Geri Dön

Farklı ankraj mekanikleri kullanılarak %33 ve %50 aktivasyonlu şeffaf plaklarla distalizasyon yöntemlerinin keser proklinasyonuna etkisinin sonlu eleman analizi ile değerlendirilmesi

Evaluation of the effect of distalization methods with 33% and 50% activation clear aligners on incisor proclination using different anchorage mechanisms: A finite element analysis

  1. Tez No: 1001777
  2. Yazar: SERHAT YÜKSEKKAYA
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ GÜZİN BİLGİN BÜYÜKNACAR
  4. Tez Türü: Diş Hekimliği Uzmanlık
  5. Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
  6. Anahtar Kelimeler: Şeffaf plak, maksiller distalizasyon, aktivasyon protokolü, ankraj mekaniği, keser proklinasyonu, sonlu elemanlar analizi, Clear aligner, maxillary distalization, activation protocol, anchorage mechanics, incisor proclination, finite element analysis
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Gaziantep Üniversitesi
  10. Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ortodonti Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışmanın amacı, şeffaf plaklarla maksiller ark distalizasyonunda uygulanan %33 ve %50 aktivasyon protokollerinin, farklı iskeletsel ankraj mekanikleri altında posterior dişlerin yer değiştirme paternleri ve anterior segmentte oluşan keser proklinasyonu üzerindeki biyomekanik etkilerini üç boyutlu Sonlu Elemanlar Analizi yöntemiyle değerlendirmektir. Kemik modellemesi, Visible Human Project veri setleri kullanılarak gerçekleştirilmiş ve maksillaya ait yapılar üç boyutlu olarak yeniden oluşturularak sonlu elemanlar analizine uygun matematiksel modele dönüştürülmüştür. %33 ve %50 aktivasyon protokollerini temsil eden toplam altı model oluşturulmuştur. Gruplar; infrazigomatik mini vida–power arm kullanılan %33 aktivasyonlu G1 ve %50 aktivasyonlu G4, infrazigomatik mini vida–kanin bukkal buton kullanılan %33 aktivasyonlu G2 ve %50 aktivasyonlu G5 ile palatinal mini vida–kanin butonu kullanılan %33 aktivasyonlu G3 ve %50 aktivasyonlu G6 olarak tanımlanmıştır. Analizlerde dişlerin üç boyutlu yer değiştirmeleri, plak deformasyonu ve çevre dokularda oluşan stres dağılımları değerlendirilmiştir. Bulgular, distalizasyonun posterior segment boyunca gerçekleştiğini ve en yüksek distalizasyon miktarının ikinci premolar dişte meydana geldiğini göstermiştir. %50 aktivasyon protokolünde posterior distalizasyon miktarının daha düşük olduğu ve anterior segmentte keser proklinasyonunun arttığı belirlenmiştir. X ekseni bulgularında posterior dişlerde bukkal yönde yer değiştirmenin en düşük olduğu grubun %33 aktivasyonlu G1, en yüksek olduğu grubun ise %50 aktivasyonlu G6 modeli olduğu saptanmıştır. Z ekseni bulgularında en yüksek intrüzyonun maksiller birinci molar dişte meydana geldiği, 1. Ve 2. premolar dişlerde ekstrüzyon gözlendiği ve anterior segmentte intrüzyon oluştuğu belirlenmiştir. Palatinal mini vida destekli %33 aktivasyonlu G3 ve %50 aktivasyonlu G6 modellerinde keser proklinasyonu daha düşük bulunurken, infrazigomatik mini vida destekli G1, G2, G4 ve G5 modellerinde anterior ankraj kaybının daha yüksek olduğu saptanmıştır. Sonuç olarak, aktivasyon protokolü ve ankraj konfigürasyonu distalizasyon biyomekaniğini doğrudan etkilemektedir. Daha etkin anterior ankraj kontrolü için palatinal mini vida destekli ankraj ile %33 aktivasyon protokolünün daha avantajlı olduğu düşünülmektedir.

Özet (Çeviri)

The aim of this study was to evaluate the biomechanical effects of 33% and 50% activation protocols applied during maxillary arch distalization with clear aligners, under different skeletal anchorage mechanics, on the displacement patterns of posterior teeth and incisor proclination in the anterior segment using three-dimensional Finite Element Analysis. Bone modeling was performed using the Visible Human Project datasets, and the maxillary structures were three-dimensionally reconstructed and converted into a mathematical model suitable for finite element analysis. A total of six models representing the 33% and 50% activation protocols were created. The groups were defined as follows: G1 with 33% activation and G4 with 50% activation using infrazygomatic mini screws and a power arm; G2 with 33% activation and G5 with 50% activation using infrazygomatic mini screws and a canine buccal button; and G3 with 33% activation and G6 with 50% activation using a palatal mini screw and a canine palatal button. In the analyses, three-dimensional tooth displacements, aligner deformation, and stress distributions in the surrounding tissues were evaluated. The findings demonstrated that distalization occurred throughout the posterior segment, with the greatest distal displacement observed in the second premolar. The 50% activation protocol resulted in lower posterior distalization and increased incisor proclination in the anterior segment. In the X-axis findings, the group with the lowest buccal displacement of posterior teeth was the 33% activation G1 model, whereas the highest displacement was observed in the 50% activation G6 model. In the Z-axis findings, the greatest intrusion occurred in the maxillary first molar, extrusion was observed in the first and second premolars, and intrusion occurred in the anterior segment. Incisor proclination was lower in the palatal mini screw–supported models (G3 with 33% activation and G6 with 50% activation), whereas greater anterior anchorage loss was observed in the infrazygomatic mini screw–supported models (G1, G2, G4, and G5). In conclusion, the activation protocol and anchorage configuration directly influence distalization biomechanics. Palatal mini screw–supported anchorage combined with the 33% activation protocol appears to be more advantageous for effective anterior anchorage control.

Benzer Tezler

  1. Manuel dril frez ile yapılan transmukozal dekortikasyon işleminin diş hareketine olan etkilerinin klinik olarak incelenmesi

    Clinical evaluation of the effects of transmucosal decortication procedure on the rate of tooth movement

    NİGORA AZİMOVA

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Diş HekimliğiYeditepe Üniversitesi

    Ortodonti Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FULYA ÖZDEMİR

    YRD. DOÇ. DR. MURAT TOZLU

  2. Üst kanin distalizasyonunda oluşan değişikliklerin sonlu elemanlar analizi ile incelenmesi

    Examination of changes in upper canine distalization by using finite element analysis

    İLKNUR VELİ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Diş HekimliğiDicle Üniversitesi

    Ortodonti Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. TÖRÜN ÖZER

  3. Mini vida ankrajının kullanıldığı iki farklı en masse retraksiyon mekaniğinin etkilerinin karşılaştırılması

    Comparison of the effects two different en masse retraction mechanics used with mini screw anchorage

    CELAL GENÇ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Diş HekimliğiDicle Üniversitesi

    Ortodonti Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. JALEN DEVECİOĞLU KAMA

  4. Tek taraflı dudak damak yarıklarında farklı bölgelerden ankraj alan kemik destekli yüz maskesi uygulamasının maksillofasiyal bölgedeki etkilerinin sonlu elemanlar analizi ile incelenmesi

    Investigation of the effects of anchored bone supported face mask from different regions in unilateral cleft lip and palate in the maxillofacial region by finite element analysis

    BÜŞRA GÖKALP ŞAHİN

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Diş HekimliğiHacettepe Üniversitesi

    Ortodonti Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BENGİSU AKARSU GÜVEN

  5. Sınıf II maloklüzyonlarda farklı distalizasyon sistemlerinin dentoalveolar yapılar üzerine etkilerinin sonlu elemanlar analizi ile değerlendirilmesi

    Evaluation of the effects of different distalization systems on dentoalveolar structures in class ii malocclusions using finite element analysis

    MEHMED TAHA ALPAYDIN

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Diş HekimliğiOrdu Üniversitesi

    Ortodonti Ana Bilim Dalı

    DOÇ. SÜLEYMAN KUTALMIŞ BÜYÜK