Geri Dön

Karbapeneme dirençli Klebsiella spp. ve Escherichia coli kaynaklı kan dolaşımı enfeksiyonlarında direnç genlerinin ve klinik faktörlerin mortalite üzerine etkisi

The impact of resistance genes and clinical factors on mortality in bloodstream infections caused by carbapenem-resistant Klebsiella spp. and Escherichia coli

  1. Tez No: 1004263
  2. Yazar: MUHAMMED FATİH KARAŞIN
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖZLEM GÜLER, PROF. DR. SILA AKHAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji, Infectious Diseases and Clinical Microbiology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Kocaeli Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

GİRİŞ: Karbapeneme dirençli Enterobacterales (CRE) kaynaklı kan dolaşımı enfeksiyonları (KDE), sınırlı tedavi seçenekleri ve yüksek mortalite oranları nedeniyle küresel bir halk sağlığı sorunudur. Hızlı moleküler tanı yöntemleri, direnç genlerinin saptanmasında ve tedavinin erken planlanmasında kritik bir öneme sahiptir. Bu çalışmanın amacı, CRE kaynaklı KDE tanısı alan hastalarda mortalite üzerine etkili klinik faktörleri ve direnç genlerinin etkisini araştırmaktır. YÖNTEM: Ocak 2024 ve Ağustos 2025 tarihleri arasında Kocaeli Üniversitesi Hastanesi'nde yatarak tedavi almış ve karbapenem dirençli Klebsiella spp. ile Escherichia coli kaynaklı kan dolaşımı enfeksiyonu tespit edilmiş olan hastaların verileri retrospektif olarak incelendi. Hastaların demografik özellikleri, komorbiditeleri, direnç gen tipleri, laboratuvar parametreleri ve 14 günlük mortalite durumları kaydedildi. BULGULAR: Çalışmaya 58 hasta dahil edildi. Hastaların %56,9'u erkek (n=33) ve %43.1'i kadın (n=25) idi. Ortanca yaş 60 (IQR: 46.75–70) yıl olup, hastaların %31,1'i 65 yaş ve üzerindeydi. Mortalite gözlenen grupta ortanca yatış günü 34 (IQR: 18.5-58) gün iken, mortalite gözlenmeyen grupta ortanca yatış günü 16 (IQR: 10.5-27) idi. Uzamış hastane yatışı mortalite açısından anlamlıydı.(p= 0.010) Mortalite açısından en güçlü komorbiditeler KKY (p=0.025), KAH (p=0.016), SVO (p=0.028) olarak gözlendi. Karbapenemaz genlerinin dağılımı, KPC için %29.3 (n=17), OXA-48 için %37.9 (n=22), NDM için %5.2 (n=3), OXA-48 ve NDM birlikteliği %27.6 için (n=16) oranında idi. Tek gen pozitifliği veya çoklu gen pozitifliği arasında mortalite açısından fark gözlenmedi.(p=0.197) Antibiyoterapi yönetimi açısından 1-4 saat aralığında yapılan revizyonların mortalite üzerinde anlamlı etkisi olduğu gözlenmiştir. (p=0.013) Çok değişkenli regresyon analiz sonuçlarında ise MEWS skorunun >6 puan üzerinde olması (aOR: 32.04, %95 CI: 3.63-283,17 p=0.002) ve inotrop gereksinimi bulunması (aOR: 27.86, %95 CI: 1.69-460.31 p=0.020) mortalite üzerine anlamlı iki faktör olarak öne çıkmaktadır. SONUÇ: Sendromik paneller, direnç genlerinin hızlı saptanması ve tedavinin ilk saatlerde revize edilmesi açısından kritik bir öneme sahiptir. MEWS skoru ve yeni gelişen inotrop gereksinimi kötü prognozun en güçlü göstergeleridir. Bu risk faktörlerini taşıyan hastalarda mikrobiyolojik verilerle klinik skorlamaların birlikte değerlendirilmesi, mortaliteyi azaltmada en etkili stratejidir.

Özet (Çeviri)

INTRODUCTION: Bloodstream infections (BSIs) caused by Carbapenem-Resistant Enterobacterales (CRE) represent a major global public health challenge due to limited therapeutic options and high mortality rates. Rapid molecular diagnostic methods are critical for identifying resistance genes and early treatment planning. This study aims to investigate the clinical factors affecting mortality and the impact of the resistance genes in patients diagnosed with CRE-related BSI. METHOD: Data from patients hospitalized at Kocaeli University Hospital between January 2024 and August 2025 with BSI caused by carbapenem-resistant Klebsiella spp. and Escherichia coli were retrospectively reviewed. Demographic characteristics, comorbidities, resistance gene types, laboratory parameters, and 14-day mortality status were recorded. RESULTS: A total of 58 patients were included in the study. 56.9% (n=33) were male, 43.1% (n=25) were female, and the median age was 60 years (IQR: 46.75–70). Prolonged hospitalization was significant for mortality, with a median stay of 34 days in the mortality group versus 16 days in the survivors (p=0.010). Congestive heart failure (p=0.025), coronary artery disease (p=0.016), and stroke (p=0.028) were identified as the strongest comorbidities associated with mortality. The distribution of carbapenemase genes was as follows: OXA-48 (37.9%, n=22), KPC (29.3%, n=17), OXA-48 and NDM combination (27.6%, n=16), and NDM (5.2%, n=3). No significant difference in mortality was observed between single and multiple gene positivity (p=0.197). Regarding antibiotic management, therapy revisions performed within 1-4 hours significantly improved survival (p=0.013). Multivariate analysis revealed that a MEWS score >6 (aOR: 32.04, %95 CI: 3.63-283.17 p=0.002) and the need for inotropes (aOR: 27.86, %95 CI: 1.69-460.31 p=0.020) were the two significant independent factors for mortality. CONCLUSION: Syndromic panels are critical for the rapid detection of resistance genes and the revision of treatment within the early hours. A high MEWS score and a new requirement for inotropic support are the strongest indicators of a poor prognosis. Integrating microbiological data with clinical scoring systems is the most effective strategy to reduce mortality in patients carrying these risk factors.

Benzer Tezler

  1. Toplum kökenli ve nozokomiyal sepsislerde etkenler ve direnç sorunu

    Pathogens and resistance problems in communi̇ty-acqui̇red and nosocomial sepsis

    MELTEM KARSLIOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYDIN DEVECİ

  2. Gram negatif bakteriyemi etkenleri ve artan antibiyotik direnci

    Causes of gram negative bacteremia and i̇ncreasing antibiotics resistance

    ZEHRA NUR ŞEŞEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiBaşkent Üniversitesi

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖZLEM AZAP

  3. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinde 2008-2011 yılları arası hastane kaynaklı enfeksiyon etkenleri ve antimikrobiyal direnç değişimleri

    Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinde 2008-2011 yılları arası hastane kaynaklı enfeksiyon etkenleri ve antimikrobiyal direnç değişimleri

    REMZİ TOPRAK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiKahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HASAN UÇMAK

  4. Üroloji kliniğinde üriner infeksiyon etkeni olan Klebsiella spp ve Escherichia coli izolatlarında antibiyotik direnci ve klonal yayılımın araştırılması

    Antibiotic sensitivities and clonality of Klebsiella spp and Escherichia coli isolated from urinary system infections in urology clinic

    EMEL DERİN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Mikrobiyolojiİstanbul Üniversitesi

    Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. GÖKHAN AYGÜN

  5. Sefiderokol'ün karbapeneme dirençli Gram negatif çomaklara karşı etkinliğinin araştırılması

    Investigation of the effectivness of cefiderecol against carbapenem – resistant Gram negative bacilli

    DERYA MORDOĞAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Mikrobiyolojiİstanbul Üniversitesi

    Tıbbi Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. YAŞAR NAKİPOĞLU