Geri Dön

Gestasyonel diyabetes mellitus tanısında risk gruplarına bağlı tanı zamanının maternal, fetal ve neonatal sonuçlara etkisi

The effect of diagnosis timing based on risk groups on maternal, fetal and neonatal outcomes in gestational diabetes mellitus

  1. Tez No: 999835
  2. Yazar: SEZER ÇETİN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. HABİBE AYVACI TAŞAN, DR. NAZAN TARHAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Kadın Hastalıkları ve Doğum, Obstetrics and Gynecology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmada, gestasyonel diyabetes mellitus (GDM) açısından yüksek risk faktörlerine sahip gebelerde, tanı zamanlamasının (erken dönem:20. gestasyonel hafta öncesi vs. standart dönem: 24–28. hafta gestasyonel haftalar arası) maternal ve perinatal sonuçlara etkisi değerlendirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif kohort çalışmaya, üçüncü basamak bir referans merkezinde takip edilen toplam 347 GDM tanılı gebe dahil edilmiştir. Olgular, tanı alma zamanına göre, erken tanı grubu (<20. hafta, n=125) ve standart tanı grubu (24-28. hafta, n=222) olmak üzere ikiye ayrılmıştır. Tüm gebeler, GDM açısından risk faktörlerine sahipti. İki grup; demografik özellikler, obstetrik ve neonatal sonuçlar, kilo alımı ve tedavi gereksinimleri açısından karşılaştırılmış ve çok değişkenli lojistik regresyon analizleri ile komplikasyon belirleyicileri değerlendirilmiştir. Bulgular: Erken tanı grubunda, standart tanı grubuna göre gebelik öncesi vücut kütle indeksi daha yüksek, GDM ve preeklampsi öyküsü daha sık saptanmıştır (p<0,001). Bu yüksek risk profiline rağmen, erken tanı grubunda makrozomi, gebelik haftasına göre iri bebek (LGA) ve yenidoğan yoğun bakım ünitesi (YDYBÜ) yatış oranlarında artış izlenmemiş ve sonuçlar standart tanı grubuyla benzer bulunmuştur (p>0,05). Erken tanı grubunda gebelikte kilo alımı medyan 8 kg olup, standart gruba göre anlamlı düzeyde düşüktür (p=0,003). Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde, preeklampsi ve sezaryen oranlarındaki yükseklik, tanı zamanından bağımsız olarak, gebelik öncesi VKİ yüksekliğinden ve geçirilmiş preeklampsi gibi risk faktörlerinden kaynaklanmıştır. Sonuç: Erken GDM tanısının, özellikle vücut ağırlığı kontrolü üzerinden sağladığı etkilerle yüksek riskli gebeliklerde , komplikasyon riskini azaltabileceği ve x doğum sonuçlarını standart tanı grubuna benzer seviyelere taşıyabileceği düşünülmektedir. Bu çalışma, risk faktörü taşıyan gebelerde erken GDM taraması yapılmasının ve gebelik süresince ağırlık takibinin, anne ve bebek sağlığı açısından güvenli ve etkili bir yaklaşım olduğunu göstermektedir.

Özet (Çeviri)

Objective: This study aimed to evaluate the impact of diagnosis timing (early period: <20 weeks vs. standard period: 24–28 weeks) on maternal and perinatal outcomes in pregnant women with risk factors for gestational diabetes mellitus (GDM). Materials and Methods: This retrospective cohort study included 347 pregnant women diagnosed with GDM and followed at a tertiary care center. Participants were classified into two groups based on gestational age at diagnosis: early diagnosis group (<20 weeks, n=125) and standard diagnosis Group (24–28 weeks, n=222). All patients had one or more risk factors for GDM. The groups were compared in terms of demographic characteristics, obstetric and neonatal outcomes, gestational weight gain, and treatment requirements. Predictors of complications were assessed using multivariate logistic regression analysis. Results: The early diagnosis group had significantly higher pre-pregnancy body mass index (BMI) and a more frequent history of GDM and preeclampsia than the standard diagnosis group (p<0,001). Despite this higher baseline risk, the incidences of macrosomia, large for gestational age (LGA), and neonatal intensive care unit (NICU) admission were comparable between the two groups (p>0,05). Median gestational weight gain was significantly lower in the darly diagnosis group (8.0 kg vs. 10.0 kg; p=0,003). Multivariate analysis showed that increased rates of preeclampsia and cesarean delivery were associated with baseline risk factors such as elevated BMI and prior preeclampsia, rather than diagnosis timing. xii Conclusion: Early diagnosis and treatment of GDM in high-risk pregnancies is associated with improved outcomes, primarily by limiting gestational weight gain. It helps reduce complication rates and aligns birth outcomes with those of patients diagnosed during the standard screening period. These findings support the safety and effectiveness of initiating screening before the 20th gestational week in high-risk women, along with close monitoring of weight gain.

Benzer Tezler

  1. Prostat adenokarsinomlarında psa değerlerinin gleason skor ve klinik evre ile ilişkisi

    The relation between psa and gleason score and clinical phase in prostate adenocarsinoma

    HACI HASAN ESEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    PatolojiSelçuk Üniversitesi

    Patoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. MUSTAFA CİHAT AVUNDUK

  2. Gestasyonel Diyabet (GDM) tanısı almış hastalarda trimestere bağlı olarak serum biyobelirteçlerinin makine öğrenimi ile tahmin edici özelliklerinin araştırılması

    Investigation of the predictive properties of serum biomarkers using machine learning in patients diagnosed with Gestational Diabetes (GDM) based on trimesters

    TURANA MUSAYEVA

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Kadın Hastalıkları ve DoğumEge Üniversitesi

    Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HİKMET HAKAN AYDIN

  3. Doğumsal böbrek ve üriner sistem anomalisi olan olgularda prenatal risk faktörlerinin araştırılması

    Congenital anomalies of the kidney and urinary systems of the case investigation of prenatal risk factors

    HATİCE EROĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıDokuz Eylül Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALPER SOYLU

  4. Kliniğimizde 24-28. gebelik haftaları arasında yapılan 50 gr ogtt sonuçları 130-140 mg/dl arasındaki hastaların postpartum değerlendirilmesi

    Obstetri̇cs outcomes and postpartum assessment of patients with results of between 130-140 mg/dl values in 50-gr ogtt performed duri̇ng pregnancy in our center

    FULYA GÖKDAĞLI SAĞIR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Kadın Hastalıkları ve DoğumSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    UZMAN HALENUR BOZDAĞ

  5. İnsülin kullanan diyabetik ve gestasyonel diyabetli annelerden C/S ile doğan term bebeklerin ve annelerinin kanlarında P-cresol ve indoxyl sülfat ve dışkıda bifidobacterium miktarının karşılaştırılması ve mikrobiyotanın değerlendirilmesi

    Comparison of the amount of P-cresol and indoxyl sulfate in the blood of term infants and their mothers born with C/S from mothers with diabetic and gestational diabetes with mothers using insulin and bifidobacteria in feces and evaluation of the microbiota

    SERAP KURT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıEge Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. DEMET TEREK