Geri Dön

Çocuk ebeveyn ilişki terapisi eğitiminin 3-6 yaş arası çocukların dil gelişimi ve sosyal gelişimine etkisinin incelenmesi

An examination of the effects of child-parent relationship therapy training on the language and social development of children aged 3 to 6

  1. Tez No: 987610
  2. Yazar: MİHRİMAH TANRIKULU
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. YASEMİN ÇÖLGEÇEN
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Sosyal Hizmet, Social Work
  6. Anahtar Kelimeler: Çocuk Ebeveyn İlişki Terapisi, Dil Gelişimi, Sosyal Gelişim, Child Parent Relationship Therapy, Language Development, Social Development
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Yalova Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Sosyal Hizmet Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Sosyal Hizmet Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Kişiliğin temelinin atıldığı ilk altı yıl, insan gelişiminin yaşam boyu süren etkilerini ortaya koyması bakımından kritik bir dönemdir. Bu süreçte çocuk, çevresine uyum sağlama, insanlarla etkileşim kurma ve toplumsal yaşama katılma gibi beceriler edinmektedir. Sosyal gelişim, dil becerileri, iletişim ve çevreyle kurulan ilişkiler aracılığıyla şekillenmekte; sağlıklı sosyal gelişim ise bireyin yaşamının ileriki dönemlerinde akademik, sosyal ve duygusal uyumunu doğrudan etkilemektedir. Bu nedenle okul öncesi dönem hem bireysel hem de toplumsal düzeyde büyük önem taşımaktadır. Bu araştırmanın amacı, Çocuk-Ebeveyn İlişki Terapisi eğitiminin 3–6 yaş arası çocukların dil ve sosyal gelişimleri üzerindeki etkilerini incelemektir. Araştırmaya katılan çocukların %40'ı kız, %60'ı erkek olup, yarısının kardeşi bulunmamaktadır. Katılımcıların yalnızca %22,2'si okul öncesi eğitim almış, ailelerin %90'ı orta gelir düzeyindedir. Velilerin eğitim durumuna bakıldığında, yarısının üniversite mezunu olduğu belirlenmiştir. Çocuklara üçer ay arayla Denver II Gelişimsel Tarama Testi uygulanmış, sonuçlar çocukların genel olarak normal gelişim düzeyinde olduklarını göstermiştir. Ancak ön test, son test ve izleme testleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı farklılık bulunmamıştır. Sosyal yetkinlik, empati ve filial terapi problem kontrol listesi sonuçları da benzer şekilde anlamlı değişim göstermemiştir. Bununla birlikte korelasyon analizleri, sosyal yetkinlik ve davranış boyutlarının kendi içinde tutarlı olduğunu ortaya koymuştur. Literatürle karşılaştırıldığında, özellikle dil gelişimi alanında duyarlılığın belirgin olduğu, Denver II'nin kültürel sınırlılıklarının sonuçlar üzerinde etkili olabileceği düşünülmektedir. Filial terapiye dair literatürde olumlu sonuçlar raporlanmasına rağmen, bu çalışmada anlamlı farklılıkların gözlenmemesi örneklem büyüklüğü ve uygulama süresinin sınırlılığı ile açıklanabilir. Sonuç olarak, kısa vadeli bir uygulamanın çocukların gelişimsel ve sosyal-duygusal özellikleri üzerinde istatistiksel açıdan anlamlı bir etki yaratmadığı belirlenmiştir. Gelecek araştırmaların daha geniş örneklemlerle, uzun süreli uygulamalarla ve farklı ölçme araçlarıyla desteklenerek yürütülmesi, bulguların genellenebilirliğini artıracak ve daha güvenilir sonuçlar sağlayacaktır.

Özet (Çeviri)

The first six years of life are critical in shaping personality, as developmental experiences during this period have long-term effects on human growth. During these years, children acquire fundamental skills that help them adapt to their environment, interact with others, and participate in social life. Social development, which is shaped through language, communication, and relationships, strongly influences later academic, social, and emotional adjustment. Thus, the preschool years are vital both individually and socially. The aim of this study was to examine the effects of Child-Parent Relationship Therapy training on the language and social development of children aged 3–6 years. The sample consisted of 40% girls and 60% boys, half of whom had no siblings. Only 22.2% of the children had previous preschool education, 90% of the families reported middle income, and half of the parents were university graduates. The Denver II Developmental Screening Test was administered at three-month intervals. The results showed that the children were generally within the normal developmental range, but no statistically significant differences were found between pre-test, post-test, and follow-up assessments. Similarly, the results of the Social Competence and Behavior Evaluation Scale, the Empathy Scale, and the Filial Therapy Problem Checklist revealed no significant changes. However, correlation analyses indicated internal consistency within the dimensions of social competence and behavior. Compared with the literature, language development appeared to be particularly sensitive to socio-demographic factors, and the cultural limitations of the Denver II may have influenced the findings. Although previous studies have reported positive effects of filial therapy on parent-child relationships and children's socio-emotional development, the absence of significant results in this study can be explained by the small sample size and the short duration of the intervention. In conclusion, short-term interventions did not produce statistically significant improvements in the developmental and socio-emotional characteristics of children. Future studies with larger and more diverse samples, longer intervention periods, and complementary measurement tools are recommended to enhance generalizability and ensure more reliable outcomes.

Benzer Tezler

  1. 3-10 yaş yetim çocuk annelerinde çocuk ebeveyn ilişki terapisi eğitiminin ebeveynlik stresi ve ebeveyn çocuk ilişkisi üzerine etkisi

    The effect of child-parent relationship training on parenting stress and parent-child relationship in mothers of 3-10 years old orphan children

    AHMET ATIF SOLAK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    PsikolojiHasan Kalyoncu Üniversitesi

    Psikoloji Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ FEYZA TOPÇU

  2. 3-10 yaş arası gelişimsel problemleri olan çocuklarda ve ebeveynlerinde filial terapinin etkisinin incelenmesi

    The examination of the effectiveness of filial therapy on 3-10 years old children with developmental problems and their parents

    GÜLÇİN GÜLER ÖZTEKİN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    PsikolojiAtatürk Üniversitesi

    Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. ARZU GÜLBAHÇE

  3. Yapılandırılmış oyun terapisi ile verilen eğitimin tip 1 diabetes mellituslu çocukların metabolik kontrol, ruhsal uyum ve yaşam kalitesine etkisi

    The effect of education given with structured play therapy on metabolic control, mental adjustment and quality of life in children with type 1 diabetes mellitus

    ZEYNEP TEMEL MERT

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    HemşirelikErciyes Üniversitesi

    Hemşirelik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MERAL BAYAT

  4. Çocuk-ebeveyn ilişki terapisi eğitiminin boşanmış annelerin empati, kabul ve stres düzeylerine etkisi

    The effect of child-parent relationship therapy on divorced mothers' empathy, acception and stress levels

    FATOŞ BULUT ATEŞ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Eğitim ve ÖğretimÇukurova Üniversitesi

    Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TURAN AKBAŞ

  5. Diyalektik davranış terapisi grup beceri eğitiminin ebeveynlerin psikolojik belirti ve aile içi ilişkilerine etkisi

    The effect of dialectical behavioral therapy group skills training on psychological symptoms and family relations of parents

    ESRA ÖKTEM

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    PsikolojiFatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi

    Psikoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FATMA IŞIL BİLİCAN