analiz etmektir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, diz çoklu bağ yaralanması nedeniyle cerrahi tedavi uygulanmış hastaların klinik ve radyolojik sonuçlarını değerlendirmek amacıyla planlanmış tek merkezli, retrospektif ve gözlemsel bir araştırmadır. Çalışmaya, 2015–2024 yılları arasında cerrahi tedavi uygulanmış ve en az iki diz bağında yaralanma saptanan 18–65 yaş arası hastalar dahil edildi. Klinik değerlendirmede fizik muayene bulguları ve valide fonksiyonel diz skorları (IKDC, Lysholm, KOOS, WOMAC, SF-12) kullanıldı. Radyolojik değerlendirme, direkt radyografiler ve stres grafileri üzerinden yapıldı. Elde edilen klinik ve radyolojik veriler; cerrahi zamanlama, diz çıkığı varlığı, yaralanmanın tarafı ve KD evresine göre karşılaştırmalı olarak analiz edildi. İstatistiksel analizlerde uygun parametrik ve non-parametrik testler kullanıldı ve p<0,05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya 19 hasta dahil edildi ve hastaların tamamı erkekti. Ortalama yaş 29,5±8,8 yıl, ortanca takip süresi 32 ay (21–79) idi. Olguların %52,6'sında diz çıkığı mevcuttu ve %52,6'sı yüksek enerjili travma sonrası gelişmişti. En sık yaralanan bağ ön çapraz bağ (%94,7) olup, bunu medial kollateral bağ (%52,6) ve arka çapraz bağ (%57,9) izledi. Hastaların %52,6'sı KD evre 1, %21,1'i evre 2 ve %26,3'ü evre 3 olarak sınıflandırıldı. Fonksiyonel değerlendirmede ortalama IKDC skoru 74±12, Lysholm skoru 81,2±12 ve KOOS skoru 80,3±9,6 olarak saptandı. Tüm hastalarda tam ekstansiyon sağlanırken, %68,4'ünde farklı derecelerde fleksiyon kaybı mevcuttu. Radyolojik değerlendirmede hastaların %57,9'unda evre ≥2 posttravmatik osteoartrit saptandı. Posterior stres grafisinde ortalama posterior translasyon 4,86±3,39 mm olarak ölçüldü. Erken ve geç cerrahi uygulanan hastalar karşılaştırıldığında, fonksiyonel skorlar açısından anlamlı fark izlenmezken (tüm p>0,05), geç cerrahi grubunda posterior stres grafisi ölçümleri anlamlı derecede daha yüksek bulundu (6,6±3,4 mm'ye karşı 2,9±2,1 mm; p=0,02). Diz çıkığı olan ve olmayan hastalar arasında klinik ve radyolojik sonuçlar açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p>0,05). Lateral taraf yaralanması olan hastalarda posterior stres grafisi ölçümleri medial taraf yaralanması olanlara kıyasla daha yüksek bulundu (6,4±2,9 mm'ye karşı 2,9±2,7 mm; p=0,05) ve nörovasküler yaralanma oranı anlamlı derecede fazlaydı (p=0,03). KD evre 1 hastalarda posterior translasyon daha düşük (2,4±2,1 mm'ye karşı 7,6±2,1 mm; p=0,01) ve işe dönüş süresi daha kısa bulundu (6,6±3,2 aya karşı 9,9±2,7 ay; p=0,03). Komplikasyon olarak; revizyon cerrahisi gereksinimi, enfeksiyon, artrofibroz, implant yetmezliği, 1 er hastada görülürken 2 hastada peroneal sinir hasarı görüldü. Majör vasküler yaralanma izlenmedi. Sonuç: Cerrahi olarak tedavi edilen diz çoklu bağ yaralanması olan hastaların büyük çoğunluğunda fonksiyonel skorlar tatmin edici düzeyde bulunmuş ve diz stabilitesi sağlanmıştır. Buna karşın, izlem süresi uzadıkça özellikle yüksek enerjili travma, bikrusiat yaralanma ve posterolateral köşe tutulumu bulunan olgularda rezidüel instabilite ve radyolojik dejeneratif değişikliklerin daha belirgin olduğu saptanmıştır. Klinik iyileşmeye rağmen stres grafi ve radyolojik bulguların progresyon gösterebilmesi, diz çoklu bağ yaralanmalarında cerrahi stabilizasyonun osteoartrit gelişimini tamamen engelleyemediğini ortaya koymaktadır. Bu nedenle uzun dönem hasta takibinde klinik ve radyolojik değerlendirmelerin birlikte ele alınması önemlidir.

Özet (Çeviri)

Aim: The aim of this study was to evaluate the mid- to long-term clinical and radiological outcomes of patients with surgically treated multiligament knee injuries and to analyze the association of these outcomes with prognostic factors such as surgical timing, presence of knee dislocation, side of injury, KD stage, and concomitant meniscal/cartilage and neurovascular injuries. Materials and Methods: This single-center, retrospective, observational study was designed to evaluate the clinical and radiological outcomes of patients who underwent surgical treatment for multiligament knee injuries. Patients aged 18–65 years who were surgically treated between 2015 and 2024 and had injuries involving at least two knee ligaments were included. Clinical evaluation was based on physical examination findings and validated functional knee scores (IKDC, Lysholm, KOOS, WOMAC, and SF-12). Radiological assessment was performed using standard radiographs and stress radiographs. Clinical and radiological data were comparatively analyzed according to surgical timing, presence of knee dislocation, side of injury, and KD stage. Appropriate parametric and non-parametric statistical tests were used, and a p value <0.05 was considered statistically significant. Results: Nineteen patients were included in the study, and all patients were male. The mean age was 29.5 ± 8.8 years, and the median follow-up duration was 32 months (21–79). Knee dislocation was present in 52.6% of the cases, and 52.6% resulted from high-energy trauma. The most frequently injured ligament was the anterior cruciate ligament (94.7%), followed by the medial collateral ligament (52.6%) and the posterior cruciate ligament (57.9%). According to KD classification, 52.6% of the patients were classified as stage 1, 21.1% as stage 2, and 26.3% as stage 3. Functional evaluation revealed a mean IKDC score of 74 ± 12, a Lysholm score of 81.2 ± 12, and a KOOS score of 80.3 ± 9.6. Full extension was achieved in all patients, whereas 68.4% had varying degrees of flexion loss. Radiological evaluation demonstrated post-traumatic osteoarthritis of grade ≥2 in 57.9% of the patients. The mean posterior translation measured on posterior stress radiographs was 4.86 ± 3.39 mm. When patients who underwent early versus delayed surgery were compared, no significant difference was observed in functional scores (all p > 0.05); however, posterior stress radiograph measurements were significantly higher in the delayed surgery group (6.6 ± 3.4 mm vs. 2.9 ± 2.1 mm; p = 0.02). No statistically significant differences in clinical or radiological outcomes were found between patients with and without knee dislocation (p > 0.05). Patients with lateral-sided injuries had higher posterior stress radiograph measurements compared with those with medial-sided injuries (6.4 ± 2.9 mm vs. 2.9 ± 2.7 mm; p = 0.05), and the rate of neurovascular injury was significantly higher (p = 0.03). In patients with KD stage 1, posterior translation was lower (2.4 ± 2.1 mm vs. 7.6 ± 2.1 mm; p = 0.01), and the time to return to work was shorter (6.6 ± 3.2 months vs. 9.9 ± 2.7 months; p = 0.03). Regarding complications, revision surgery requirement, infection, arthrofibrosis, and implant failure were each observed in one patient, while peroneal nerve injury occurred in two patients. No major vascular injury was detected. Conclusion: In the majority of patients with surgically treated multiligament knee injuries, functional scores were found to be satisfactory and knee stability was achieved. However, with increasing follow-up duration, residual instability and radiological degenerative changes became more pronounced, particularly in patients with high-energy trauma, bicruciate injuries, and posterolateral corner involvement. The progression of stress radiograph and radiological findings despite clinical improvement indicates that surgical stabilization in multiligament knee injuries does not completely prevent the development of osteoarthritis. Therefore, long-term patient follow-up should incorporate both clinical and radiological assessments.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    992363

    Ön çapraz bağ rüptürü sonrası primer ön çapraz bağ tamiri yapılan hastalarda klinik sonuçları etkileyen parametreler

    Parameters Affecting Clinical Outcomes in Patients Undergoing Primary Anterior Cruciate Ligament Repair Following Anterior Cruciate Ligament Rupture

    Yazar Bilgisi Yok

    Sağlık Bilimleri Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. YAMAN KARAKOÇ

    DR. İBRAHİM KAYA

  2. Tez No

    805294

    Varus gonartrozunda medial açık kama osteotomisi ile yüksek tibial osteotomi sonuçlarımız

    Early results of medial opening wedge osteotomy in varus gonarthrosis

    TANER BEKMEZCİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bakanlığı

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DR. MEHMET ALTUN

  3. Tez No

    562692

    Total diz protezi uygulanan hastalarda video destekli eğitimin diz işlevi ve yaşam kalitesine etkisi

    The effect of video assisted training on knee function and quality of life in patients with total knee arthroplasty

    BEDRİYE KUTSAL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    HemşirelikMersin Üniversitesi

    Hemşirelik Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. GÜLAY ALTUN UĞRAŞ

  4. Tez No

    962920

    Artroplasti uygulanan hastalarda cerrahi anksiyete ve ağrının yaşamsal bulgularla ilişkisinin incelenmesi

    The relationship between surgical anxiety and pain and vital signs in patients undergoing arthroplasty

    ZEYNEP SOYTÜRK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Ortopedi ve TravmatolojiOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Hemşirelik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ŞENAY ARLI

  5. Tez No

    813255

    Turnike altında yapılan diz artroplastisinde traneksamik asit uygulama yönteminin postoperatif gizli kan kaybına etkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the effect of tranexamic acid application method on postoperative hidden blood loss in knee arthroplasty performed with tourniquet

    SELMAN SERT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. YUSUF ÖZTÜRKMEN

Geri Dön