Geri Dön

Ankara Halk Eğitim Merkezinde görev alan öğretmen ve usta öğreticilerin 21.yy teknoloji yeterlilik düzeyleri

Technology competency levels of teachers and master instructors at Ankara Public Education Center in the 21st century

  1. Tez No: 990750
  2. Yazar: BÜŞRA YILDIZ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. MEMET ÜÇGÜL, DR. ÖĞR. ÜYESİ MUSTAFA ŞAT
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Eğitim ve Öğretim, Education and Training
  6. Anahtar Kelimeler: 21. Yüzyıl Becerileri, Teknoloji Yeterliliği, Halk Eğitimi Merkezleri, Öğretmen ve Usta Öğretici, Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi (TPAB), 21st Century Skills, Technology Proficiency, Public Education Centers, Teacher and Master Instructor, Technological Pedagogical Content Knowledge (TPACK)
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Kırıkkale Üniversitesi
  10. Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu araştırma, Ankara ili genelindeki halk eğitim merkezlerinde görev yapan öğretmen ve usta öğreticilerin 21. yüzyıl teknoloji yeterlilik düzeylerini belirlemeyi ve bu yeterliliklerin çeşitli demografik değişkenler bağlamında incelenmesini amaçlamaktadır. Dijitalleşmenin hızla arttığı günümüzde öğretmenlerin yalnızca bilgi aktarıcı değil, aynı zamanda öğrenme süreçlerini yönlendiren, teknoloji destekli öğretim ortamları oluşturan rehber bireyler olması beklenmektedir. Ancak özellikle yaygın eğitim kurumlarında görev yapan öğretmenlerin teknolojiye ilişkin yeterliliklerine yönelik çalışmalar oldukça sınırlıdır. Araştırmanın kuramsal temelini, 21. yüzyılda bireylerin sahip olması gereken beceriler oluşturmaktadır. Bu beceriler; öğrenme ve yenilenme becerileri, bilgi, medya ve teknoloji becerileri ile yaşam ve kariyer becerileri şeklinde sınıflandırılmaktadır. Öğretmenlerin bu becerilere sahip olması, öğrencilere üst düzey düşünme, problem çözme, iletişim ve iş birliği gibi yetkinliklerin kazandırılmasında önemli bir rol oynamaktadır. Dolayısıyla, öğretmenlerin dijital araçları yalnızca kullanmaları değil; aynı zamanda pedagojik süreçlere etkin biçimde entegre edebilmeleri de beklenmektedir. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden kesitsel çalışma (cross-sectional study) kullanılmıştır. Araştırmanın verileri Christensen ve Knezek (2017) tarafından geliştirilen, Türkçe'ye Fidan, Debbağ ve Çukurbaşı (2020) tarafından uyarlanan“21. Yüzyıl Öğrenmeleri için Teknoloji Yeterliği Öz-Değerlendirme Ölçeği”kullanılarak toplanmıştır. Araştırmanın örneklemi, 2022–2023 eğitim-öğretim yılında Ankara'daki bir halk eğitimi merkezinde çalışan 32 kadrolu öğretmen ve 200 usta öğretici toplamda 232 eğitimciden oluşmaktadır. Çalışmaya 201 kadın ve 31 erkek eğitmen katılmıştır. Yapılan korelasyon analizi sonucunda, eğitmenlerin yaşları ile teknoloji yeterliği öz-değerlendirmesi arasında da anlamlı bir negatif ilişki bulunmuştur. Ayrıca hizmet yılı ile teknoloji yeterliği öz-değerlendirmesi arasında da anlamlı bir negatif ilişki olduğunu tespit edilmiştir. Cinsiyete göre yapılan analizde kadın ve erkek katılımcıların teknoloji yeterliği öz değerlendirmelerinde anlamlı bir farklılık olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Eğitmenlerin öğrenim durumlarına göre kıyaslamak amacıyla gerçekleştirilen ANOVA analizi, gruplar arasında anlamlı bir fark olduğunu göstermiştir. Lise ve ön lisans mezunu eğitmenler arasında anlamlı bir fark gözlemlenmemekle birlikte, lise ve lisans mezunu eğitmenler arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Bu bulgular doğrultusunda, halk eğitim kurumlarının teknoloji yeterliği eğitim programlarını gözden geçirmeleri ve özellikle daha deneyimli eğitmenler için teknoloji eğitimine yönelik destekleyici stratejiler geliştirmeleri önerilmektedir. Ayrıca, lise ve ön lisans düzeyindeki eğitmenlerin teknoloji yeterliliklerini artırmak için özel eğitim programları düzenlenmesi, genel teknoloji yeterliği algısını iyileştirebilir.

Özet (Çeviri)

This study aims to determine the 21st-century technology proficiency levels of teachers and master instructors working in public education centers across Ankara province and to examine these proficiencies in the context of various demographic variables. In today's rapidly digitalizing world, teachers are expected to be not only transmitters of information but also guiding individuals who direct learning processes and create technology-supported instructional environments. However, studies addressing the technology-related competencies of teachers, especially those working in non-formal education institutions, are quite limited. The theoretical framework of the research is constituted by the skills that individuals are required to possess in the 21st century. These skills are classified as learning and innovation skills; information, media, and technology skills; and life and career skills. Teachers' possession of these skills plays a significant role in imparting competencies such as higher-order thinking, problem-solving, communication, and collaboration to students. Therefore, it is expected that teachers not only use digital tools but also effectively integrate them into pedagogical processes. A cross-sectional study design, one of the quantitative research methods, was employed in the research. The data of the study were collected using the“Technology Proficiency Self-Assessment Scale for 21st Century Learning,”developed by Christensen and Knezek (2017) and adapted into Turkish by Fidan, Debbağ, and Çukurbaşı (2020). The sample of the study consists of a total of 232 educators, comprising 32 tenured teachers and 200 master instructors working in a public education center in Ankara during the 2022–2023 academic year. 201 female and 31 male instructors participated in the study. As a result of the correlation analysis performed, a significant negative relationship was found between the ages of the instructors and their technology proficiency self-assessments. Furthermore, it was determined that there is a significant negative relationship between years of service and technology proficiency self-assessments. In the analysis conducted based on gender, it was concluded that there was no significant difference in the technology proficiency self-assessments of female and male participants. The ANOVA analysis carried out to compare instructors according to their educational status showed that there was a significant difference between the groups. While no significant difference was observed between high school and associate degree graduate instructors, a significant difference was found between high school and bachelor's degree graduate instructors. In line with these findings, it is recommended that public education institutions review their technology proficiency training programs and develop supportive strategies for technology training, especially for more experienced instructors. Additionally, organizing special training programs to increase the technology proficiencies of instructors at the high school and associate degree levels could improve the general perception of technology proficiency.

Benzer Tezler

  1. Ankara ili halk eğitimi merkezlerinde üretilen kilimlerin niteliği ve kilim dokuma programlarının yeterliliği

    The quality of the rugs manufactured in the public education centers of Ankara and efficiency of the rug weaving education programmes

    NEŞE DÜZÇAY DURGUT

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    Eğitim ve ÖğretimGazi Üniversitesi

    El Sanatları Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. FERİHA AKPINARLI

    YRD. DOÇ. DR. MELEK ÖZTÜRK

  2. Bilgisayar eğitimi veren halk eğitim merkezlerindeki uygulamaların değerlendirilmesi

    The Assessment of computer implementations in the public education centers

    GÜLEFER ARAS

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1996

    Eğitim ve ÖğretimAnkara Üniversitesi

    Y.DOÇ.DR. HAFİZE KESER

  3. Bir yetişkin eğitimi kurumu olarak Altındağ Halk Eğitimi Merkezi

    Altındağ Public Education Center as an adult education institution

    UĞUR KARAMAN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Eğitim ve ÖğretimAnkara Üniversitesi

    Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET YILDIZ

  4. Halk eğitim merkezlerinde verilen el sanatları kurslarının öğretmen ve kursiyer görüşlerine göre değerlendirilmesi (Ankara örneği)

    Evaluation of the handcraft courses given at pulic education centers with respect to the opinion of teacher and students

    FİLİZ AKIN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    El SanatlarıGazi Üniversitesi

    Geleneksel Türk El Sanatları Eğitimi Ana Bilim Dalı

    Y.DOÇ. AYŞEN SOYSALDI

    Y.DOÇ.DR. MELEK ÖZTÜRK

  5. Halk eğitimi merkezlerinde yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde karşılaşılan problemlere dair öğretmen görüşleri: Ankara örneği

    Teacher's views on the problems encountered in teaching Turkish as a foreign language in public education centers: Ankara example

    ADEM GÜL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Eğitim ve ÖğretimÇanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi

    Türkçe ve Sosyal Bilimler Eğitimi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ABDULLAH ŞAHİN