Yoğun bakım ünitesinde izlenen intoksikasyon olgularının retrospektif analizi
Retrospective analysis of intoxication cases monitored in the intensive care unit
- Tez No: 997905
- Danışmanlar: PROF. DR. ÖNER SÜZER, PROF. DR. OKTAY DEMİRKIRAN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Eczacılık ve Farmakoloji, Pharmacy and Pharmacology
- Anahtar Kelimeler: İntoksikasyon, yoğun bakım, mortalite, bölgesel toksisite, prognostik belirteçler, Intoxication, intensive care, mortality, prognostic markers, regional toxicology
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa
- Enstitü: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Tıbbi Farmakoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, üçüncü basamak bir yoğun bakım ünitesinde izlenen intoksikasyon vakalarının demografik, klinik, etiyolojik ve prognostik özelliklerini retrospektif olarak değerlendirmek ve mortalite ile ilişkili faktörleri ortaya koymaktır. Yöntem: Bu retrospektif tanımlayıcı çalışmada, Ocak 2014 – Aralık 2023 tarihleri arasında yoğun bakım ünitesinde intoksikasyon tanısı ile izlenen toplam 60 hastanın dosya kayıtları incelenmiştir. Hastaların demografik verileri, maruziyet şekli, toksik ajan türü, laboratuvar ve klinik parametreleri, uygulanan tedaviler ve prognozları analiz edilmiştir. İstatistiksel analizlerde normal dağılıma uygunluk, parametrik ve non-parametrik testler ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmamızda değerlendirilen intoksikasyon olgularının %68,33'ünün terapötik amaçlı ilaç kullanımına bağlı olduğu, özkıyım amacıyla ilaç alımı, alkol tüketimi ve bağımlılık yapıcı madde kullanımına bağlı istemli maruziyetlerin ise %23,33 oranında gerçekleştiği saptanmıştır. Maruziyetlerin %48,33 ev ortamında gerçekleşmiş olup, en sık alım yolu oral yoldur (%65). Mortalite oranı %23,33 olarak saptanmıştır ve mortal vakaların çoğunluğunda ileri yaş, komorbid hastalık varlığı, kronik maruziyet ve çoklu destek tedavi gereksinimi ön planda yer almıştır. Nörotoksisite tanısı alan hastalarda GKS anlamlı olarak düşük bulunmuş (p<0,05), hematopoetik toksisite grubunda ise yaş ve yoğun bakımda kalış süresi anlamlı olarak daha yüksektir (p<0,001 ve p<0,05). APACHE II ve GKS skorları arasında anlamlı negatif korelasyon saptanmıştır (r=−0.554, p<0,001). Solunum (%80), hemodinamik (%38,3) ve renal destek (%26,7) tedavileri en sık uygulanan yoğun bakım müdahaleleri olmuştur. Sonuç: İntoksikasyon vakalarında toksik ajanın yanı sıra hastanın yaşı, komorbid durumu, maruziyet süresi ve destek tedavi gereksinimi mortaliteyi etkileyen başlıca faktörlerdir. Metanol, kontrast madde gibi ajanlara bağlı gelişen ciddi toksisitelerde hemodiyaliz tedavisi önemli yer tutmaktadır. Yoğun bakım hizmetlerinin kaliteli, kapsamlı ve hızlı şekilde sunulması, hasta başı ekipman ve uzman personel desteğiyle güçlendirilmesi, prognozu olumlu yönde etkilemektedir. Bu çalışma, kurumumuzda yapılan ilk kapsamlı toksikoloji değerlendirmesi olup, literatüre katkı sağlayarak klinik yönetim yaklaşımlarına ışık tutmaktadır.
Özet (Çeviri)
Objective: This study aimed to retrospectively evaluate the demographic, clinical, etiological, and prognostic characteristics of intoxication cases admitted to a tertiary intensive care unit (ICU) and to identify factors associated with mortality. Methods: This retrospective descriptive study included 60 patients admitted to the ICU with a diagnosis of intoxication between January 2014 and December 2023. Data on demographic characteristics, exposure patterns, types of toxic agents, laboratory and clinical parameters, treatments administered, and patient outcomes were collected and analyzed. Statistical analyses were performed using parametric and non-parametric tests based on the distribution of data. Results: Among the intoxication cases, 68.33% were attributed to therapeutic drug use, while intentional exposures related to suicidal ingestion, alcohol consumption, or substance abuse accounted for 23.33%. A total of 48.33% of exposures occurred in the home environment, with the oral route being the most common mode of intake (65%). The overall mortality rate was 23.33%, with advanced age, the presence of comorbidities, chronic exposure, and the requirement for multiple organ support therapies identified as the predominant factors in fatal cases. Patients diagnosed with neurotoxicity had significantly lower Glasgow Coma Scale (GCS) scores (p <0.05), whereas those with hematopoietic toxicity demonstrated significantly higher age and prolonged ICU length of stay (p <0.001 and p <0.05, respectively). A significant negative correlation was Gözlenen between APACHE II and GCS scores (r = −0.554, p <0.001). The most commonly implemented ICU interventions were respiratory support (80%), hemodynamic support (38.3%), and renal replacement therapy (26.7%). Conclusion: In intoxication cases, factors such as patient age, comorbidities, duration of exposure, and the requirement for multiple organ support were found to be major determinants of mortality. Hemodialysis played a crucial role in managing severe toxicities, particularly those caused by methanol and contrast agents. The findings highlight the importance of delivering high-quality, comprehensive, and timely intensive care services supported by adequate bedside equipment, skilled personnel, and well-structured treatment protocols to improve patient outcomes. As the first comprehensive toxicology study conducted in our institution, these results provide valuable insights for optimizing clinical management and developing future preventive strategies.
Benzer Tezler
- 2010-2020 yılları arasında ilaç intoksikasyonu sebebiyle Fırat Üniversitesi Hastanesi'nde çocuk yoğun bakım servisinde yatırılarak tedavi gören hastaların sosyokültürel, klinik ve laboratuvar bulgularının değerlendirilmesi
Evaluation of sociocultural, clinical and laboratory findings of patients hospitalized and treated for drug intoxication at the child intensive care unit in Firat University Hospital between 2010-2020
ÖZGE AÇIKGÖZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıFırat ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ MEHMET YUSUF SARI
- AKUT NON-TRAVMATİK VE NON-OPERE TRAVMATİK ENSEFALOPATİ HASTALARINDA UZUN SÜRELİ EEG MONİTORİZASYONU
CONTINUOUS EEG MONITORING IN CASES WITH ACUTE NON-TRAUMATIC OR NON-OPERE TRAUMATIC ENSEFALOPATHY
ÖZLEM ÖZDEMİR BALCI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıEge ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. SARENUR GÖKBEN
- 2014-2016 yılları arasında pediatri yoğun bakım ünitesinde akut gelişen nörolojik hastalıkların klinik takip ve yakın dönem prognozu açısından değerlendirilmesi
Assessment of clinical follow-up and short-term prognosis in acute neurological disorders managed in pediatric intensive care unit between 2014 and 2016
ECE NAZ KARAKAYA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. DENİZ YÜKSEL
- Anesteziyoloji ve Reanimasyon Anabilim Dalı, Yoğun Bakım Ünitelerinde izlenen intoksikasyon hastalarının retrospektif değerlendirilmesi
Department of Anesthesiology, Intensive Care units watching retrospective evaluation of patients with intoxication
ALİ İHSAN YÜREKLİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2012
Anestezi ve ReanimasyonHacettepe ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SEDA BANU AKINCI
- 2018-2023 yılları arasında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk acil kliniğine zehirlenme ile başvuran hastaların demografik, etiyolojik ve klinik özellikleri, takip, tedavi süreçlerinin ve mortalitenin değerlendirilmesi
Demographic, etiological, and clinical characteristics, follow-up, treatment processes, and mortality evaluation of patients presenting with poisoning to the pediatric emergency department of Ankara University Faculty of Medicine between 2018 and 2023
BETÜL DOĞUTAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAnkara ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. DENİZ TEKİN