Geri Dön

Plastik, rekonstrüktif ve estetik cerrahi anabı̇lı̇m dalında 2016-2023 yılları arasında takip ve tedavisi yapılan çocukluk çağı el yaralanmalarının değerlendirilmesi

Department of plastic, reconstructive, and aesthetic surgery an evaluation of childhood hand injuries treated and followed up between 2016 and 2023

  1. Tez No: 998200
  2. Yazar: UMUTCAN GÜLMEZOĞLU
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MEHMET BEKERECİOĞLU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi, Plastic and Reconstructive Surgery
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş: Çocuklar, sıklıkla günlük aktiviteleri esnasında yaralanabilirler. Travmatik el yaralanmaları pediatrik popülasyonda en yaygın yaşanan olaydır ve acil bakım kliniklerine veya acil servislere sık başvuru nedenlerindendir. El yaralanmaları, ortalama her yıl dünya çapında yaklaşık 950.000 çocukta görülebilen ve ölümcül olmayan ancak hastaneye yatışa neden olan ve çocuklarda vücudun en sık yaralanan ikinci bölgesidir.Acil servise başvuran çocuklarda görülen tüm el ve parmak yaralanmalarının yaklaşık %75'i hafif yaralanmalardır; ancak %25'i, çoğunlukla el ve parmak kırıkları olmak üzere, ciddi yaralanmalardır. Ayrıca, tüm el yaralanmalarının %15,5'inin cerrahi olarak tedavi edilmesi gerekmektedir. El travmasının tedavisi doğru anatomik bilgi, yeterli deneyim ve uzmanlık gerektirir. Pediatrik ve yetişkin el travmalarının insidansı ve etiyolojileri farklılık gösterdiğinden, yaralanmaların önlenmesine hayati bir odaklanma ile yaş grubuna göre yönetim stratejileri oluşturmak uygundur. Pediatrik travmaya odaklanan birçok tedavi temelli çalışma yapılmıştır, ancak nispeten az sayıda çalışma önleme üzerine odaklanmıştır. Gereç ve Yöntem: Ocak 2016- Aralık 2023 yılları arasında Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi Sağlık, Uygulama ve Araştırma Hastanesi Acil Servisi Plastik, Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Anabilim Dalı Poliklinik birimine başvuran veya sevk edilen 0-17 yaş aralığındaki 244 çocuk retrospektif olarak incelendi. Vakalar yaş, cinsiyet, yaralanma sebepleri ve türü, lokalizasyonları, anestezi türü ve tedavi yaklaşımları ile kategorize edilerek değerlendirildi. Olgular ameliyat sonrası 1.hafta, 2.hafta, 1.ay 3.ay ve 6.ayda kontrole çağırıldı. Fizyoterapi alması gereken vakalar Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ünitesine sevk edilerek rehabilitasyon ve egzersiz birimine yönlendirildi. Bulgular: Veriler doğrultusunda 0-17 yaş arası akut el yaralanmaları sıklığının yedi yıllık dağılımda 10.1/100 bin / yıl olarak bulundu. Çalışmamızda erkek cinsiyet oranının kız cinsiyete oranla E:K = 3,44 olarak belirlenmiştir. Genel yaş ortalaması 9,18 ve medyan 9,5 olarak bulunmuştur. Yaş grubu dağılımına baktığımızda ise en sık travmaya uğrayan yaş grubu %33,6 ile 14-17 yaş arasında görülmüştür. 0-1 yaş grubu %9,8, 2-3 yaş grubu %16,8, 4-5 yaş grubu %8,6, 6-9 yaş grubu %14,8, 10-13 yaş grubu %16,4 olarak belirlenmiştir. Sağ el / sol el oranı 1,34 (%57,4) olup sağ el ile ilgili yaralanmaların daha fazla olduğu görülmüştür. En sık görülen yaralanma sebebi %45,5 ile keskin cisim ile temas olmuştur. Lokal anestezi /genel anestezi oranı 2,21 (%68,9) olarak ölçülmüştür. Yatış süreleri genel olarak gün içinde taburculuk şeklinde olduğundan %65,6 oranında '0' olarak bulunmuştur. Sonuç: Çocukluk çağı el yaralanmaları erkek çocuklarda ve ergen yaşlarda (14-17 yaş grubu) daha fazla meydana gelmektedir. El travmalarının çoğunluğu sağ elde görülmektedir ve lokalizasyon ile vaka sebepleri arasında önemli ilişki bulunmuştur. Hastalar yatış yapmadan aynı gün taburcu olmaktadır. Keskin cisimlerin en fazla sol ele zarar verdiği görülmüştür. Tedavi yöntemi olarak en fazla primer suturasyon uygulanmıştır ve uygulanan tüm tedavi yöntemleri en sık keskin cisimile temas sonucu oluşmuştur. Kompozit greft ile onarım kapı sıkışmalarında en sık uygulanan tedavi yöntemidir. Ebeveynlerin, çocukların bilgilendirilmesi, sosyoekonomik düzeylerinin artması ve çocukların daha çok gözetim altında olması el yaralanma sıklığını azaltacak olduğu düşünülmüştür.

Özet (Çeviri)

Introduction: Children often sustain injuries during daily activities. Traumatic hand injuries are the most common occurrence in the pediatric population and are a frequent reason for visits to urgent care clinics or emergency departments. Hand injuries are the second most commonly injured area of the body in children, occurring in approximately 950,000 children worldwide each year on average, and are non-fatal but require hospitalization. Approximately 75% of all hand and finger injuries seen in children presenting to the emergency department are minor injuries; however, 25% are serious injuries, mostly hand and finger fractures. In addition, 15.5% of all hand injuries require surgical treatment. The treatment of hand trauma requires accurate anatomical knowledge, sufficient experience, and expertise. Since the incidence and etiology of pediatric and adult hand trauma differ, it is appropriate to develop age-specific management strategies with a vital focus on injury prevention. Many treatment-based studies have focused on pediatric trauma, but relatively few studies have focused on prevention. Materials and Methods: Between January 2016 and December 2023, 244 children aged 0-17 years who were referred to or presented at the Outpatient Clinic of the Department of Plastic, Reconstructive, and Aesthetic Surgery, Emergency Department, Kahramanmaraş Sütçü İmam University Faculty of Medicine Health, Application, and Research Hospital were retrospectively evaluated. Cases were categorized and evaluated according to age, gender, causes and types of injury, locations, type of anesthesia, and treatment approaches. Cases were called for follow-up at 1 week, 2 weeks, 1 month, 3 months, and 6 months after surgery. Cases requiring physical therapy were referred to the Physical Therapy and Rehabilitation Unit and directed to the rehabilitation and exercise unit. Results: According to the data, the incidence of acute hand injuries among individuals aged 0-17 years was found to be 10.1 per 100,000 per year over a seven-year period. In our study, the male-to-female ratio was determined to be M:F = 3.44. The overall mean age was 9.18 and the median was 9.5. Looking at the age group distribution, the age group most frequently affected by trauma was 14-17 years old, accounting for 33.6%. The 0-1 age group was 9.8%, the 2-3 age group was 16.8%, the 4-5 age group was 8.6%, the 6-9 age group was 14.8%, and the 10-13 age group was 16.4%. The right hand/left hand ratio was 1.34 (57.4%), indicating that injuries to the right hand were more common. The most common cause of injury was contact with a sharp object (45.5%). The local anesthesia/general anesthesia ratio was measured as 2.21 (68.9%). Since hospital stays were generally discharged within the day, 65.6% were found to be '0'. Conclusion: Hand injuries in childhood occur more frequently in boys and adolescents (14-17 age group). The majority of hand injuries occur in the right hand, and a significant relationship has been found between the location and the causes of the injuries. Patients are discharged on the same day without hospitalization. Sharp objects were found to cause the most damage to the left hand. Primary suturing was the most frequently used treatment method, and all treatment methods applied were most commonly due to contact with sharp objects. Composite graft repair is the most frequently used treatment method for door pinch injuries. It is thought that informing parents, increasing socio-economic levels, and keeping children under closer supervision will reduce the frequency of hand injuries.

Benzer Tezler

  1. Ortognatik cerrahi uygulanan hastaların retrospektif değerlendirilmesi, komplikasyonların ve iskeletsel relapsların analizi

    Retrospective evaluation of patients who underwent orthognathic surgery,analysis of complications and skeletal relapses

    LÜTFİ TUGAY SEKÜÇOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiÇukurova Üniversitesi

    Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. SABRİ ACARTÜRK

  2. Malign melanom: 2005-2015 yılları arasında Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi plastik, rekonstrüktif ve estetik cerrahi anabilim dalında opere edilen vakaların retrospektif analizi

    Malignant melanoma: A retrospective analysis of patients operated in the Hacettepe University plastic, reconstructive and aesthetic surgery department between years 2005-2015

    ZEYNEP ÖZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiHacettepe Üniversitesi

    Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYCAN UĞUR KAYIKÇIOĞLU

  3. Plastik cerrahide dermoskopinin kullanım alanları

    Dermoscopy use areas in plastic surgery

    ALPER ALYANAK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    Dermatolojiİstanbul Üniversitesi

    Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HÜLYA AYDIN

  4. Ortognatik cerrahi operasyonu gerçekleştirilen hastalarda preoperatif ve postoperatif sesli harflerin akustik analizi

    Acoustic analysis of vowel sounds before and after orthognatic surgery

    GAZİ KUTALMIŞ YAPRAK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiÇukurova Üniversitesi

    Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. EYÜPHAN GENCEL

  5. Median sinir felcinde opozisyonun cerrahi restorasyonu

    Surgical restorastion of opposition in median nerve palsy

    İSMAİL BÜYÜKÇAYIR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1997

    Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahiİstanbul Üniversitesi

    Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. METİN ERER