Oküler başlangıçlı miyasteninin jeneralize olmasında prediktif faktörler
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 1005854
- Danışmanlar: PROF. DR. MUSTAFA SERHAN SEVİM
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Nöroloji, Neurology
- Anahtar Kelimeler: Miyastenia Gravis, Oküler Başlangıç, Sekonder Jeneralizasyon, Timoma, Myasthenia Gravis, Ocular Onset, Secondary Generalization, Thymoma
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Mersin Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Nöroloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Nöroloji Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Miyastenia Gravis (MG), nöromüsküler kavşakta iletim bozukluğuna yol açan otoimmün bir hastalık olup, olguların yaklaşık yarısı oküler semptomlarla başlamaktadır. Oküler başlangıçlı MG hastalarının önemli bir kısmında hastalık ilk iki yıl içinde jeneralize forma dönüşmekte, yalnızca %15–20'sinde tutulum oküler düzeyde sınırlı kalmaktadır. Sekonder jeneralizasyon riski yüksek olan hastaların erken dönemde belirlenmesi, immunsupresif tedavinin zamanında başlanması ve gereksiz tedaviye bağlı gelişebilecek yan etkilerin önlenmesi açısından önem taşımaktadır. Bu çalışmada, oküler başlangıçlı MG hastalarında jeneralize forma geçişi öngörebilecek prediktif faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 230 MG hastası dahil edilmiştir. Bu hastaların 97'si oküler başlangıçlı olup, 58'inde (%59,8) ortalama 13,3 ay içinde jeneralizasyon gelişmiştir. Hastalar demografik, klinik, serolojik ve elektrofizyolojik verilerle değerlendirilmiş; sekonder jeneralizasyon gelişimi açısından risk faktörleri çok değişkenli lojistik ve Cox regresyon analizleri ile belirlenmiştir. Bulgular: Lojistik regresyon analiz sonucunda erkek cinsiyetin (OR: 2,6; p=0,028) ve timoma varlığının (OR: 8,6; p=0,013) sekonder jeneralizasyon için bağımsız risk faktörleri olduğu bulunmuştur. Cox regresyon analizinde ise bu iki faktöre ek olarak timik hiperplazi varlığının jeneralizasyona geçiş süresini anlamlı düzeyde kısaltan bir faktör olduğu saptanmıştır (HR: 3,2; p=0,004). AChR antikor pozitifliği ve RNS anormalliği ise univariate analizlerde anlamlı bulunmakla birlikte çoklu modellerde bağımsız risk faktörü olarak belirlenmemiştir. Sonuç: Bu çalışma, oküler başlangıçlı MG hastalarında erkek cinsiyetin ve timoma varlığının hem sekonder jeneralizasyon riskini artıran hem de geçiş süresini kısaltan bağımsız faktörler olduğunu ortaya koymuştur. Timik hiperplazi ise jeneralizasyona geçiş süresini kısaltmakla birlikte sekonder jeneralizasyon gelişme riskini bağımsız olarak artırmamaktadır. Bu bulgular, klinik pratikte erken risk değerlendirmesi ve bireyselleştirilmiş izlem stratejilerinin geliştirilmesi açısından önem taşımaktadır.
Özet (Çeviri)
Objective: Myasthenia Gravis (MG) is an autoimmune disorder that impairs neuromuscular transmission, with approximately half of the cases initially presenting with ocular symptoms. In a significant proportion of patients with ocular-onset MG, the disease progresses to generalized form within the first two years, whereas in only 15–20% of cases, it remains confined to ocular involvement. Early identification of patients at high risk for secondary generalization is crucial for timely initiation of immunosuppressive therapy and for avoiding potential adverse effects associated with unnecessary treatment. This study aimed to identify predictive factors for the development of generalized MG in patients with ocular-onset disease. Materials and Methods: A total of 230 MG patients were included in the study. Among them, 97 had ocular-onset MG, and 58 (59.8%) progressed to generalized MG within a mean period of 13.3 months. Patients were evaluated using demographic, clinical, serological, and electrophysiological data. Potential risk factors for secondary generalization were analyzed using multivariate logistic regression and Cox regression models. Results: Logistic regression analysis identified male sex (OR: 2.6; p=0.028) and the presence of thymoma (OR: 8.6; p=0.013) as independent risk factors for secondary generalization. In Cox regression analysis, in addition to these two factors, the presence of thymic hyperplasia was found to significantly shorten the time to generalization (HR: 3.2; p=0.004). Although AChR antibody positivity and abnormal RNS were significant in univariate analysis, they were not identified as independent predictors in multivariate models. Conclusion: This study demonstrated that male sex and the presence of thymoma are independent factors that not only increase the risk of secondary generalization in ocular-onset MG but also shorten the time to generalization. Thymic hyperplasia, while associated with a shorter transition period, was not an independent risk factor for generalization. These findings highlight the importance of early risk assessment and the development of individualized follow-up strategies in clinical practice. 8
Benzer Tezler
- Çocukluk çağı miyasteniya gravis hastalarının klinik ve laboratuvar sonuçlarının retrospektif değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of clinical and laboratory results of childhood myasthenia gravis patients
ANAR TAGHIYEV
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıHacettepe ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FATMA BANU ANLAR
- Künt oküler travma sonrası erken ve geç komplikasyonlar ile tedaviye yanıtlarının araştırılması
Başlık çevirisi yok
DUYGU TEZ
- Jeneralize ve timomasız geç başlangıçlı myastenia gravis hastalarında klinik / serolojik özelliklerin ve tedaviye yanıtın değerlendirilmesi
Evaluation of clinical/serological characteristics and response to therapy in generalized non-thymomatous late-onset myasthenia gravis patients
ŞENAY YILDIZ ÇELİK
- Klinik ve genetik olarak özgün bir miyopati: Okülofaringodistal miyopati (47 Türk hastanın değerlendirilmesi)
Oculopharyngodistal myopathy is a distinct entity - clinical and (Genetic features of 47 patients)
HACER DURMUŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
Nörolojiİstanbul ÜniversitesiNöroloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. PİRAYE OFLAZER
- Myastenia gravis tanısıyla takip edilen hastalarda yaşam kalitesinin ve yaşam kalitesine etkieden faktörlerin değerlendirilmesi
Evaluation of quality of life and factors affecting quality of life in patients followed with the diagnosis of Myasthenia gravis
HASAN ÇAĞLAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
NörolojiEskişehir Osmangazi ÜniversitesiNöroloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. OĞUZ OSMAN ERDİNÇ