Geri Dön

Vakfiyelerin ışığında Osmanlı Batı Anadolusunda medrese vakıfları (1475-1917)

Madrasah endowments in Ottoman Western Anatolia in light of waqf deeds (1475-1917)

  1. Tez No: 1006191
  2. Yazar: GÜL ÇİÇEK
  3. Danışmanlar: PROF. DR. SAİM SAVAŞ
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Tarih, History
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Uşak Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Tarih Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Osmanlı Devleti, kuruluşundan itibaren hâkimiyet kurduğu topraklarda yaşayan halkın, dinî, ilmî, sanatsal ve kültürel ihtiyaçlarını karşılamak ve toplumun bu faaliyetlere katılımını sağlamak amacıyla, dönemin üslup ve estetik anlayışını yansıtan önemli mimari eserler inşa etmiştir. Osmanlılar, önceki Türk-İslâm devletleri ve Anadolu Selçuklu Devleti'nde uygulanan vakıf sistemini kendi bünyelerine özgü bir formda yeniden düzenleyerek, hayırseverler aracılığıyla ülke genelinde çok sayıda yapının tesis edilmesini ve halkın bu imkânlardan ücretsiz olarak yararlanmasını sağlamıştır. Bu bağlamda, Batı Anadolu'da birçok vâkıf, ilmî gelişimi desteklemek amacıyla medreseler kurmuş ve bölgenin eğitim altyapısına katkıda bulunmuştur. Medreselerin işleyişinin sürdürülebilirliği ve giderlerinin karşılanması ise büyük ölçüde vakıf kurumlarının sorumluluğu altında gerçekleşmiştir. Bu çalışmada, temelde vakfiye kayıtları ve bu kayıtları tamamlayıcı nitelikteki şahsiyet kayıtları ışığında Batı Anadolu'nun önemli şehirleri olan Afyonkarahisar, Aydın, Denizli, İzmir, Kütahya, Manisa ve Uşak örneklem olarak seçilmiş ve bölgesel bir perspektifle incelenmiştir. Bu kapsamda, köy, nahiye, kasaba ve şehir merkezlerinde yer alan medrese vakıfları sistemli bir şekilde incelenmiş; mevcut vakfiye ve şahsiyet kayıtlarından elde edilen veriler doğrultusunda vâkıfların inşa ettirdikleri medreseler, bu medreselerin gelir ve giderleri, vakıf personeli ve ücretlendirme esasları, vakıflar aracılığıyla sunulan hizmetler ile bu hizmetlerin işleyiş biçimleri, vakıfların yönetim ve işletim şartları, medrese tipolojileri ve medreselerde yürütülen eğitim ve öğretim faaliyetleri bütüncül bir yaklaşımla ortaya konulmaya çalışılmıştır.

Özet (Çeviri)

Since its foundation, the Ottoman Empire erected significant architectural monuments reflecting the stylistic and aesthetic sensibilities of the period to meet the religious, scholarly, artistic, and cultural needs of the populations within its territories and to encourage public participation in these spheres. The Ottomans restructured the waqf (endowment) system-utilized by earlier Turkic-Islamic states and the Anatolian Seljuks-into a framework tailored to their own institutional structure. Through private patronage, this facilitated the establishment of numerous socio-religious complexes nationwide, allowing the public to benefit from these facilities free of charge. In this context, numerous endowers (wāqifs) in Western Anatolia established madrasahs to foster scholarly advancement, thereby contributing to the region's educational infrastructure. The operational sustainability and financial maintenance of these madrasahs largely fell under the purview of waqf institutions. In this study, prominent Western Anatolian cities-namely Afyonkarahisar, Aydın, Denizli, İzmir, Kütahya, Manisa, and Uşak-were selected as a representative sample and examined from a regional perspective. This analysis is primarily grounded in waqf deeds (waqfiyyas) and supplemented by complementary prosopographical records. Within this framework, madrasah endowments situated in villages, sub-districts (nahiyes), towns, and urban centers were systematically examined. Based on data derived from extant waqfiyyas and prosopographical records, this study adopts a holistic approach to detail the madrasahs established by the wāqifs. Specifically, it elucidates their revenues and expenditures, endowment personnel and remuneration principles, the provided services and their operational modalities, the administrative and managerial framework of the waqfs, madrasah typologies, and the pedagogical activities conducted therein.

Benzer Tezler

  1. Osmanlı tıp geleneği ve II. Bayezid'in vakfiyeleri ışığında Edirne Darüşşifası

    Ottoman Medical Tradition and Edirne Hospital in the light of Bayezid II's endowments

    ESRA ÇAKAR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    TarihAnkara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi

    Tarih Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HÜSEYİN ÇINAR

  2. Osmanlı Klasik Döneminde üç valide sultan vakfiyesi mukayesesi

    Comparison of endowments of three sultanas in the Ottoman Classical Era

    MEHTAP MAÇAL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    TarihKırıkkale Üniversitesi

    Yeniçağ Tarihi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET NEZİHİ TURAN

  3. Osmanlı'dan Cumhuriyete Maraş vakıfları

    Maraş foundations from the Ottoman Empire to the Republic

    SEBİHA ÇOMRUK

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    TarihKahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi

    Tarih Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İBRAHİM SOLAK

  4. Haydar Çavuş'un hayatı ve vakfiyelerinin değerlendirilmesi

    Haydar Çavuş, his life and an evaluation of his vakfiyes

    HİLAL KAYA ŞİMŞEK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Tarihİstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi

    Tarih ve Medeniyet Araştırmaları Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)

    PROF. DR. MEHMET MEHDİ İLHAN

  5. Vakfiyelere göre ıstılah ve tabirler

    Terms and i̇dioms in accordanca with wagfiyyas

    NİLGÜN ÇEVRİMLİ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Sanat TarihiGazi Üniversitesi

    Sanat Tarihi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HAKKI ACUN