Periton diyalizi hastalarında periton diyaliz yararlanımının ve transport özelliklerinin değişimini etkileyen faktörlerin belirlenmesi
Determining the factors affecting changes in peritoneal dialysis efficiency and transport properties in peritoneal dialysis patients
- Tez No: 996013
- Danışmanlar: PROF. DR. HAYRİYE SAYARLIOĞLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Nefroloji, Nephrology
- Anahtar Kelimeler: Periton diyalizi, PET, Kt/V, Periton membranı, Diyaliz yeterliliği, Peritonealdialysis, PET, Kt/V, Peritonealmembrane, Dialysisadequacy
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ondokuz Mayıs Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Amaç: Bu çalışmada, merkezimizde izlenen periton diyalizi hastalarında zaman içerisinde periton equilibration testi (PET) ve Kt/V değerlerini etkileyen faktörlerin belirlenmesi amaçlandı. Elde edilen bulgular doğrultusunda, PET ve Kt/V üzerine etkili olduğu saptanan faktörlere yönelik hasta bazlı yaklaşımın güçlendirilmesi ve değiştirilebilir faktörler açısından iyileştirici stratejilerin ortaya konması hedeflendi. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Nefroloji Anabilim Dalı diyaliz ünitesinde Mart 2013–Mayıs 2024 tarihleri arasında izlenen, 18 yaş ve üzeri periton diyalizi hastaları dahil edildi. Hastaların demografik özellikleri, eşlik eden komorbid hastalıkları, klinik değişkenleri ve rutin takiplerde elde edilen laboratuvar verileri retrospektif olarak değerlendirildi. Çalışma, hastane elektronik kayıtları ve hasta dosyalarının incelenmesiyle yürütülen, açık etiketli ve kontrolsüz retrospektif bir çalışmadır. Bulgular: Çalışmaya toplam 81 hasta dahil edildi; hastaların %61,7'si kadın, %38,3'ü erkekti. Hipertansiyon ve diabetesmellitus sırasıyla %84,0 ve %27,2 oranlarında saptandı. Demografik özellikler ile periton membran transport özellikleri arasında anlamlı ilişki izlenmezken, hipertansiyon, diabetesmellitus ve ileri yaş Kt/V değerlerinde azalma ile ilişkili bulundu. Kronik böbrek hastalığı etiyolojisi, diyaliz modalitesi, peritonit sayısı, kullanılan ilaçlar ve periton diyalizi solüsyon tipleri ile PET ve Kt/V arasında anlamlı ilişki saptanmadı. Periton diyalizinde kalış süresi uzadıkça periton membranının yüksek transport profiline geçiş gösterdiği izlendi. Başlangıç renal replasman tedavisine göre yapılan analizde, PD-first grubunda kompozit sağkalımın daha uzun olduğu saptandı. Başlangıç albümin düzeyi ve izlem süresince albümin düzeyindeki azalma, periton membranının yüksek transport profiline geçişi ve Kt/V değerlerinde azalma ile ilişkili bulundu. Ayrıca, yüksek transport profiline geçiş ile Kt/V azalması arasında anlamlı ve negatif yönlü ilişki izlendi. Tartışma ve Sonuç: Bulgular, periton membran transport özelliklerinin demografik faktörlerden büyük ölçüde bağımsız olduğunu, buna karşın diyaliz yeterliliğinin yaş ve eşlik eden komorbiditelerden etkilendiğini göstermektedir. Periton diyalizinde kalış süresinin uzaması, periton membranında yüksek transport profiline geçiş ile ilişkili bulunmuştur. Serum albümin düzeyi, PET ve Kt/V ile en güçlü ilişkili laboratuvar parametresi olarak öne çıkmıştır. PET ile Kt/V arasındaki negatif ilişki, periton membran fonksiyonlarının diyaliz yeterliliği üzerindeki belirleyici rolünü vurgulamaktadır. Sonuç olarak, periton diyalizi hastalarında PET ve Kt/V çok faktörlü ve zaman bağımlı süreçler olup, bireyselleştirilmiş izlem ve değiştirilebilir faktörlere yönelik hedeflenmiş yaklaşımlar uzun dönem diyaliz yeterliliğinin korunmasında kritik öneme sahiptir.
Özet (Çeviri)
ABSTRACT Aim:Thisstudyaimedtoidentifythefactorsaffectingchanges in theperitonealequilibration test (PET) andKt/V over time in patientsundergoingperitonealdialysis at ourcenter. Inaddition, based on theobtainedfindings, it wasaimedtostrengthenpatient-basedapproachestargetingfactorsshowntoinfluence PET andKt/V andtodevelopimprovementstrategiesfocusing on modifiablefactors. MaterialsandMethods:Patientsaged 18 yearsandolderwhowerefollowed in thePeritonealDialysisUnit of theDepartment of Nephrology at Ondokuz Mayıs UniversityHealthPracticeandResearch Center betweenMarch 2013 and May 2024 wereincluded in thisstudy. Demographiccharacteristics, comorbidconditions, clinicalvariables, andlaboratorydataobtainedduringroutinefollow-upwereretrospectivelyevaluated. Thisstudywasdesigned as an open-label, uncontrolled, retrospectiveanalysisbased on hospitalelectronicrecordsandpatientfiles. Findings:A total of 81 patientswereincluded; 61.7% werefemaleand 38.3% weremale. Hypertensionanddiabetesmellituswerepresent in 84.0% and 27.2% of patients, respectively. Whilenosignificantassociationwasobservedbetweendemographiccharacteristicsandperitonealmembrane transport properties, hypertension, diabetesmellitus, andadvancedagewereassociatedwith a decline in Kt/V valuesover time. No significantrelationshipwasfoundbetween PET orKt/V andtheetiology of chronickidneydisease, dialysismodality, peritonitisepisodes, medicationsused, orperitonealdialysissolutiontypes. Longerduration of peritonealdialysiswasassociatedwith a transitiontoward a high transport peritonealmembrane profile. Inanalysesbased on initial renal replacementtherapy, compositesurvivalwaslonger in the PD-firstgroup. Lowerbaseline serum albuminlevelsand a decline in albuminduringfollow-upwereassociatedwithtransitionto a high transport profile and a decrease in Kt/V values. Moreover, a significantnegativerelationshipwasobservedbetweentransitionto a high transport profile andKt/V decline. DiscussionandConclusion:Thefindingsindicatethatperitonealmembrane transport characteristicsarelargelyindependent of demographicfactors, whereasdialysisadequacy is influencedbyageandaccompanyingcomorbidities. Prolongedduration of peritonealdialysis is associatedwith a shifttoward a high transport membrane profile. Serum albuminemerged as thelaboratoryparametermoststronglyassociatedwith PET andKt/V. Thenegativerelationshipbetween PET andKt/V highlightsthecentral role of peritonealmembranefunction in dialysisadequacy. Inconclusion, PET andKt/V in peritonealdialysispatientsrepresentmultifactorialand time-dependentprocesses, andindividualizedfollow-upwithtargetedinterventionsaddressingmodifiablefactors is crucialformaintaininglong-termdialysisadequacy.
Benzer Tezler
- Periton diyalizi hastalarında periton membran kalınlığının ultrasonografik olarak değerlendirilmesi ve diyaliz verileri ile karşılaştırılması
Ultrasonographic evaluation of peritoneal membrane thickness in peritoneal dialysis patients and comparison with the dialysis results
GÖKHAN TEMİZ
Tıpta Yan Dal Uzmanlık
Türkçe
2010
NefrolojiEskişehir Osmangazi Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AHMET UĞUR YALÇIN
- Kronik periton diyalizi hastalarında diyaliz yeterliliğinin yaşam kalitesine etkisi
The effects of dialysis sufficiency to quality of life in chronic peritoneal dialysis patients
ÖZLEM TUĞLA
Yüksek Lisans
Türkçe
2004
HemşirelikMarmara Üniversitesiİç Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
Y.DOÇ.DR. SEZGİ ÇINAR
- Periton diyalizi ve hemodiyaliz hastalarında (diyaliz öncesi ve sonrası) diyastolik ve sistolik ekokardiyografi parametrelerinin iki boyutlu benek takibi ekokardiyografi ile karşılaştırılması
Başlık çevirisi yok
AYŞENUR CEYLAN İŞLER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
NefrolojiAnkara Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SİM KUTLAY
- Hemodiyaliz ve periton diyalizi hastalarında conut skorunun mortalite ve diyaliz ilişkili morbidite ile ilişkisi
Association of conut score with mortality and dialysis-related morbidity in hemodialysis and periarterial dialysis patients
MUHAMMED EMİN AKTAŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SERHAT KARADAĞ
- Periton diyalizi hastalarında rosuvastatin tedavisinin fibrinoliz ve inflamasyon belirteçlerine etkileri
Effects of rosuvastatin on inflammatory and fibrinolytic biomarkers in peritoneal dialysis patients
SERDAR OSMAN NALÇACI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2013
NefrolojiMarmara Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. İSHAK ÇETİN ÖZENER