La décentralisation en Turquie sous l'inspiration du modèle Français
Türkiye'de yerinden yönetme: Fransiz modelinin esinlenmesi altinda
- Tez No: 1002968
- Danışmanlar: PROF. DR. PATRICE DURAN
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Siyasal Bilimler, Sosyoloji, Kamu Yönetimi, Political Science, Sociology, Public Administration
- Anahtar Kelimeler: Fransa, Kamu politikaları, Kamu yönetimi, Türkiye, Yerelleşme, France, Public policies, Public administration, Türkiye, Decentralization
- Yıl: 2015
- Dil: Fransızca
- Üniversite: Ecole Normale Superıeure de Cachan
- Enstitü: Yurtdışı Enstitü
- Ana Bilim Dalı: Sosyal Bilimler Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Sosyoloji Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Yerindne yönetme, devletin elinde bulundurduğu bazı yetkilerin yerel yönetimlere aktarılmasını içeren siyasi-idari bir olgudur. Bu süreçte, asıl amaç idari işlerin devlet ve mahalli idareler arasında belirlemek, kamu eylemini, temsili demokrasiyi ve sosyopolitik düzeni etkin kılmaktır. Türkiye'de, yerelleşme süreci idari nitelikten ziyade, sosyal ve tarihi unsurlardan etkilenmiştir. 19.yüzyılın ortalarında, Türk Devleti, Fransız idari sistemine benzeyen bir dizi merkeziyetçi reformlar gerçekleştirmiştir. Bu reformların asıl amacı, İmparatorluğu çöküşten kurtarmaktı. Böylelikle, modern manada ilk yerel yönetimler, diğer bir çok alanı da içeren moderleşme bağlamında kurulmuş, dolayısıyla da ülke tarihinde yerelleşme adına ilk adımlar atılmıştır. Türkiye'de imparatorluk düzeninin sona ermesiyle beraber, Cumhuriyet, ulus devlet, ulusal egemenlik ve laiklik ekseninde yeni değerler ve fikirler ortaya koymuştur. Ülkede, ulus devlet modelini yerleştirmek amacıyla, yeni Cumhuriyet sistemi, bir çok alanda merkeziyetçiliği vurgulamıştır. Bu sosyal ve siyasi bağlamda, sahip oldukları yetkiler beledi hizmetleri yerine getirmekle sınırlı olan mahalli idareler zayıf bir görünüme sahiptir. Yine de, merkezi hükümet köyden kente göç gibi bazı sorunları idari reformlarla çözmeye çalışmıştır. 1984'te, sanayileşmiş kentlerdeki göç yoğunluğunu daha iyi yönetebilmek için büyükşehir belediyeleri bu kentlerde birer üst yönetim organı olarak kuruldu. Bununla beraber, birçok sosyal unsurla şekillenmiş İdare'nin merkeziyetçi görüşü yerelleşme paradoksuna neden olmaktadır. Bu çalışma, bu paradoksal durumu araştırmayı amaçlamaktadır. Bu paradokstan çıkmak için, Türkiye daha yerelleşmiş bir idari sistem inşa etmelidir ancak çalışmamızda, bu tarz bir idari sistemin oluşturulmasını zorlaştıran birçok iç ve dış etkenler tespit edilmiştir. Diğer taraftan, Türk Hükümeti, 2004, 2005 ve 2012'de yerel yönetimleri yerelleşme ekseninde kuvvetlendirecek önemli idari reformlar gerçekleştirmiştir. Bu yeni düzenlemeleri ve Fransız idari sisteminin işleyişini daha iyi idrak edebilmek için karşılaştırmaya dayalı bir metodla, İstanbul Valiliği'nde, İstanbul'daki bazı belediyelerde ve Cachan Belediyesi'nde saha araştırması yürütülmüştür. Sonuç : Araştırmadan elde edilen sonuçlar göstermedir ki, Türk devleti yerelleşme paradoksunu, yerelleşmeyi önceleyen özel bir idari programla çözebilir. Devlet, daha düzenli ve kurumsal bir yapıya ihtiyaç duymaktadır. Böylelikle, yerelleşme paradoksu yine yerelleşmenin kendisiyle çözüme kavuşabilir.
Özet (Çeviri)
Decentralization is a political and administrative phenomenon involving the transfer of certain powers held by the state to local authorities. The primary aim of this process is to define the distribution of administrative responsibilities between the central state and local administrations, while enhancing public action, representative democracy, and the sociopolitical order. In Turkey, the process of decentralization has been shaped less by purely administrative considerations than by social and historical factors. In the mid-19th century, the Turkish state implemented a series of centralizing reforms similar to the French administrative system. The main objective of these reforms was to save the Empire from collapse. Thus, the first modern local administrations were established within a broader context of modernization affecting many sectors, marking the first steps toward decentralization in the country's history. With the end of the imperial order in Turkey, the Republic introduced new values and ideas centered on the nation-state, national sovereignty, and secularism. In order to consolidate the nation-state model, the new Republican system emphasized centralization in many fields. Within this social and political context, local administrations remained relatively weak, as their powers were largely limited to the provision of municipal services. Nevertheless, the central government attempted to address certain issues, such as rural-to-urban migration, through administrative reforms. In 1984, metropolitan municipalities were established in industrialized cities as upper-tier administrative bodies in order to manage increasing migration flows more effectively. However, the centralist vision of the administration, shaped by various social factors, has generated a paradox of decentralization. This study aims to examine this paradoxical situation. To overcome this paradox, Turkey needs to build a more decentralized administrative system; however, our study identifies numerous internal and external factors that make the establishment of such a system difficult. On the other hand, the Turkish government carried out significant administrative reforms in 2004, 2005, and 2012 aimed at strengthening local governments within the framework of decentralization. In order to better understand these new regulations and the functioning of the French administrative system, field research was conducted at the Istanbul Governorship, several municipalities in Istanbul, and the Municipality of Cachan, using a comparative methodological approach. Conclusion: The findings of the research demonstrate that the Turkish state can resolve the paradox of decentralization through a specific administrative program prioritizing decentralization. The state requires a more coherent and institutionalized structure. In this way, the paradox of decentralization may ultimately be resolved through decentralization itself
Benzer Tezler
- Kültürel mesafe, kurumsal mesafe ve pazara giriş stratejisinin çok uluslu işletmelerde insan kaynakları yönetimi uygulamalarının global ve yerel benzeşimine etkisi
Impact of cultural distance, institutional distance and entry modes on global and local similarity of human resource management practices in multinational enterprises
PERLİN NAZ CÖMERT
Yüksek Lisans
Türkçe
2022
İşletmeGalatasaray Üniversitesiİşletme Ana Bilim Dalı
PROF. DR. N. AYLİN ATAAY SAYBAŞILI
- Les influences probables de la charte europeenne de l'autonomie locale sur le developpement de la democratie locale en Turquie
Avrupa yerel yönetimler özerklik şartı'nın Türkiye'de yerel demokrasi üzerindeki olası etkileri
DENİZ PİŞKİN
Yüksek Lisans
Fransızca
2013
Kamu YönetimiMarmara ÜniversitesiKamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. AYŞE SILA ÇEHRELİ
- L'administration locale en France et en Turquie : Etude comparative
Fransa ve Türkiye'de yerel yönetimler: Karşılaştırmalı bir çalışma
RAMAZAN İZOL
Yüksek Lisans
Fransızca
1995
Siyasal BilimlerUnıversıte Toulouse ISiyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
PROF. DR. JEAN-PIERRE MARICHY
- La transformation du regime d'asile en Turquie dans un etat d'exception constant
Türkiye'de süreklileşmiş istisna halinde mülteci rejiminin dönüşümü
EZGİ ÖZİŞ
Yüksek Lisans
Fransızca
2021
Siyasal BilimlerGalatasaray ÜniversitesiSiyaset Bilimi Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ CEMİL YILDIZCAN
- L'européanisation de la politique de développement régional en Turquie
Başlık çevirisi yok
FETHİ UFUK ÖZIŞIK