Mekanik ventilasyon desteğindeki kritik hastalarda ultrasonografi ile ölçülen latissumus dorsi ve pektoralis majör kas kalınlıklarının weaning başarısı ile ilişkisi
The relationship between latissimus dorsi and pectoralis major muscle thicknesses, measured by ultrasonography, and weaning success in critically ill patients on mechanical ventilation support
- Tez No: 1002992
- Danışmanlar: DOÇ. DR. CANAN GÜRSOY
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Anestezi ve Reanimasyon, Anesthesiology and Reanimation
- Anahtar Kelimeler: Weaning, yardımcı solunum kasları, pektoralis majör, latissimus dorsi, ultrasonografi, yoğun bakım, yardımcı solunum kas kalınlık kaybı, Weaning, accessory respiratory muscles, pectoralis major, latissimus dorsi, ultrasonography, intensive care, accessory respiratory muscle thickness loss
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bakanlığı
- Enstitü: Muğla Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, mekanik ventilasyon detseğinde takip edilen kritik hastalarda pektoralis major ve latissimus dorsi kas kalınlık kayıplarının weaning başarısı ile ilişkisini değerlendirmektir. Çalışmadaki ikincil amaç, mekanik ventilasyon desteğindeki hastalarda pektoralis major ve latissimus dorsi kas kalınlıklarındaki değişimi gözlemlenmesidir. Gereç ve Yöntem: Anestezi yoğun bakım ünitesinde invaziv mekanik ventilasyon desteği alan hastalar çalışmada değerlendirildi. Dışlama kriterlerinin uygulanmasının ardından, eksik verisi bulunan ve weaning kriterlerini karşılamayan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Sonuç olarak çalışmaya toplam 67 hasta dahil edildi. Tüm hastalarda mekanik ventilasyonun ilk 24 saati içinde ve ekstübasyon öncesinde ultrasonografi ile bilateral diyafram, pektoralis major ve latissimus dorsi kas kalınlıkları ölçüldü. Ekstübasyon öncesi dönemde RSBI, P0.1 ve P0.1×RSBI değerleri ile klinik ve laboratuvar verileri kaydedildi. Hastalar weaning sonucuna göre gruplandırılarak istatistiksel analizlerde karşılaştırıldı. Bulgular: Hastaların %68,7'sinde başarılı weaning sağlanırken, %31,3'ünde başarısız weaning gözlendi. Weaning başarısına göre karşılaştırmada yaş ve APACHE II skorlarının başarısız grupta daha yüksek olduğu saptandı. Fizyolojik parametreler incelendiğinde, P0.1, RSBI ve özellikle P0.1×RSBI değerlerinin başarısız grupta anlamlı düzeyde arttığı görüldü (p<0,001). Laboratuvar bağımsız değişkenleri (hemoglobin/hematokrit ve böbrek fonksiyon göstergeleri gibi) gruplar arasında farklılık gösterebildi. Ultrasonografik parametreler açısından, diyafram ile yardımcı solunum kaslarında zaman içinde kalınlık azalması saptandı; ancak pektoralis major kas kalınlığındaki zaman içi azalmanın (Δ) weaning başarısızlığı ile daha belirgin ilişkili olduğu gözlendi. Bu durum, mekanik ventilasyon sürecinde yardımcı solunum kas rezervindeki kaybın, artmış solunum iş yüküne karşı kompansatuvar kapasiteyi sınırlayarak weaning başarısızlığı riskini artırabileceğini düşündürmektedir. Sonuç: Bu çalışma, weaning başarısının yalnızca diyafram fonksiyonuna bağlı olmadığını; yardımcı solunum kaslarında, özellikle pectoralis major kasında gelişen yapısal kayıpların weaning başarısızlığı ile anlamlı biçimde ilişkili olduğunu göstermektedir. Bulgular, çalışmanın birinci hipotezini desteklemekte ve yardımcı solunum kaslarının ultrasonografik değerlendirmesinin weaning öngörüsünde tamamlayıcı ve klinik açıdan değerli bir yaklaşım olduğunu ortaya koymaktadır.
Özet (Çeviri)
Objective: The primary aim of this study was to evaluate the association between pectoralis major and latissimus dorsi muscle thickness loss and weaning success in critically ill patients receiving mechanical ventilation. The secondary aim was to observe changes in pectoralis major and latissimus dorsi muscle thickness in patients under mechanical ventilatory support. Materials and Methods: Patients receiving invasive mechanical ventilation in the anesthesia intensive care unit were evaluated. After applying exclusion criteria, patients with missing data or those who did not meet weaning criteria were excluded. A total of 67 patients were ultimately inclu ded in the study. In all patients, bilateral diaphragm, pectoralis major, and latissimus dorsi muscle thicknesses were measured using ultrasonography within the first 24 hours of mechanical ventilation and before extubation. Prior to extubation, RSBI, P0.1, and P0.1×RSBI values, along with clinical and laboratory data, were recorded. Patients were grouped according to weaning outcome and compared using statistical analyses. Results: Successful weaning was achieved in 68.7% of patients, while 31.3% experienced weaning failure. Patients in the weaning failure group were older and had higher APACHE II scores. Among physiological parameters, P0.1, RSBI, and particularly P0.1×RSBI values were significantly higher in the weaning failure group (p < 0.001). Laboratory independent variables, such as hemoglobin/hematocrit levels and renal function indicators, differed between groups. Ultrasonographic evaluation revealed a time-dependent reduction in muscle thickness in both the diaphragm and accessory respiratory muscles; however, the temporal decrease (Δ) in pectoralis major muscle thickness showed a stronger association with weaning failure. These findings suggest that loss of accessory respiratory muscle reserve during mechanical ventilation may limit compensatory capacity against increased respiratory workload, thereby increasing the risk of weaning failure. Conclusion: This study demonstrates that weaning success is not solely dependent on diaphragmatic function. Structural losses in accessory respiratory vi muscles—particularly the pectoralis major—are significantly associated with weaning failure. The findings support the primary hypothesis of the study and indicate that ultrasonographic assessment of accessory respiratory muscles represents a complementary and clinically valuable approach for predicting weaning outcomes.
Benzer Tezler
- Mekanik ventilasyon desteğinde olan hastalarda müzik terapi ve ses izolasyonunun konfora etkisi
The effect of music therapy and sound isolation on comfort in patients with mechanical ventilation support
SİNEM ÇALIŞKAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2020
Hemşirelikİzmir Katip Çelebi ÜniversitesiHemşirelik Esasları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ESRA AKIN PALANDÖKEN
- Kapalı sistem aspirasyonlarından önce ve sonra hastalara %100 oksijen vermenin hipokseminin önlenmesi üzerine olan etkisinin incelenmesi
Determinatoin of the effect of giving 100% oxygen on oxygenation before and after closed system suctioning
FATMA DEMİR
- Ventilatör ilişkili pnömoni şüphesi olan hastalarda kantitatif trakeal aspirat kültürü ile kör bronkoalveoler lavaj kültürünün tanısal uyumu
The diagnostic adaptation of quantitative tracheal aspirate culture and blind bronchoalveolar lavage culture in patients with suspected ventilator-associated pneumonia
OLCAY YAKA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
Anestezi ve ReanimasyonAnkara ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MELEK TULUNAY
- Göğüs hastalıkları yoğun bakım ünitesine yatan hastalarda prognoz ve mortaliteyi öngörmede kullanılan belirteçlerin değerlendirilmesi
Evaluation of markers used to predict prognosis and mortality in patients hospitalized in a chest diseases intensive care unit
ELİF HOCAOĞLU DİRİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Göğüs HastalıklarıKahramanmaraş Sütçü İmam ÜniversitesiGöğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ HATİCE ŞAHİN
- Pnömoniye bağlı tip 1 solunum yetmezliğinde yüksek akımlı nazal kanül oksijen tedavisi, nazal kanül ile verilen oksijen tedavisinden daha etkili midir?
Is TYPE 1 insufficiency deficiency with pneumonia patients high flow nazal cannula oxygen treatment more effective of oxygen treatment provided by nazal cannula?
SAADET ERTAŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
Göğüs HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiGöğüs Hastalıkları ve Tüberküloz Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SEVDA ŞENER CÖMERT