Improvised war: Strategy, state formation and the Greco-Turkish War 1919-1922
Doğaçlama savaş: Strateji, devlet oluşumu ve 1919–1922 Türk-Yunan Savaşı
- Tez No: 988096
- Danışmanlar: PROF. DR. DİLEK CAN BARLAS
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Tarih, History
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: İngilizce
- Üniversite: Koç Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Tarih Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışma, 1919–1922 Yunan Türk Savaşı'nın, imparatorlukların çöküşünü izleyen dönemde sınırlı kapasiteye sahip siyasal yapılar tarafından nasıl tasarlandığını, yönlendirildiğini ve sürdürüldüğünü incelemektedir. Çalışma, bu savaşta stratejinin önceden hazırlanmış tutarlı planların uygulanmasıyla değil, siyasal meşruiyet arayışı, kurumsal zayıflıklar ve dış baskılar tarafından şekillenen doğaçlama bir pratik olduğunu savunmaktadır. Bu bağlamda,“doğaçlama”bir başarısızlık ya da sapma olarak değil, her iki taraf için de savaş yürütmenin olağan bir yöntemi olarak ele alınmaktadır. Tez, Yunan ve Türk arşiv kaynakları, parlamento tutanakları, askerî belgeler, hatıratlar ve dönemin basınına dayanarak, siyasal aktörlerin ve askerî kurumların hızla değişen koşullar karşısında miras alınan savaş çerçevelerini nasıl uyarladıklarını ortaya koymaktadır. Anılan savaşı, 1914 öncesinde şekillenen devlet inşası, askerî örgütlenme ve stratejik kültür örüntüleri içine yerleştirerek, bu alışkanlıkların 1918 sonrası kriz ortamında verilen tepkileri nasıl biçimlendirdiğini göstermektedir. Savaş üç bağlantılı düzeyde incelenmektedir: savaşın nasıl kavramsallaştırıldığı, onu yönlendiren siyasal ve kurumsal süreçleri ve savaşın nasıl temsil edildiği ve deneyimlendiği. Çalışma, Yunanistan'daki rakip meşruiyet iddialarının askerî reformu, komuta bütünlüğünü ve seferberliği sürekli olarak çarpıttığını ve genişleme ile geri çekilme arasında bir salınım yarattığını izah etmektedir. Buna karşılık, Türk milliyetçi hareketinin, Yunanistan'daki meşruiyet krizini Türkiye Büyük Millet Meclisi aracılığıyla kurumsal bir avantaja dönüştürdüğünü ve merkezi siyasal otoriteyi, sahada yerelleşmiş askerî uygulamalarla birleştirdiğini açıklamaktadır. Her iki durumda da insan gücü, mali kaynak ve idari kapasite yetersizlikleri, kişisel ağlara, geçici çözümlere ve olağanüstü önlemlere dayalı bir savaş pratiğini zorunlu kılmıştır. Doğaçlamayı stratejik bir uygulama olarak merkeze alan ilgili çalışma, stratejiyi rasyonalist ya da doktriner modellerle açıklayan yaklaşımlara farklı bir perspektif sunmaktadır. Bu yönüyle, çalışma, zayıf ya da oluşum halindeki devletlerin belirsizlik koşulları altında modern savaşı nasıl yürüttüklerine dair karşılaştırmalı bir açıklama sunmakta ve başarının ya da başarısızlığın, resmî doktrinden çok kurumsal esneklik, siyasal bütünlük ve baskı altında uyum sağlama kapasitesine bağlı olduğunu ileri sürmektedir.
Özet (Çeviri)
This thesis examines how the Greco Turkish War of 1919 to 1922 was conceived, directed, and sustained by states with limited capacity operating in the aftermath of imperial collapse. It argues that strategy in this conflict was not the execution of coherent prewar plans but an improvised practice shaped by political legitimacy, institutional weakness, and external constraint. Rather than treating improvisation as failure or deviation, the study shows that it functioned as a normal method of war making for both Greece and the Turkish nationalist movement. Drawing on Greek and Turkish archival material, parliamentary debates, military records, memoirs, and contemporary media, the thesis reconstructs how political leaders and military institutions adapted inherited frameworks of war to rapidly changing conditions. It situates the conflict within longer nineteenth century patterns of state building, military organization, and strategic culture, demonstrating how habits formed before 1914 shaped responses to crisis after 1918. The war is analyzed across three connected levels: the conceptual frameworks through which it was understood, the political and institutional processes that directed it, and the ways it was represented and experienced. The study shows that in Greece, competing claims to political legitimacy repeatedly distorted military reform, command cohesion, and mobilization, producing oscillation between expansion and retrenchment. In contrast, the Turkish nationalist movement converted a legitimacy shock into an institutional advantage through the Grand National Assembly, combining centralized political authority with decentralized military practice. In both cases, shortages of manpower, finance, and administrative reach forced reliance on ad hoc solutions, personal networks, and emergency measures. By foregrounding improvisation as a strategic practice rather than an analytical residual, this thesis challenges rationalist and doctrinal accounts of strategy. It offers a comparative explanation of how weak and emerging states wage modern war under conditions of uncertainty, showing that success and failure depended less on formal doctrine than on institutional flexibility, political cohesion, and the capacity to adapt under pressure.
Benzer Tezler
- Dolaylı tutum olarak ABD'nin Türkiye'yi çevreleme stratejisi ve Türkiye'nin güvenliğine yönelik tehditleri
The U.S. strategy for containment of Türkiye through indirect approach and its threats to security of Türkiye
SELÇUK ÖZTÜRK
Yüksek Lisans
Türkçe
2025
Siyasal BilimlerTokat Gaziosmanpaşa ÜniversitesiSiyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MUHİTTİN DEMİRAY
- Totaliter sistem ve Stalin döneminin baskı politikaları
The totaliter system and the repressive policies of the Stalin period
TUĞÇE AKÇABAŞ
Yüksek Lisans
Türkçe
2022
Uluslararası İlişkilerKarabük ÜniversitesiBölge Çalışmaları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ALİ ASKER
- Yazılı ve tasvirli belgeler ışığında Yeni Assur Krallığı'nda ordu ve savaş
Army and wars in Neo Assyrian Empire in the light of written and depicted records
ESRA KAÇMAZ LEVENT
Doktora
Türkçe
2016
ArkeolojiYüzüncü Yıl ÜniversitesiArkeoloji Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. HANİFİ BİBER
- Bir stratejik yönetim modeli önerisi
A Proposal of strategic management model
SERRA ŞEMAKİ
Yüksek Lisans
Türkçe
1999
Endüstri ve Endüstri Mühendisliğiİstanbul Teknik ÜniversitesiEndüstri Mühendisliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. FÜSUN ÜLENGİN