Geri Dön

Diyarbakır'da klinik örneklerden elde edilen Streptococcus pyogenes izolatlarında makrolid direncinin fenotipik ve genotipik incelenmesi

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 992596
  2. Yazar: SERKAN KAYDAŞ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. NİDA ÖZCAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Mikrobiyoloji, Microbiology
  6. Anahtar Kelimeler: Streptococcus pyogenes, Makrolid direnci, Nanopore sekanslama, erm(A), mef(A), Antimikrobiyal duyarlılık, Streptococcus pyogenes, Macrolide resistance, Nanopore sequencing, erm(A), mef(A), Antimicrobial susceptibility
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Dicle Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Tıbbi Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışmada, önemli bir insan patojeni olan Streptococcus pyogenes izolatlarının antimikrobiyal duyarlılık profillerinin belirlenmesi ve makrolid direnç mekanizmalarının moleküler düzeyde tanımlanması amaçlanmıştır. Çalışmaya, Ocak 2024 ile Haziran 2025 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Hastanesi'nde çeşitli klinik örneklerden elde edilen 83 S. pyogenes izolatı dahil edilmiştir. İzolatların antibiyotik duyarlılıkları EUCAST 2025 kriterlerine göre disk difüzyon yöntemiyle belirlenmiş; dirençli suşlar Oxford Nanopore sekanslama teknolojisiyle genetik açıdan analiz edilmiştir. Bulgular, tüm izolatların (%100) penisiline duyarlı olduğunu, ancak altı izolatta (%7,2) makrolid direnci saptandığını göstermiştir. Dirençli izolatların üçünde indüklenebilir MLSB (D fenotipi), birinde eflüks (M fenotipi) ve ikisinde konstitütif MLSB fenotipi saptanmıştır. Genetik analizlerde, D fenotipli suşlarda erm(A) geni ile birlikte tet(M) veya tet(O) genleri; M fenotipli suşta ise mef(A), msr(D) ve tet(M) genleri tespit edilmiştir. Konstitütif dirençli iki izolatta ise ResFinder analizi ile bilinen direnç genleri saptanamamış; bu durumun 23S rRNA mutasyonları veya nadir gen varyasyonlarından kaynaklanabileceği değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, bölgedeki makrolid direncinin %7,2 ile düşük-orta düzeyde seyrettiği ve penisilinlerin birinci seçenek tedavi olma özelliğini koruduğu belirlenmiştir. Ancak makrolid ve tetrasiklin direnç genlerinin birlikte bulunması (koekspresyon) ve indüklenebilir direnç varlığı, klinik tedavi başarısını korumak için düzenli sürveyansın ve D-testi uygulamasının kritik önemini vurgulamaktadır.

Özet (Çeviri)

This study aimed to determine the antimicrobial susceptibility profiles of Streptococcus pyogenes isolates, an important human pathogen, and to identify macrolide resistance mechanisms at the molecular level. A total of 83 S. pyogenes isolates obtained from various clinical samples at Dicle University Hospital between January 2024 and June 2025 were included in the study. Antibiotic susceptibilities of the isolates were determined by the disk diffusion method according to EUCAST 2025 criteria; resistant strains were genetically analyzed using Oxford Nanopore sequencing technology. The findings showed that all isolates (100%) were susceptible to penicillin, but macrolide resistance was detected in six isolates (7.2%). Among the resistant isolates, inducible MLSB (D phenotype) was detected in three isolates, efflux (M phenotype) in one isolate, and constitutive MLSB phenotype in 2 isolates. Molecular analysis revealed that erm(A) gene along with tet(M) or tet(O) genes were detected in D-phenotype strains, whereas mef(A), msr(D), and tet(M) genes were identified in the M-phenotype strain. In two constitutively resistant isolates, no known resistance genes were detected by analysis using the ResFinder database; this finding was considered to potentially result from 23S rRNA mutations or rare gene variants. In conclusion, macrolide resistance in the region was found to be at a low-tomoderate level (7.2%), and penicillins were determined to still retain their status as first-line treatment options. However, the co-existence (co-expression) of macrolide and tetracycline resistance genes and the presence of inducible resistance emphasize the critical importance of regular surveillance and D-test application to maintain clinical treatment success.

Benzer Tezler

  1. Diyarbakır bölgesinde beta talasemi mutasyon tiplerinin moleküler düzeyde incelenmesi

    Molecular analyzes of beta thalassemia mutations at Diyarbakır province in Turkey

    KEMAL GÜNEŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    BiyokimyaDicle Üniversitesi

    Biyokimya ve Klinik Biyokimya Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. SABRİ BATUN

  2. Diyarbakır ili lice ilçesinde yetişen dut ağacı (morus alba L., morus rubra L. ve morus nigra L.) meyvelerinin kimyasal özelliklerinin incelenmesi

    Investigation of chemical properties of mulberry tree (morus alba l., morus rubra L. and morus nigra L.) fruits grown in lice district of Diyarbakir province

    ONUR YILDIRIM

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    BiyokimyaDicle Üniversitesi

    Kimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HAYRULLAH YILMAZ

  3. Normal, kanserli ve diabetli kan ve idrar örneklerinin metabolit pik yarı genişliğinden NMR T2 durulmasının saptanması

    Determination of NMR T2 relaxation from linewidths of metabolite peaks of healthy, cancerous ans diabetic blood and urine samples

    ZÜHAL TAĞU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    BiyofizikBatman Üniversitesi

    Fizik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALİ YILMAZ

  4. Diyarbakır bölgesinde beta talasemi taramasında belirlenemeyen mutasyon tiplerinin dizi analizi yöntemiyle araştırılması

    ?-thalassemia screening in diyarbakir with series analysis method unspecified types of mutation determination

    MURAT YURT

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Moleküler TıpDicle Üniversitesi

    Biyokimya ve Klinik Biyokimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. M.SABRİ BATUN

  5. Antalya, Diyarbakır ve Samsun illerinde Q Humması

    Q Fever in Antalya, Diyarbakır and Samsun provinces

    UMUT BERBEROĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2003

    MikrobiyolojiSağlık Bakanlığı

    Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYŞEGÜL GÖZALAN