İlhanlı Devletinin Müslüman ve Hristiyan dünyası ile diplomatik münasebetleri
The Ilkhanate's diplomatic relations with the Muslim and Christian worlds
- Tez No: 987691
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ ERCAN GÖRDEGİR
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Tarih, History
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Batman Üniversitesi
- Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Tarih Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Diplomasi, tarih boyunca devletlerarası ilişkilerin tesisinde ve yürütülmesinde vazgeçilmez bir araç olarak işlev görmüştür. Ortaçağ'da bu ilişkiler, genellikle elçiler aracılığıyla yürütülmüş; siyasi, askerî ve ticari maksatlarla farklı coğrafyalar arasında karşılıklı etkileşimler sağlanmıştır. Bu bağlamda, 13. yüzyıldan itibaren dünya tarihinin seyrini derinden etkileyen Büyük Moğol İmparatorluğu ve onun uzantılarından biri olan İlhanlılar, diplomasi alanında sergiledikleri pragmatik ve kurumsal yaklaşımlarla dikkat çekmiştir. Çingiz Han'ın başlattığı ve takip eden hanedanlar tarafından geliştirilen diplomatik uygulamalar savaşlarla alınan galibiyetlerin dışında da diplomasi yoluyla geniş bir coğrafyada siyasi hâkimiyet kurulmasının mümkün olduğunu göstermiştir. Bu tezde, 13. ve 14. yüzyıllarda Moğol dünyasında diplomasi anlayışı ve uygulamaları, Büyük Moğol İmparatorluğu ve İlhanlılar ekseninde ele alınmıştır. Çalışmada, elçilerin uluslararası ilişkilerdeki işlevi, protokol ve ağırlanma biçimleri; imparatorluk genelinde tesis edilen yam (posta teşkilatı) sistemi ile diplomatik yazışmalar arasındaki işlevsel ilişki; hanedanlar arası evliliklerin diplomatik ve stratejik boyutu ile İlhanlı hükümdarlarının muhataplarına gönderdikleri mektuplarda kullanılan dil ve üslubun diplomatik değerine odaklanılmıştır. Ayrıca, Moğol ve İlhanlı diplomasisinin İslam coğrafyası, Avrupa ve Bizans gibi farklı siyasi yapılarla kurduğu ilişkiler bağlamında kazandığı çeşitlilik ve esneklik de değerlendirilmiştir. Araştırma bulguları, Moğol ve İlhanlı yönetimlerinin yalnızca askerî güçleriyle değil, aynı zamanda sistemli ve kurumsallaşmış diplomasi anlayışlarıyla da etkili bir siyasal yapı inşa ettiklerini ortaya koymaktadır. Elçilik kurumuna verilen önem, iletişimi kolaylaştıran lojistik sistemlerin geliştirilmesi ve diplomatik yazışmalarda kullanılan stratejik dil, bu başarının temel unsurları arasında yer almıştır. Bu çerçevede, 13. ve 14. yüzyıllarda Moğol ilerleyişinin arka planında diplomasiye dayalı bir siyasal aklın ve merkezî organizasyonun varlığı açıkça görülmektedir.
Özet (Çeviri)
Diplomacy has historically functioned as an indispensable tool in the establishment and conduct of inter-state relations. In the medieval period, such relations were often carried out through envoys, enabling political, military, and commercial interactions across vast territories. In this context, beginning in the 13th century, the Great Mongol Empire and one of its prominent successor states, the Ilkhanate, distinguished themselves through their pragmatic and institutionalized approach to diplomacy. Initiated by Chinggis Khan and further developed by his successors, Mongol diplomatic practices demonstrate that the expansion of imperial influence was achieved not solely through military conquest but also through calculated and systematic diplomatic efforts. This thesis explores the nature and mechanisms of diplomacy within the Mongol world during the 13th and 14th centuries, focusing on both the Great Mongol Empire and the Ilkhanate. The study examines the roles and missions of envoys in international affairs, the reception protocols employed by Mongol rulers, the functional relationship between the imperial postal system (yam) and diplomatic correspondence, the political significance of dynastic marriages, and the diplomatic language and rhetoric employed in letters addressed to foreign rulers. Furthermore, it evaluates the diversity and flexibility of Mongol and Ilkhanid diplomacy in relation to various political entities such as the Islamic world, China, Europe, and Byzantium. The findings of this research reveal that the Mongol and Ilkhanid administrations established their political dominance not only through military strength but also by implementing a highly organized and centralized diplomatic infrastructure. The emphasis placed on the institution of envoys, the development of efficient communication systems, and the strategic use of language in correspondence were key components of their success. In this regard, the expansion of Mongol influence during the 13th and 14th centuries is closely linked to a coherent political vision rooted in diplomacy and institutional governance.
Benzer Tezler
- موقف المغول الايلخانيين من العقائد والمذاهب الدينية من وفاة هولاكو إلى نهاية حكم أبي سعيد بهادرخان ٦٦٣-٧٣٦ه/ ١٢٦٥-١٣٣٥م
Hülagu'nün ölümünden Abou Sayed Bahader Khan hükümdarlığının sonuna kadar İlhanlı Moğollarının dini mezhepleri ve inanışları
NARJES KADRO
Yüksek Lisans
Arapça
2009
TarihAın Shams UnıversıtyTarih Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FATHY ABDUELFATAH ABU SEİF
PROF. DR. AHMAD RAMADAN AHMAD
- Bahrî Memlukler ile İlhanlılar arasında ticari, sosyal ve kültürel ilişkiler
Economical, cultural and social relationship betweent the Bahri Memluks with İlkhanates
AHMET ARIK
Yüksek Lisans
Türkçe
2016
TarihNevşehir Hacı Bektaş Veli ÜniversitesiTarih Ana Bilim Dalı
PROF. DR. İLYAS GÖKHAN
- İlhanlı Devletinde Argun Dönemi (1284-1291)
The Reign of Argun in the II-Khanid State (1284-1291)
MUSTAFA UYAR
- İlhanlı devletinin yönetici kesiminin dinî inançları ve islamiyet
The religious beliefs of administrator of ilkhanid state and islamic
ABDULKADİR KARAKÖSE
Yüksek Lisans
Türkçe
2010
TarihErciyes Üniversitesiİslam Tarihi ve Sanatları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SEBAHATTİN SAMUR
- Cengiz Han Döneminden Timurlu Devletinin yıkılışına kadar Ermeni-Moğol ilişkileri 1220-1447
Cenghis Khan Term and Timur Goverment between Armenian and Mongol relations 1220-1447
ÖZGÜR IŞIK