Keraokonus hastalarında kornea epitelinde genotoksisitenin incelenmesi
Investigation of genotoxicity in the corneal epithelium of patients with keratoconus
- Tez No: 988198
- Danışmanlar: PROF. DR. GÖKHAN ÖZGE
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Göz Hastalıkları, Eye Diseases
- Anahtar Kelimeler: Keratokonus, kornea epiteli, genotoksisite, mikronükleus testi, KÇB, PRK, Keratoconus, corneal epithelium, genotoxicity, micronucleus assay, KÇB, PRK
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Gülhane Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmada, keratokonus hastalarında kornea epitelinde genotoksisite düzeyi mikronükleus testi ile değerlendirilmiş; bu düzeyin sağlıklı bireylerle karşılaştırılması ve genotoksisiteyi etkileyebilecek çevresel faktörlerle (örneğin sigara kullanımı ve kontakt lens süresi) olası ilişkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Ocak 2024 - Ocak 2025 tarihleri arasında yürütülen bu prospektif çalışmaya, korneal çapraz bağlama (KÇB) işlemi uygulanan 31 keratokonus hastası ile fotorefraktif keratektomi (PRK) uygulanan 34 sağlıklı birey (kontrol grubu) dahil edilmiştir. KÇB ve PRK işlemleri sırasında elde edilen epitel dokularında, genotoksisite değerlendirme yöntemlerinden biri olan mikronükleus analizi uygulanmıştır. Her bir örnekte 1000 hücre sayılarak mikronükleus sıklığı binde oranla hesaplanmıştır. Bulgular istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Bulgular: Mikronükleus sıklığı, hasta grubunda kontrol grubuna kıyasla anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (5,45 ± 1,12 vs. 0,50 ± 0,71; p<0,001). Hasta grubunda sigara (paket/yıl) ile mikronükleus sıklığı arasında anlamlı pozitif bir korelasyon saptanmıştır (r=0,628; p=0,038). Kontrol grubunda ise kontakt lens kullanım süresi ile mikronükleus sıklığı arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur (r=0,523; p=0,009). Keratokonus evrelemesi ile mikronükleus düzeyi arasında ise anlamlı bir ilişki saptanmamıştır (p>0,05). Sonuç: Keratokonus hastalarında kornea epitelinde genotoksisite düzeyinin anlamlı şekilde artmış olması, bu hastalığın patogenezinde DNA hasarına bağlı genotoksik mekanizmaların rol oynayabileceğini düşündürmektedir. Bu bulgu, keratokonusun yalnızca yapısal değil, aynı zamanda hücresel düzeyde de değerlendirilmesi gerektiğine işaret etmektedir. Genotoksisiteye yönelik biyobelirteçlerin kullanımı, hastalığın tanı, prognoz ve izleminde yeni yaklaşımların geliştirilmesine katkı sağlayabilir.
Özet (Çeviri)
Purpose: This study aimed to evaluate genotoxicity levels in the corneal epithelium of patients with keratoconus using the micronucleus assay, to compare these levels with healthy individuals, and to investigate potential associations with environmental factors such as smoking and contact lens use. Materials and methods: This prospective study, conducted between January 2024 and January 2025, included 31 keratoconus patients who underwent corneal cross-linking (KÇB) and 34 healthy individuals who underwent photorefractive keratectomy (PRK). Epithelial tissues obtained during the KÇB and PRK procedures were analyzed for genotoxicity using the micronucleus assay. In each sample, 1000 cells were evaluated, and micronucleus frequency was calculated per thousand (‰). Statistical analysis was performed with a significance threshold of p<0.05. Results: Micronucleus frequency was significantly higher in the keratoconus group compared to the control group (5.45 ± 1.12 vs. 0.50 ± 0.71; p<0.001). In the patient group, a significant positive correlation was found between smoking (pack-years) and micronucleus frequency (r=0.628; p=0.038). In the control group, a significant association was observed between contact lens duration and micronucleus frequency (r=0.523; p=0.009). No significant correlation was identified between keratoconus staging parameters and micronucleus levels (p>0.05). Conclusion: The significantly increased genotoxicity observed in the corneal epithelium of keratoconus patients suggests a potential role of DNA damage and genotoxic mechanisms in the pathogenesis of the disease. This finding emphasizes the need to evaluate keratoconus not only structurally but also at the cellular level. The use of genotoxicity-related biomarkers may contribute to the development of novel approaches in the diagnosis, prognosis, and monitoring of keratoconus.
Benzer Tezler
- 1985-1988 tarihleri arasında kliniğimizde yapılan keratoplasti ameliyatları sonuçları
Başlık çevirisi yok
ZÜBEYDE ŞAHİN
