Geri Dön

Bilim felsefesinde süreksizlik kavramı üzerine bir inceleme

An inquiry into the concept of discontinuity in the philosophy of science

  1. Tez No: 998150
  2. Yazar: HAZARCAN İDİL TUFANTOZ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MEHMET ALİ SARI
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Felsefe, Philosophy
  6. Anahtar Kelimeler: Bilim felsefesi, Çağdaş felsefe, Science philosophy
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Pamukkale Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Felsefe Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışma, bilim felsefesi bağlamında bilimsel ilerleme fikrinin hangi felsefi varsayımlar üzerine inşa edildiğini incelemekte; süreklilik ve süreksizlik yaklaşımlarının bilimsel bilgiyi açıklamadaki imkânlarını ve sınırlarını karşılaştırmalı olarak ele almaktadır. Bilim tarihine ilişkin geleneksel anlatılarda baskın olan doğrusal ve birikimsel ilerleme anlayışı, bilimi rasyonel tutarlılık ve yöntemsel süreklilik temelinde açıklamaya yönelmiştir. Bu çerçevede Auguste Comte, George Sarton, Pierre Duhem ve Émile Meyerson gibi düşünürler, bilimsel gelişimi teorik bütünlük ve aklın sürekliliği üzerinden temellendirmiştir. Buna karşılık Léon Brunschvicg, Gaston Bachelard, Georges Canguilhem, Ludwik Fleck ve Thomas Kuhn gibi düşünürler, bilim tarihini epistemolojik kopuşlar, kavramsal dönüşümler ve bilimsel devrimler üzerinden ele alarak süreksizlik merkezli yaklaşımlar geliştirmiştir. Bu tez, süreklilik ve süreksizlik yaklaşımlarını bilimsel ilerlemeyi açıklama biçimleri açısından eleştirel bir çerçevede ele almakta; her iki yaklaşımın da bilimsel bilginin tarihsel yapısını tek başına kavramakta sınırlı kaldığını göstermektedir. Süreklilik yaklaşımları, bilimin rasyonel ve kuramsal düzenini ön plana çıkarırken, bilimsel bilginin tarihsel, toplumsal ve kültürel bağlamlar içinde geçirdiği dönüşümlerin açıklanmasında sınırlı bir çerçeve sunmaktadır. Buna karşılık süreksizlik yaklaşımları, bilim tarihindeki radikal değişimleri ve düşünsel dönüşümleri görünür kılmakla birlikte, bu değişimlerin dayandığı epistemolojik varsayımları her zaman aynı açıklıkla temellendirememektedir. Bu durum, her iki yaklaşımın da kendi içlerinde farklı varsayımlar ve yorumlar barındırdığını göstermektedir. Bu çalışma, süreklilik ve süreksizlik anlayışlarının homojen ve tek anlamlı yaklaşımlar olmadığını; her iki düşünce hattı içinde de bilimsel ilerlemenin doğasına ilişkin farklı ve kimi zaman birbirinden ayrışan yorumların bulunduğunu ortaya koymaktadır. Bu çerçevede bilimsel ilerleme, tek bir açıklama modeliyle tanımlanabilecek bir süreç olarak değil, bilimsel bilginin tarihsel, kavramsal ve epistemolojik boyutlarının farklı yaklaşımlar içinde nasıl ele alındığının izlenebildiği bir problem alanı olarak değerlendirilmektedir.

Özet (Çeviri)

This study examines, within the framework of the philosophy of science, the philosophical assumptions upon which the idea of scientific progress is constructed, and comparatively analyzes the possibilities and limitations of continuity and discontinuity approaches in explaining scientific knowledge. In traditional accounts of the history of science, the dominant view of linear and cumulative progress has tended to explain science on the basis of rational coherence and methodological continuity. In this context, thinkers such as Auguste Comte, George Sarton, Pierre Duhem, and Émile Meyerson have grounded scientific development in theoretical unity and the continuity of reason. By contrast, thinkers including Léon Brunschvicg, Gaston Bachelard, Georges Canguilhem, Ludwik Fleck, and Thomas Kuhn have developed discontinuity centered approaches by interpreting the history of science through epistemological ruptures, conceptual transformations, and scientific revolutions. Within a critical framework, this dissertation examines continuity and discontinuity approaches in terms of how they explain scientific progress, and demonstrates that neither approach alone is sufficient to fully grasp the historical structure of scientific knowledge. While continuity approaches foreground the rational and theoretical order of science, they offer a limited framework for explaining the transformations scientific knowledge undergoes within historical, social, and cultural contexts. Discontinuity approaches, on the other hand, make visible radical changes and intellectual transformations in the history of science, yet do not always provide equally clear accounts of the epistemological assumptions underlying these changes. This situation indicates that both approaches encompass internally diverse assumptions and interpretations. Accordingly, this study argues that continuity and discontinuity should not be regarded as homogeneous or univocal positions; rather, each includes differing—and at times divergent—conceptions of the nature of scientific progress. From this perspective, scientific progress is not treated as a process that can be defined by a single explanatory model, but as a problem field in which it becomes possible to trace how the historical, conceptual, and epistemological dimensions of scientific knowledge are addressed across different approaches.

Benzer Tezler

  1. Heidegger's“nothing”: A crucial notion to understand die Kehre

    Heidegger'de“hiçlik”: Die Kehre'yi anlamak için kritik bir kavram

    CANER İLPARS

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2025

    FelsefeOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    Felsefe Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ARET KARADEMİR

  2. Foucault and Kant's critical tradition

    Foucault ve Kant'ın eleştirel geleneği

    MALHUN ALMİRA MERT

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2023

    Felsefeİstanbul Bilgi Üniversitesi

    Karşılaştırmalı Edebiyat Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. FERDA KESKİN

  3. İşletmelerde kalite çemberleri ile iş tatmini üzerindeki etkileri ve kamu sektöründe yapılan bir araştırma

    Başlık çevirisi yok

    ZEYNEP KAYNAK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1994

    İşletmeİstanbul Üniversitesi

    Personel Yönetimi Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. ÖMER SADULLAH

  4. Une etude sur le concept de negation dans le cadre de la critique Hegelinne de l'ironie romantique

    Hegel'in romantik ironi eleştirisi çerçevesinde olumsuzlama kavramı üzerine bir inceleme

    SEMA ÖZTEKİN

    Yüksek Lisans

    Fransızca

    Fransızca

    2024

    FelsefeGalatasaray Üniversitesi

    Felsefe Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ UMUT ÖKSÜZAN

  5. Recep Peker'in siyasal sosyal ve ekonomik görüşleri

    Başlık çevirisi yok

    LÜTFİYE İLDAN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1989

    Siyasal BilimlerAnkara Üniversitesi

    Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. BÜLENT DAVER