Geri Dön

Otoimmün atrofik gastrit olgularında histopatolojik ve klinik bulgular

Histopathological and clinical findings in cases of autoimmune atrophic gastritis

  1. Tez No: 1003545
  2. Yazar: YAĞMUR AKBAL
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. DAMLANUR SAKIZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Patoloji, Pathology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Tıbbi Patoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: Otoimmün atrofik gastrit (OAG), esas olarak mide korpusunu tutan, parietal hücre kaybı ve intrinsik faktör eksikliği ile seyreden, kronik ve premalign potansiyeli olan bir gastrit tipidir. Klinik olarak çoğunlukla nonspesifik bulgularla seyretmesi ve histopatolojik olarak Helikobakter pilori ilişkili gastrit ile örtüşebilen özellikler göstermesi tanıda güçlük yaratabilmektedir. Bu çalışmada otoimmün atrofik gastrit tanısı alan olguların klinik, endoskopik ve histopatolojik özelliklerinin değerlendirilmesi ve tanıya katkı sağlayabilecek morfolojik paternlerin ortaya konulması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: 2015–2025 yılları arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıbbi Patoloji Kliniği'nde otoimmün atrofik gastrit tanısı alan 100 olgu retrospektif olarak incelendi. Antrum ve korpus biyopsilerinde atrofi, intestinal metaplazi, pilorik/psödopilorik metaplazi, pankreatik asiner metaplazi, inflamatuar hücre infiltrasyonu, intraepitelyal lenfosit varlığı, apoptoz ve nöroendokrin hücre proliferasyonu incelendi. Nöroendokrin hücre proliferasyonu kromogranin-A immünohistokimyası ile değerlendirildi. İstatistiksel analizlerde p<0,05 anlamlı kabul edildi. Bulgular: Olguların yaşları 21–79 arasında değişmekte olup %57'si kadın, %43'ü erkektir. Endoskopi endikasyonları arasında en sık anemi (%59,4) ve dispepsi (%24) yer almaktadır. Korpus biyopsilerinde atrofi tüm olgularda (%99) saptanmış olup olguların %79,8'inde belirgin düzeydedir. Komplet intestinal metaplazi korpus biyopsilerinin %82'sinde, antrum biyopsilerinin ise %13,5'inde izlenmiştir (p<0,05). Pilorik/psödopilorik metaplazi korpus biyopsilerinin tamamında görülmüş olup olguların %85'inde imma¬tür morfoloji eşlik etmiştir. İntraepitelyal lenfosit varlığı korpus biyopsilerinde %97, antrum biyopsilerinde %3,1 oranında saptanmıştır (p<0,05). Apoptoz olguların %41'inde izlenmiş ve belirgin olarak korpus ağırlıklı bulunmuştur. Nöroendokrin hücre proliferasyonu korpus biyopsilerinin %98'inde, antrum biyopsilerinin %19,8'inde saptanmıştır (p<0,05). Dokuz olguda gastrik nöroendokrin tümör izlenmiştir. Gastrik adenokarsinom saptanmamıştır. Sonuç: Otoimmün atrofik gastrit, belirgin korpus baskın atrofi ve metaplazi paternleri ile karakterizedir. Pilorik/psödopilorik metaplazi, intraepitelyal lenfosit artışı, apoptoz ve nöroendokrin hücre proliferasyonunun birlikte değerlendirilmesi tanı açısından önem taşımaktadır. Gastrik nöroendokrin tümör sıklığının yüksek bulunması, bu hasta grubunda düzenli endoskopik ve histopatolojik izlemin gerekliliğini desteklemektedir.

Özet (Çeviri)

Aim: Autoimmune atrophic gastritis (AAG) is a chronic, corpus-predominant gastritis characterized by parietal cell loss, intrinsic factor deficiency, and premalignant potential. Its nonspecific clinical presentation and histopathological overlap with Helicobacter pylori associated gastritis may cause diagnostic difficulty. This study aimed to evaluate the clinical, endoscopic, and histopathological features of AAG cases and to identify morphological patterns contributing to diagnosis. Materials and Methods: One hundred cases diagnosed with AAG between 2015-2025 at the Department of Pathology, Bakırköy Dr. Sadi Konuk Training and Research Hospital were retrospectively reviewed. Antral and corpus biopsies were evaluated for atrophy, intestinal metaplasia, pyloric/pseudopyloric metaplasia, pancreatic acinar metaplasia, inflammatory cell infiltration, intraepithelial lymphocytes, apoptosis, and neuroendocrine cell proliferation. Neuroendocrine cell proliferation was assessed using chromogranin-A immunohistochemistry. A p value <0.05 was considered statistically significant. Results: Patient ages ranged from 21 to 79 years; 57% were female and 43% were male. The most common endoscopic indications were anemia (59.4%) and dyspepsia (24%). Atrophy was detected in 99% of corpus biopsies and was severe in 79.8% of cases. Complete intestinal metaplasia was observed in 82% of corpus biopsies and 13.5% of antral biopsies (p<0.05). Pyloric/pseudopyloric metaplasia was present in all corpus biopsies, with immature morphology in 85% of cases. Intraepithelial lymphocytes were identified in 97% of corpus biopsies and 3.1% of antral biopsies (p<0.05). Apoptosis was observed in 41% of cases, predominantly in the corpus. Neuroendocrine cell proliferation was detected in 98% of corpus biopsies and 19.8% of antral biopsies (p<0.05). Gastric neuroendocrine tumors were identified in nine cases. Gastric adenocarcinoma was not detected. Conclusion: AAG shows a distinct corpus-dominant pattern of atrophy and metaplastic changes. Combined evaluation of pyloric/pseudopyloric metaplasia, intraepithelial lymphocytes, apoptosis, and neuroendocrine cell proliferation is essential for accurate diagnosis. The high frequency of gastric neuroendocrine tumors supports the need for regular endoscopic and histopathological follow-up.

Benzer Tezler

  1. Otoimmün metaplastik atrofik gastritli hastalarda görülen hiperplastik poliplerin klinik önemi

    Clinical significance of hyperplastic polyps in patients with autoimmune metaplastic atrophic gastritis

    LEYLA TATAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    GastroenterolojiAnkara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ARİF İRFAN SOYKAN

  2. Nedeni açıklanamayan anemilerde endoskopik değerlendirme ve Helikobakter Pilori'nin rolü

    Endoscopic evaluation of unexplained anemia and role of helicobacter pylori

    SÜHEYLA GÖRAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiSağlık Bakanlığı

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. ESİN ÖZYILKAN

    DR. ÖMER DÖNDERİCİ

  3. Atrofik gastriti olan hastalarda serum B12 vitamini folik asit ve homosistein düzeyleri

    Vitamine B12, folic acide and homocysteine levels in patients with atrophic gastritis

    UFUK KUTLUANA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    GastroenterolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. İLKAY ŞİMŞEK

  4. Yeni tanı Tip 1 diyabetli hastalarda d vitamini düzeyi ve organ spesifik otoimmun bozukluklarla ilişkisi

    Vitamin d levels in newly diagnosed TYPE i diabetes mellitus and relationship with organ specific autoimmune disorders

    GONCA AKDERE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıEskişehir Osmangazi Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FATMA BELGİN EFE

  5. Dispepsi nedeniyle endoskopi yapılan diyabetik hastalarda helicobacter pylori enfeksiyonunun tiroid fonksiyon testleri üzerine etkisi ve otoimmün tiroidit ile ilişkisi

    The effect of helicobacter pylori infection on thyroid function tests and its relationship with autoimmune thyroiditis in diabetic patients undergoing endoscopy for dyspepsia

    SENA YAZICI ALCAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BANU BÖYÜK