Tip 2 diabetes mellitus hastalarında tedaviye uyum ve glisemi regülasyonunun kalp yetmezliği görülme sıklığı üzerindeki etkileri
The effects of treatment adherence and glycemic regulation on the frequency of heart failure in patients with type 2 diabetes mellitus
- Tez No: 1007535
- Danışmanlar: PROF. DR. ÜMİT AYDOĞAN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
- Anahtar Kelimeler: Tip 2 diabetes mellitus, glisemi regülasyonu, tedavi uyum, kalp yetmezliği, Type 2 diabetes mellitus, glycemic regulation, treatment adherence, heart failure
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Gülhane Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Tip 2 diabetes mellitus, artan sıklığı ve neden olduğu komplikasyonlar nedeniyle önemli bir halk sağlığı sorunudur. Diyabete bağlı kardiyovasküler hastalıklar, özellikle kalp yetmezliği, morbidite ve mortalitenin önde gelen nedenleri arasında yer almaktadır. Tedaviye uyum ve glisemik regülasyonun sağlanması, diyabetin uzun dönem komplikasyonlarının önlenmesinde temel hedeflerdendir. Bu çalışmanın amacı, Tip 2 diabetes mellitus tanılı hastalarda tedaviye uyum ve glisemik regülasyon durumunun kalp yetmezliği görülme sıklığı üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Kesitsel araştırma olarak planlanan çalışmamıza 01/12/2024- 30/07/2025 tarihleri arasında SBÜ Gülhane Eğitim ve Araştırma Hastanesi Endokrinoloji ve Aile Hekimliği Kliniklerine bağlı polikliniklerde takip edilen ve çalışmamıza katılmayı kabul eden 237 Tip 2 diabetes mellitus tanılı hasta dahil edilmiştir. Anketimizde katılımcıların sosyodemografik özellikleri, yaşam tarzı alışkanlıkları, hastaların tıbbi özgeçmişleri, laboratuvar değerleri, tedavi uyumu için sorular yer almaktadır. Anket yüz yüze görüşme yöntemiyle doldurulmuştur. Laboratuvar parametreleri ve radyolojik sonuçlar Hastane Bilgi Yönetim Sistemi (FONET)'i ve e-nabız aracılığıyla kaydedilmiştir. Tedaviye uyum Morisky Green Levine Tedavi Uyum Ölçeği kullanılarak değerlendirilmiştir. Glisemik regülasyon HbA1c ≤%7 olarak kabul edilmiştir. Kalp yetmezliği varlığı mevcut tıbbi kayıtlar üzerinden belirlenmiştir. Verilerin analizi IBM Statistics Package for Social Sciences (SPSS ver. 31.0; IBM Corp, Armonk, NY, USA) paket programı kullanılarak yapılmış, istatistiksel anlamlılık p <0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların yaş ortalaması 60,8±9,1 yıl olup katılımcıların %66,2'si kadındır. Hastaların %59,9'unda glisemik regülasyonun sağlanamadığı (HbA1c >%7) saptanmıştır. Glisemik regülasyonun diyabet komplikasyonlarının varlığı ile uygulanan diyabet tedavi türü ile istatistiksel olarak anlamlı ilişkili olduğu görülmüştür (p<0,05). Buna karşın, glisemik regülasyon ile yaş, eğitim durumu, sigara ve alkol kullanımı, vücut kitle indeksi, LDL kolesterol ve glomerüler filtrasyon hızı arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır. xi Tedaviye uyum değerlendirildiğinde, hastaların %46,8'inde yüksek, %35,4'ünde orta ve %17,7'sinde düşük düzeyde tedavi uyumu belirlenmiştir. Tedavi uyumunun cinsiyet, öğrenim durumu ve çalışma durumu ile anlamlı ilişkili olduğu saptanmıştır (p <0,05). Tedavi uyumu ile glisemik regülasyon arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Hekim tanılı kalp yetmezliği prevalansı %9,7 olarak saptanmıştır. Kalp yetmezliği ile glisemik regülasyon ve tedavi uyum düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki gösterilememiştir (p >0,05). Bununla birlikte, glisemik regülasyonu bozuk olan grupta kalp yetmezliği oranının daha yüksek olduğu izlenmiş, ancak bu fark istatistiksel anlamlılığa ulaşmamıştır. Sonuç: Bu çalışmada T2DM hastalarında tedaviye uyumun ve glisemik regülasyonun kalp yetmezliği sıklığı üzerinde anlamlı bir etkisi gösterilememiştir. Kalp yetmezliğinin multifaktöriyel yapısı ve çalışmanın kesitsel tasarımı bu sonucu etkilemiş olabilir. Uzun dönemli ve prospektif çalışmalarla bu ilişkinin daha kapsamlı biçimde değerlendirilmesi gerektiği düşünülmektedir.
Özet (Çeviri)
Objective: Type 2 diabetes mellitus (T2DM) is a major public health problem due to its increasing prevalence and associated complications. Cardiovascular diseases related to diabetes, particularly heart failure, are among the leading causes of morbidity and mortality. Achieving treatment adherence and optimal glycemic control is key to preventing long-term diabetic complications. This study aimed to evaluate the effects of treatment adherence and glycemic control on the incidence of heart failure in patients with T2DM. Materials and methods: This cross-sectional study included 237 patients with T2DM who were followed in the Endocrinology and Family Medicine outpatient clinics of SBÜ Gülhane Training and Research Hospital between December 1, 2024, and July 30, 2025, and who consented to participate. Data on sociodemographic characteristics, lifestyle habits, medical history, laboratory findings, and treatment adherence were collected through face-to-face interviews using a structured questionnaire. Laboratory parameters and radiological results were obtained from the Hospital Information Management System (FONET) and the e-Nabız platform. Treatment adherence was assessed using the Morisky–Green–Levine Medication Adherence Scale. Glycemic regulation was defined as HbA1c ≤%7. The presence of heart failure was determined based on existing medical records. Statistical analyses were performed using IBM SPSS Statistics version 31.0, and a p-value <0.05 was considered statistically significant. Result: The mean age of the patients included in the study was 60.8±9.1 years, and 66.2% of the participants were female. In 59.9% of the patients, adequate glycemic regulation could not be achieved (HbA1c >%7). Glycemic regulation was found to be significantly associated with the presence of diabetic complications and the type of diabetes treatment administered (p<0.05). However, no significant association was identified between glycemic regulation and age, educational status, smoking and alcohol use, body mass index, LDL cholesterol, or glomerular filtration rate. xiii Regarding treatment adherence, 46.8% of the patients had high adherence, 35.4% had moderate adherence, and 17.7% had low adherence. Treatment adherence was significantly associated with sex, educational status, and employment status (p<0.05). No statistically significant relationship was found between treatment adherence and glycemic regulation. The prevalence of physician-diagnosed heart failure was 9.7%. No statistically significant association was observed between heart failure and glycemic regulation or treatment adherence levels (p>0.05). Nevertheless, the proportion of heart failure was higher among patients with poor glycemic regulation, although this difference did not reach statistical significance. Conclusion: In this study, treatment adherence and glycemic regulation were not found to have a significant effect on the frequency of heart failure in patients with T2DM. The multifactorial nature of heart failure and the cross-sectional design of the study may have influenced these findings. Long-term prospective studies are needed to more comprehensively evaluate this relationship.
Benzer Tezler
- Orta yaşlı diyabetlilerde kısa mesajla bilgilendirmelerin ilaç uyumu, fiziksel aktivite, açlık kan şekeri kontrolü üzerindeki etkisi ve bunun yaşam kalitesi ile ilişkisi
Effects of short-message notifications on medication adherence, physical activity and fasting blood glucose control and correlation of these with the health related quality of life in mid-aged diabetic patients
BERNARD TAHIRBEGOLLI
Doktora
Türkçe
2018
Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiHalk Sağlığı Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SUPHİ VEHİD
- İyi ve kötü kontrollü tip 2 diabetes mellitus'lu hastalarda total antioksidan status (TAS), total oksidan status (TOS) düzeyleri ve metabolik parametrelerin değerlendirilmesi
Evaluation of total antioxidant status (TAS), total oxidant status (TOS) levels and metabolic parameters in patients with well and poorly controlled type 2 diabetes mellitus
MURAT PEHLİVAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
İç HastalıklarıBolu Abant İzzet Baysal Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. GÜLALİ AKTAŞ
- Tip 2 diabetes mellitus hastalarında sodyumglukoz ko-transporter tip 2 inhibitör tedavisininhepatosteatoz üzerine etkisi
Sodium in type 2 diabetes mellitus patientsglucose co-transporter type 2 inhibitor therapyeffect on hepatosteatosis
İREM HAZAL TOROSLU BAYRAKTAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. İHSAN ATEŞ
DR. ÖĞR. ÜYESİ NURAY YILMAZ ÇAKMAK
- Tip 2 diyabette statin kullanımı ile hedef LDL kolesterol aralığında bulunma oranları
Assessment of target LDL cholesterol attainment in patients with Type 2 Diabetes mellitus receiving statin therapy
GÖKÇENUR ÖZTÜRK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MİNE ADAŞ
- Exploring glycemic control, self-care management and COVID-19 experience among patients with type 2 diabetes mellitus in community pharmacies
Serbest eczanelerde tip 2 diabetes mellitus hastalarında glisemik kontrol, öz bakım yönetimi ve COVID-19 deneyiminin araştırılması
OĞUZ TANIL ÇETE
Yüksek Lisans
İngilizce
2023
Eczacılık ve FarmakolojiYeditepe ÜniversitesiKlinik Eczacılık Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SÜHA BERİL KADIOĞLU YAMAN
DOÇ. DR. ABDIKARIM MOHAMED ABDI