Geri göndermeme ilkesinin deniz yetki alanlarında uygulanması
Application of the principle of non-refoulement in maritime jurisdiction areas
- Tez No: 994245
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ MUSTAFA TUNCER
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Hukuk, Law
- Anahtar Kelimeler: Geri Göndermeme İlkesi, Sığınma Hakkı, Deniz Yetki Alanları, Arama Kurtarma, Geri İtme, Principle of Non-Refoulement, Right to Seek Asylum, Maritime Zones, Search and Rescue Operations, Pushback
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Milli Savunma Üniversitesi
- Enstitü: Atatürk Stratejik Araştırmalar ve Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Harp ve Silahlı Çatışma Hukuku Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Harp ve Silahlı Çatışma Hukuku Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Uluslararası göç hareketlerinin deniz yolları üzerinde yoğunlaşması, devletlerin denizlerde yürüttüğü müdahale uygulamalarının insan haklarıyla ilişkisini ön plana çıkarmıştır. Bireylerin ciddi hak ihlalleri riskiyle karşı karşıya kalabilecekleri ülkelere gönderilmesini yasaklayan geri göndermeme ilkesinin, denizde gerçekleştirilen müdahaleler bakımından incelenmesi bu bağlamda önem kazanmıştır. Geri göndermeme ilkesi, yalnızca kara sınırlarında değil, deniz yetki alanlarında da devletlerin özen yükümlülüğü çerçevesinde sorumluluklarını doğurmaktadır. Bu çalışmada, geri göndermeme ilkesinin uluslararası hukukta dayandığı normatif temeller, kapsamı ve bireylere sağladığı korumanın amacı esas alınarak, ilkenin deniz yetki alanlarında uygulanabilirliği değerlendirilmektedir. İlkenin denizdeki geçerliliği; yaşam hakkı, işkence ve kötü muamele yasağı ile sığınma hakkına erişim temelinde ele alınmaktadır. Her bir deniz alanında devletlerin sınır güvenliği amacıyla sahip oldukları yetkiler farklılık göstermekle birlikte, sığınma arayan kişilere yönelik muamelenin hukuki sınırları bulunmaktadır. Bu çerçevede, devletlerin denizde fiilî yetki ve etkin kontrol tesis ettikleri durumlarda geri göndermeme ilkesinin sağladığı koruma belirleyici nitelik taşımaktadır. Ayrıca denizde gerçekleştirilen arama ve kurtarma faaliyetleri sonucunda sığınmacılara ulaşılması hâlinde doğan uluslararası hukuki yükümlülükler, geri göndermeme ilkesiyle bağlantılı olarak incelenmektedir. Çalışma, deniz yetki alanlarında yürütülen müdahalelerde geri göndermeme ilkesinin bağlayıcılığına, devlet sorumluluğunun belirlenmesine ve insan hakları temelli yaklaşımın önemine işaret etmekte, uluslararası iş birliğinin bu alandaki uygulamalarda taşıdığı işlevsel niteliği vurgulamaktadır.
Özet (Çeviri)
The concentration of international migration movements along maritime routes has brought to the forefront the relationship between states' intervention practices at sea and human rights. In this context, the examination of the principle of non-refoulement, which prohibits the return of individuals to countries where they face a serious risk of human rights violations, is of particular relevance with respect to maritime enforcement operations. The principle of non-refoulement entails state responsibility not only at land borders but also in maritime areas, within the framework of states' due diligence obligations. This study assesses the applicability of the principle of non-refoulement in maritime zones by reference to its normative foundations in international law, its scope, and the purpose of the protection it affords to individuals. The operation of the principle at sea is examined on the basis of the right to life, the prohibition of torture and ill treatment, and access to the right to seek asylum. Although states' powers exercised for the purposes of border security vary across different maritime zones, there are legal limits governing the treatment of individuals seeking asylum. In this framework, where states establish de facto authority and effective control at sea, the protection afforded by the principle of non-refoulement is of a decisive nature. Furthermore, the international legal obligations arising where asylum seekers are encountered as a result of search and rescue operations conducted at sea are examined in connection with the principle of non-refoulement. The study emphasizes the binding nature of the principle of non-refoulement in maritime interventions, the determination of state responsibility, and the importance of a human-rights-based approach, while highlighting the functional role of international cooperation in related practices.
Benzer Tezler
- Türkiye'de Sayıştay'ın mahalli idareler üzerindeki denetimi
Başlık çevirisi yok
İBRAHİM ÖZKARCI
Yüksek Lisans
Türkçe
1994
İşletmeİstanbul ÜniversitesiMaliye ve Mali Yönetim Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ÖNCEL TARKAN
- Avrupa Birliği mülteci hukuku reformunda düzensiz göçmenlerin statüleri
Status of irregular migrants in EU asylum law reform
TÜRKAN MELİS PARLAK
- Limits of extraterritorial jurisdiction at sea: An analysis on interception of vessels embarked with illegal migrants or asylum seekers
Denizde sınır ötesi yetkinin sınırları: Sığınmacı veya yasadışı göçmen taşıyan gemilere müdahale üzerine bir analiz
SELAHATTİN DOĞAN
Doktora
İngilizce
2020
HukukAnkara Yıldırım Beyazıt ÜniversitesiSiyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. YÜCEL ACER
- Cenevre Sözleşmesi (Mültecilerin Hukuki Durumuna Dair Sözleşme) ve AİHS kapsamında geri göndermeme ilkesi
Başlık çevirisi yok
İLKNUR GÜNGÖRDÜ
Yüksek Lisans
Türkçe
2023
Hukukİstanbul Kültür ÜniversitesiKamu Hukuku Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ SAKİNE NİLÜFER BİLGİN
- Uluslararası hukukun emredici normları
Başlık çevirisi yok
AYŞE NUR AFACAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2022
HukukGalatasaray ÜniversitesiKamu Hukuku Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. CEREN ZEYNEP PİRİM