Geri Dön

Karpal tünel sendromunda 2.lumbrikal kas kayıtlı median sinir motor distal latansı ve 2.lumbrikal-interosseus distal motor latans farkının elektrodiagnostik evrelemelere göre değişkenliğinin incelenmesi

Investigation of the variability of median nerve motor distal latency recorded from the second lumbrical muscle and the second lumbrical–interosseous distal motor latency difference according to electrodiagnostic staging in carpal tunnel syndrome

  1. Tez No: 1005288
  2. Yazar: BERRİN MÜBERRA UZUNALİOĞLU
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. SEFER GÜNAYDIN, DR. AYLA ÇULHA OKTAR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Nöroloji, Neurology
  6. Anahtar Kelimeler: Elektronöromiyografi, Karpal tünel sendromu, Nöroloji, Nöropatiler, Electroneuromyography, Carpal tunnel syndrome, Neurology, Neuropathies
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Nöroloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Median sinirin el bileği düzeyinde basıya maruz kalması sonucunda gelişen klinik tablo karpal tünel sendromu (KTS) olarak tanımlanır ve yaygın görülen bir periferik nöropatidir. 2. Lumbrikal kası uyaran median sinir lifleri anatomik yerleşimi nedeniyle hastalığın ileri evrelerine kadar korunmakla birlikte, ölçümleri yüksek duyarlılık göstermekte ve hastalığı erken evrelerde dahi yakalayabilmektedir. KTS' nin elektrofizyolojik şiddetini değerlendirmede literatürde en sık kullanılan sınıflama Padua evrelemesidir. Bu çalışmada 2. Lumbrikal kas kayıtlı median sinir distal latansı ve 2.lumbrikal-interosseus distal latans farkının Padua sınıflamasına göre değişkenliğini ve klinik ile korelasyonunu değerlendirmeyi, bu sayede erken tanı ve tedavi planlamasına katkıda bulunmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmanın hasta grubunu, KTS ön tanısı ile elektromiyografi (EMG) laboratuvarına yönlendirilen ve elektrofizyolojik inceleme sonucunda tanısı doğrulanan, ayrıca çalışmanın dahil edilme kriterlerini karşılayan 128 hastaya ait toplam 220 el oluşturdu. Kontrol grubunda ise hasta grubuyla benzer özelliklere sahip olan ve dahil edilme kriterlerini sağlayan 32 sağlıklı bireye ait 42 el yer aldı. Ayrıca hasta grubunda bulunan 14 kişinin KTS tanısı bulunmayan sağlıklı elleri de kontrol grubuna eklenerek değerlendirmeye dahil edildi. Böylece kontrol grubunda toplam 56 el incelendi. Tüm katılımcıların anamnez bilgileri kaydedildi ve ayrıntılı fizik muayeneleri yapıldı. Hastaların semptom şiddeti ve fonksiyonel durumlarının değerlendirilmesi amacıyla Visual Analog Scale (VAS) ve Boston Karpal Tünel Sendromu Anketi kullanıldı. Daha sonra elektromiyografi (EMG) incelemesi yapıldı. Bulgular: 2. lumbrikal-ulnar interosseus distal latans farkının duyarlılığının %95 ve özgüllüğünün %91 olduğu görüldü (AUC:0,972). 2. lumbrikal median distal latansı ise 3,02 cut off ile %92 duyarlılığa ve %96 özgüllüğe sahipti (AUC:0,970). Latans farkı Padua sınıf 1'de 0,11±0,11 ms iken, Padua sınıf 6'da 5,61±0,53 ms'ye yükseldi. İstatistiksel analizler, bu artışın ileri düzeyde anlamlı olduğunu gösterdi. (F=632,035; p<0,001). 2.lumbrikal median distal latansının da Padua evresi yükseldikçe istatistiksel anlamlı arttığı izlendi (F=486,118; p<0,001). 2. lumbrikal median distal latansı ile klinik şiddet skorlarının pozitif yönde ve anlamlı bir ilişki (BKTS-SSS: r=0,363; p<0,001 ve BKTS-FDS: r=0,367; p<0,001) gösterdiği izlendi. Benzer şekilde 2. lumbrikal-ulnar interosseus distal latans farkı ile klinik şiddet skorları anlamlı ilişkiler (BKTS-SSS: r=0,377; p<0,001 ve BKTS-FDS: r=0,396; p<0,001) saptandı. Sonuç: Çalışmamızda 2.lumbrikal motor distal latansın ve 2.lumbrikal-ulnar interossei latans farkının Padua elektrofizyolojik evreleriyle tutarlı bir ilişki gösterdiğini ve erken evrelerden itibaren hastalığı gösterme gücünün yüksek olduğunu aynı zamanda hastaların şikayetleri ve fonksiyonel kısıtlılıklarını da yansıtabildiğini bu yüzden rutin sinir iletim çalışmalarında değerlendirilmesi gerektiğini düşündük.

Özet (Çeviri)

Objective: Carpal tunnel syndrome (CTS) is defined as the clinical condition that develops as a result of compression of the median nerve at the wrist level and represents one of the most common peripheral neuropathies. Due to their anatomical location, the median nerve fibers innervating the second lumbrical muscle remain relatively preserved until the advanced stages of the disease; therefore, their measurements demonstrate high sensitivity and may detect the disease even in early stages. The Padua classification is the most widely used system in the literature for evaluating the electrophysiological severity of CTS. The present study evaluates the variability of median nerve distal latency recorded from the second lumbrical muscle and the second lumbrical–interosseous distal latency difference according to the Padua classification and examines their correlation with clinical findings, with the aim of contributing to early diagnosis and treatment planning. Materials and Methods: The study population included 220 hands from 128 patients referred to the electromyography (EMG) laboratory with suspected carpal tunnel syndrome and whose diagnoses were subsequently confirmed by electrophysiological evaluation. All participants fulfilled the predefined inclusion criteria. The control group comprised 42 hands from 32 healthy volunteers with demographic characteristics comparable to those of the patient group. In addition, 14 asymptomatic hands from patients in the CTS group that did not meet the diagnostic criteria for CTS were also included in the control group, yielding a total of 56 control hands. Comprehensive medical histories were obtained from all participants and detailed physical examinations were carried out. Symptom severity and functional status were assessed using the Visual Analog Scale (VAS) together with the Boston Carpal Tunnel Syndrome Questionnaire. Electrophysiological assessments were subsequently performed using EMG. Results: The second lumbrical–ulnar interosseous distal latency difference demonstrated a sensitivity of 95% and a specificity of 91% (AUC = 0.972). The second lumbrical median distal latency demonstrated 92% sensitivity and 96% specificity with a cut-off value of 3.02 ms (AUC: 0.970). The latency difference increased from 0.11±0.11 ms in Padua class 1 to 5.61±0.53 ms in Padua class 6. Statistical analysis showed that this increase was highly significant (F=632,035; p<0.001). Similarly, second lumbrical median distal latency increased significantly with advancing Padua stages (F=486,118; p<0.001). Second lumbrical median distal latency showed a positive and statistically significant correlation with clinical severity scores (BCTQ-SSS: r = 0.363; p<0,001 and BCTQ-FSS: r = 0.367; p<0,001). Likewise, the second lumbrical–ulnar interosseous distal latency difference demonstrated significant correlations with clinical severity scores (BCTQ-SSS: r=0.377; p<0,001 and BCTQ-FSS: r=0.396¸ p<0,001). Conclusion: Our findings indicate that second lumbrical motor distal latency and the second lumbrical–ulnar interosseous latency difference show a consistent relationship with the Padua electrophysiological stages. These parameters demonstrate high diagnostic performance even in early stages of the disease and also reflect patients' symptoms and functional limitations. Therefore, evaluation of these parameters should be considered in routine nerve conduction studies.

Benzer Tezler

  1. Bilek kanalı sendromunda elektrofizyolojik incelemeler

    Electrophysiological studies in carpal tunnel syndrome

    RASHAD ISMAYILOV

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Nörolojiİstanbul Üniversitesi

    Nöroloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET BARIŞ BASLO

  2. Karpal tünel sendromunun elektrofizyolojik tanısında karşılaştırma testlerinin sensitivite ve spesifitelerinin değerlendirilmesi

    Sensitivity and specificitiy of comparative techniques in the electrophysiologic diagnosis of carpal tunnel syndrome

    İLKNUR AYGÜN DEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    NörolojiOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Nöroloji Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. AYŞE OYTUN BAYRAK

  3. Karpal tünel sendromunda iyontoforez tedavisinin etkinliği

    Investigation of the effectiveness of lontophoresis treatment in carpal tunnel syndrome

    EVREN AYDEMİR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2003

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonMarmara Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÜLSEREN AKYÜZ

  4. Karpal tünel sendromunda median-ulnar sinir uyarımı ve lumbrikal-interosseöz kayıtlama tekniğinin tanısal duyarlılığının değerlendirilmesi ve diğer yöntemlerle karşılaştırılması

    The evaluation of the diagnostic sensitivity of median-ulnar nerve stimulation and lumbrical-interosseous recording technique in carpal tunnel syndrome and comparison with other techniques

    FİGEN YILMAZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonMarmara Üniversitesi

    Nörolojik Bilimler Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÜLSEREN AKYÜZ

  5. Karpal tünel sendromunda kullanılan farklı tanısal elektrofizyolojik yöntemlerin değerlendirilmesi

    Assesment of the different electrophysiological tests in carpal tunnel syndrome

    SEDA FİDANCI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonKocaeli Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BARIN SELÇUK