Geri Dön

Primer IgA nefropatisi: Sonlanım ve immünsüpresif tedavi etkinliği

Primary IgA nephropathy: Outcome and effectiveness of immunosuppressive treatment

PDF İndir

  1. Tez No: 1006809
  2. Yazar: YASEMİN KÖROĞLU
  3. Danışmanlar: PROF. DR. KENAN TURGUTALP
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Nefroloji, Nephrology
  6. Anahtar Kelimeler: Primer IgA Nefropatisi, İmmünsüpresif Tedavi, Sonlanım, Primary IgA Nephropathy, Immunosuppressive Therapy, Renal Outcomes
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Mersin Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: İç Hastalıkları Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

PRİMER IGA NEFROPATİSİ: SONLANIM VE İMMÜNSÜPRESİF TEDAVİ ETKİNLİĞİ Tek merkezli, retrospektif tipteki çalışmaya 01.01.2015 - 01.04.2025 tarihleri arasında Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi Hastanesi Nefroloji Polikliniği'ne başvuran ve renal biyopsi ile IgA nefropatisi tanısı doğrulanmış 120 hasta dahil edildi. Hastaların demografik özellikleri, klinik parametreleri, immünfloresan boyanma paternleri, Oxford MEST-C sınıflamasına göre histopatolojik bulguları ve aldığı tedavi rejimleri kaydedildi. Hastalar IgA boyanma şiddetine göre üç gruba ayrıldı [Grup 1: IgA (1+); Grup 2: IgA (2+); Grup 3: IgA (3+)]. IgG boyanma durumuna göre IgG (-) negatif ve IgG (+) pozitif olarak iki gruba ayrıldı, IgG boyanma şiddetine göre de iki gruba ayrıldı [Grup 1: IgG (1+); Grup 2: IgG (2+)]. Kullanılan immünsüpresif tedavinin türüne göre yalnız steroid alan ve steroide ek immünsüpresif tedavi (kombine) alanlar şeklinde iki gruba ayrıldı. Tedavi yanıtlarına göre de tam remisyon, parsiyel remisyon ve remisyon yok şeklinde üç gruba ayrıldı. Proteinüri, kreatinin ve albümin gibi biyokimyasal göstergeler biyopsi sonrası 0., 3. ve 6. aylarda takip edilerek tedavi yanıtı değerlendirildi. Bu çalışmada, primer IgA nefropatisi tanılı hastalarda klinik, laboratuvar, immünfloresan ve histopatolojik bulgular ile uygulanan immünsüpresif tedavi yaklaşımlarının renal sonlanımlar üzerine etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Hastaların yaş ortalaması 47,2±13,9 yıl olup %60'ı erkekti. İmmünfloresan değerlendirmede hastaların %95,8'inde IgA, %22,5'inde IgG pozitifliği saptandı. IgA (2+) ve IgA (3+) olan grupta mezengiyal proliferasyon görülme sıklığı IgA (1+) grubuna kıyasla daha yüksek bulundu (p=0,035). IgA (2+) olan grupta Grade 2 tübüleratrofi sıklığı diğer gruplara kıyasla daha yüksek bulundu (p=0,040). IgA (2+) grubunda 6. ay kreatinin düzeyleri daha yüksek bulundu (p=0,010). IgG birikimi IgG negatif hastalarda; daha yüksek yaş, daha yüksek sistolik kan basıncı ve daha yüksek LDL–total kolesterol düzeyleri, daha düşük başlangıç albümin düzeyleri ile izlendi (p<0,05). IgG negatif hastalarda; daha yüksek global sklerotik sayısı (p=0,016) ve daha yüksek vasküler değişiklikler (p=0,014) izlendi. Bu çalışmada IgA nefropatili hastalarda IF 6 boyamada IgA (2+) ve IgG negatif olan hastaların prognozlarının daha olumsuz seyrettiğini bulduk.Hastaların %70'inin immünsüpresif tedavi aldığı ve %57'sinin kombine tedavi kullandığı belirlendi. Kombine immünsüpresif tedavi grubunda remisyon oranı (%52,1) yalnızca steroid alan gruba (%38,9) göre daha yüksek bulundu ve en yüksek remisyon oranı steroid+azatioprin kombinasyonunda (%63,6) saptandı. IgA (1+) gruptaki hastaların %83,3'ü, IgA (2+) gruptaki hastaların %56,4'ü, IgA (3+) gruptaki hastaların %54,3'ü kombine immünsüpresif tedavi almıştır. IgA (1+) gruptaki hastaların %66,7'sinde, IgA (2+) gruptaki hastaların %30,8'inde, IgA (3+) gruptaki hastaların %57,1'inde remisyon gözlenmiştir (p=0,038). En yüksek remisyon oranı IgA (1+), en düşük remisyon oranı IgA (2+) grupta bulunmuştur. IgG negatif ve IgG pozitif boyanan hastalar tedavi yaklaşımları ve klinik yanıt açısından karşılaştırılmıştır. İmmünsupresif tedavi kullanım oranları her iki grupta da benzer bulunmuştur. Tedavi alt grupları incelendiğinde, yalnızca steroid tedavisi uygulanan hastaların oranı IgG negatif grupta daha yüksekken (%47,7), IgG pozitif grupta bu oran %26,3 olarak saptanmıştır. Buna karşın kombine tedavi kullanımı IgG pozitif grupta daha belirgin olduğu görülmüş (%73,7) olup IgG negatif grupta ise %52,3 oranında kombine tedavi tercih edilmiştir. Klinik yanıt açısından değerlendirildiğinde, remisyon oranının IgG pozitif hastalarda %63,2 ile IgG negatif gruptaki %41,5 oranına kıyasla daha yüksek olduğu görülmüştür. Her ne kadar bu fark istatistiksel anlamlılığa ulaşmamış olsa da IgG pozitif boyanmanın daha iyi klinik yanıtla ilişkili olabileceğine dair bir eğilim göstermektedir. Remisyon gelişen hastalarda 6. ay kreatinin düzeyleri daha düşük, albümin düzeyleri daha yüksek ve proteinüri değerleri daha düşük bulundu (p<0,05). Primer IgA nefropatisinde IgA ve IgG birikim düzeyleri hastalık şiddetini tek başına belirlememekle birlikte bazı histopatolojik aktivite parametreleriyle ilişkili olabilir. Kombine immünsüpresif tedavi özellikle yüksek riskli olgularda daha iyi kısa dönem tedavi yanıtı sağlayabilir. Proteinürinin erken dönemde azalması ve kreatinin stabilizasyonu renal prognozun en güçlü göstergeleri olarak öne çıkmaktadır.

Özet (Çeviri)

ABSTRACT Primary IgA Nephropathy: Outcome and Effectıveness of Immunosuppressive Treatment This single-center, retrospective study included 120 patients who were admitted to the Nephrology Clinic of Mersin University Faculty of Medicine between January 1, 2015 and April 1, 2025, and who were diagnosed with IgA nephropathy by renal biopsy. Demographic characteristics, clinical parameters, immunofluorescence staining patterns, histopathological findings according to the Oxford MEST-C classification, and treatment regimens were recorded. Patients were classified into three groups based on IgA staining intensity [Group 1: IgA (1+); Group 2: IgA (2+); Group 3: IgA (3+)]. According to IgG staining, patients were divided into two groups as IgG-negative and IgG-positive, and also into two groups based on IgG staining intensity [Group 1: IgG (1+); Group 2: IgG (2+)]. Based on the type of immunosuppressive therapy, patients were categorized as receiving steroid monotherapy or combined immunosuppressive therapy (steroid + additional immunosuppressive agent). Treatment response was classified as complete remission, partial remission, or no remission. Biochemical markers such as proteinuria, creatinine, and albumin were monitored at baseline and at the 3rd and 6th months after biopsy to evaluate treatment response. The aim of this study was to evaluate the effects of clinical, laboratory, immunofluorescence, and histopathological findings, as well as immunosuppressive treatment approaches, on renal outcomes in patients diagnosed with primary IgA nephropathy. The mean age of the patients was 47.2±13.9 years, and 60% were male. Immunofluorescence evaluation showed IgA positivity in 95.8% and IgG positivity in 22.5% of patients. Mesangial proliferation was more frequent in the IgA (2+) and IgA (3+) groups compared to the IgA (1+) group (p=0.035). Grade 2 tubular atrophy was significantly more common in the IgA (2+) group than in the other groups (p=0.040). Sixth-month creatinine levels were higher in the IgA (2+) group (p=0.010). In IgG-negative patients, older age, higher systolic blood pressure, higher LDL and total cholesterol levels, and lower baseline albumin levels were observed (p<0.05). IgG-negative patients also had a higher number of globally sclerotic glomeruli (p=0.016) and more prominent vascular changes 8 (p=0.014). In this study, IgA (2+) staining and IgG negativity were associated with a poorer prognosis in patients with IgA nephropathy. Seventy percent of the patients received immunosuppressive therapy, and 57% were treated with combination regimens. The remission rate was higher in the combination therapy group (52.1%) compared with the steroid-only group (38.9%), with the highest remission rate observed in the steroid + azathioprine combination (63.6%). Among the IgA staining groups, 83.3% of IgA (1+), 56.4% of IgA (2+), and 54.3% of IgA (3+) patients received combined immunosuppressive therapy. Remission was observed in 66.7% of the IgA (1+) group, 30.8% of the IgA (2+) group, and 57.1% of the IgA (3+) group (p=0.038). The highest remission rate was found in the IgA (1+) group, whereas the lowest occurred in the IgA (2+) group. IgG-negative and IgG-positive patients were compared in terms of treatment approach and clinical outcomes. The rate of steroid monotherapy was higher in the IgG-negative group (47.7%) compared with the IgG-positive group (26.3%). Conversely, combined immunosuppressive therapy was more common in IgG-positive patients (73.7%) than in IgG-negative patients (52.3%). Clinically, remission was more frequent in IgG-positive patients (63.2%) compared with IgG-negative patients (41.5%). Although this difference did not reach statistical significance, IgG positivity appeared to be associated with a trend toward better treatment response. Patients who achieved remission had lower creatinine levels, higher albumin levels, and lower proteinuria at the 6th month (p<0.05). Although IgA and IgG deposition levels do not independently determine disease severity in primary IgA nephropathy, they may be associated with certain histopathological activity parameters. Combined immunosuppressive therapy may provide better short-term treatment responses, particularly in high-risk patients. Early reduction in proteinuria and stabilization of creatinine levels emerge as the strongest predictors of renal prognosis.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    726924

    IG a nefropatisinde uluslararası prediksiyon aracının değerlendirilmesi

    Evaluation of the international prediction tool in IG A nephropathy

    ELİF BETÜL İMAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    NefrolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYŞE ZEYNEP BAL

  2. Tez No

    817767

    İgA nefropati hastalarında mesangial C3 birikimi ve serum C3/C4 oranının renal progresyon ile ilişkisi

    Relationship between mesangial C3 deposition and serum C3/C4 ratio with renal progression in patients with IgA nephropathy

    ZEYNEP SARAÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TANER BAŞTÜRK

  3. Tez No

    799393

    Bezmialem Vakıf Ünıversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Nefroloji Kliniğinde tedavisi yapılan primer glomerüler hastalık tanılı hastaların tedavi sonuçları

    Treatment results of patients diagnosed with primary glomerular disease treated at Bezmialem Vakif University Health Practice and Research Center Nephrology Clinic

    ŞÜKRAN SEVDE SAĞLAM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    NefrolojiBezm-İ Alem Vakıf Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MELTEM GÜRSU

  4. Tez No

    667201

    İmmünglobulin A nefropatili hastalarda prognostik faktörler ve tedavi yaklaşımları: Tek merkez deneyimi

    Prognostic factors and treatment approaches in immunoglobulin A nephropathy patients: Single center experience

    SERDAR GÖK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    NefrolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. EBRU GÖK OĞUZ

  5. Tez No

    522380

    Primer IGA nefropatili hastalarda immunosupresif tedavinin renal sağkalım üzerine etkisi: Referans merkez sonuçları

    Effect of immunosuppressive treatment on renal survival in patients with primary IGA nephropathy: reference center results

    EMİN PALA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    NefrolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SAVAŞ ÖZTÜRK

Geri Dön