Monosemptomatik nokturnal enürezisli çocuklarda desmopressin tedavisinin etkinliğini öngörmede sabah ilk idrar dansitesi ve idrar osmolalitesi
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 1001062
- Danışmanlar: DOÇ. DR. FUNDA BAŞTUĞ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Primer monosemptomatik enürezis nokturna, sabah idrar dansitesi, sabah idrar osmolalitesi, desmopressin, çocuk nefroloji, Primary monosymptomatic nocturnal enuresis, early-morning urine specific gravity, urine osmolality, desmopressin, pediatric nephrology
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Kayseri Şehir Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Primer monosemptomatik enürezis nokturnalı (PMEN) çocuklarda desmopressin tedavi yanıtını öngörmede klinik, demografik ve biyokimyasal değişkenlerin rolünü değerlendirmek ve özellikle renal konsantrasyon kapasitesini yansıtan sabah ilk idrar dansitesi ile osmolalitesinin tedavi başarısındaki belirleyici değerini ortaya koymaktır. Tedavi yanıtı önceden tahmin edilerek, gereksiz ve etkisiz tedavi uygulamalarının azaltılmasına, enürezisin çocuk ve aile üzerindeki psikososyal yükünün hafifletilmesine ve klinik karar süreçlerinin daha rasyonel biçimde yönlendirilmesine katkı sağlamak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya PMEN tanısıyla başvuran 125 çocuk dahil edilmiştir. Hastalar desmopressin tedavisine verdikleri yanıta göre üç gruba ayrılmıştır: tam yanıt, kısmi yanıt ve yanıtsız. Tüm olgularda ayrıntılı öykü, fizik muayene, tam idrar tahlili, biyokimyasal incelemeler, fonksiyonel mesane kapasitesi ölçümü ve sabah ilk idrar dansitesi ile osmolalitesi değerlendirilmiştir. Tedavi öncesi parametreler gruplar arasında karşılaştırılmış; ROC analizleri ile sabah idrar dansitesi ve osmolalitesinin tedavi yanıtını öngörme gücü belirlenmiş; duyarlılık, seçicilik ve kestirim değerleri hesaplanmıştır. Bulgular: Hastaların %61,6'sı erkek, %38,4'ü kız olup yaş ortalamaları 9,22±2,54 yıldır. Aile öyküsü pozitifliği, tedavi yanıtı ile anlamlı ilişkili bulunmuştur (p=0,039). Tedavi başarısı açısından demografik özellikler, biyokimyasal parametreler ve fonksiyonel mesane kapasitesi anlamlı fark göstermemiştir. Buna karşılık sabah ilk idrar dansitesi ve osmolalitesi, tedavi yanıtını öngörmede en güçlü belirleyiciler olmuştur (her ikisi için p<0,001). ROC analizinde AUC değeri osmolalite için 0,815, dansite için 0,748 olarak hesaplanmıştır. Tedaviye yanıtsız ve kısmi + tam yanıt gösteren grupların incelendiği ROC analizinde dansite için <1023 ve osmolalite için <887 mOsm/kg cut-off değerlerinin yüksek negatif kestirim değerleri (%84–87) sayesinde, yüksek sabah idrar yoğunluğu desmopressin tedavisine yanıtsızlığı güçlü biçimde öngörmüştür. Tam yanıt grubunda sabah idrarı daha dilüe, yanıtsız grupta ise belirgin şekilde daha konsantre bulunmuştur. Sonuç: Bilgilerimize göre bu çalışma, PMEN'li çocuklarda sabah ilk idrar dansitesi ve osmolalitesinin desmopressin tedavi yanıtını inceleyen ilk çalışmadır. Çalışmamız, sabah ilk idrar dansitesi ve osmolalitesinin, PMEN'de desmopressin tedavi yanıtını öngörmede yüksek ayırt edici güce sahip, kolay uygulanabilir, ekonomik ve klinik pratiğe uygun bir parametre olduğunu göstermiştir. Özellikle düşük idrar osmolalite ve dansite değerleri iyi tedavi yanıtı ile ilişkili iken, yüksek değerler tedaviye direnç olasılığını güvenilir şekilde göstermektedir. Bu parametrelerin rutin değerlendirmeye dahil edilmesi, tedavi algoritmalarının kişiselleştirilmesine ve gereksiz tedavi yükünün azaltılmasına katkı sağlayabilir.
Özet (Çeviri)
Introduction and Aim: This study aimed to evaluate clinical, demographic, and biochemical predictors of desmopressin treatment response in children with primary monosymptomatic nocturnal enuresis (PMNE), with particular emphasis on the predictive value of early-morning urine specific gravity and osmolality as indicators of renal concentrating capacity. Early prediction of treatment response may reduce unnecessary interventions, lessen the psychosocial burden on children and families, and support more rational clinical decision-making. Materials and Methods: A total of 125 children with PMNE were enrolled and classified as complete responders, partial responders, or non-responders to desmopressin therapy. All participants underwent detailed clinical evaluation, urinalysis, biochemical assessment, functional bladder capacity measurement, and early-morning urine specific gravity and osmolality testing. Pre-treatment variables were compared between groups. ROC analyses were performed to assess the predictive performance of morning urine parameters, and sensitivity, specificity, and predictive values were calculated. Results: The cohort consisted of 61.6% males and 38.4% females, with a mean age of 9.22 ± 2.54 years. A positive family history of enuresis was significantly associated with treatment response (p=0.039). Demographic characteristics, biochemical variables, and functional bladder capacity did not differ significantly between groups. In contrast, early-morning urine specific gravity and osmolality were strong predictors of treatment outcome (both p<0.001). ROC analysis yielded an AUC of 0.815 for urine osmolality and 0.748 for specific gravity. In comparisons between non-responders and partial+complete responders, cut-off values of <1023 for specific gravity and <887 mOsm/kg for osmolality demonstrated high negative predictive values (84–87%), indicating that highly concentrated morning urine reliably predicted poor desmopressin response. Morning urine was most dilute in complete responders and most concentrated in non-responders. Conclusion: This study is the first to demonstrate that first-morning urine specific gravity and osmolality are simple, cost-effective, and clinically applicable markers with high discriminatory power for predicting desmopressin response in children with PMNE. Lower values are associated with favorable response, whereas higher values indicate a greater likelihood of treatment resistance. Routine assessment of these parameters may facilitate personalized treatment strategies and reduce unnecessary treatment burden.
Benzer Tezler
- Primer monosemptomatik enurezis nokturna tedavisinda desmopressin ve imipramin etkinliğinin karşılaştırılması
Başlık çevirisi yok
HAKAN AYDINOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2000
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıFırat ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. A. DENİZMEN AYGÜN
- Primer monosemptomatik enürezis nokturna etyopatogenezinde idrarda PGE2 ve iyon atılımının rolü
Role of urinary PGE and ion excretion in the etiopathogenesis of primary monosemptomatic enuresis nocturna
EMEL TÜRK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAdnan Menderes ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FERAH SÖNMEZ
- Monosemptomatik nokturnal enürezisli çocuklarda alarm, desmopressin ve kombine tedavinin karşılaştırılması
Comparison of alarm, desmopressin and combination therapy in children with monosymptomatic nocturnal enuresis
YÜKSEL BICILIOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2006
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık BakanlığıPediatrik Gastroenteroloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MUSTAFA BAK
- Enürezis nokturna tanısı alan çocuk hastaların klinik, laboratuvar verilerinin ve tedaviye yanıtlarının değerlendirilmesi
Evaluation of clinical, laboratory data and treatment response of child patients diagnosed with enuresis nocturna
ZÜHRE AKIN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Aile HekimliğiSağlık Bilimleri ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SARE GÜLFEM ÖZLÜ
DOÇ. DR. AHMET KESKİN
- Primer enurezis nokturnalı çocuklarda antidiüretik hormon kullanımının kısa dönem idrar ve serum elektrolitleri üzerine etkileri
The effect of antidiuretic hormon on urine and serum electrolyte levels in children with primary nocturnal enuresis
NESRİN TAŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2013
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGazi ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. OĞUZ SÖYLEMEZOĞLU