Prostat kanseri hastalarında Lutesyum tedavi etkinliğini etkileyen faktörlerin retrospektif olarak araştırılması
Retrospective evaluation of factors affecting the efficacy of Lutetium therapy in patients with prostate cancer
- Tez No: 1008353
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ AHMET LEVENT GÜNER
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Radyoloji ve Nükleer Tıp, Radiology and Nuclear Medicine
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Medipol Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Nükleer Tıp Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Nükleer Tıp Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu tez çalışmasının amacı, metastatik kastrasyon dirençli prostat kanseri (mKDPK) tanılı hastalarda uygulanan Lu-177-PSMA-617 radyoligand tedavisinin (RLT) gerçek yaşam koşullarındaki etkinliğini ve sağkalımı öngören klinik, laboratuvar ve PSMA PET/BT temelli görüntüleme belirteçlerini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Tek merkezli, retrospektif kohort tasarımında 59 mKDPK hastası incelendi. Tüm hastalarda tedavi öncesi Ga-68-PSMA PET/BT verileri üzerinden metastaz paternleri (lenf nodu, kemik, visseral) ve kantitatif tümör yükü parametreleri hesaplandı. Tümör yükü için başlıca ölçütler PSMA-tümör hacmi (PSMA-TV) ve total lezyon PSMA (TL-PSMA) olup, ayrıca referans organ tutulumlarına göre normalize oranlar (karaciğer SUVortalama, parotis SUVmaks ) analiz edildi. Tedavi kürleri, kümülatif doz, PSA yanıtı ve sağkalım ilişkileri istatistiksel olarak değerlendirildi. Bulgular: Hastaların ilk tedavi anındaki yaş ortalaması 69 ± 7 yıl idi. Gleason verisi olan olguların önemli bir kısmı yüksek riskli grupta yer aldı (Grup 7: %25; Grup 5: %23). Tanı anı PSA medyanı 98 ng/mL olup dağılım heterojendi (maksimum 7775 ng/mL). Metastaz paterninde kemik tutulum baskındı; karaciğer metastazı %19 oranında saptandı. RLT'de ortalama siklus sayısı 3 ± 1.5 ortalama kümülatif doz 630 ± 304 mCi idi. Tedavinin herhangi bir döneminde PSA düşüşü %41; herhangi bir dönemde ≥%50 PSA düşüşü %27 olarak bulundu. PSA düzeyinde %50 ve üzeri düşüş görülen hastaların sağkalım süreleri, düşüş görülmeyen hastalara göre anlamlı düzeyde daha uzun bulundu (p < 0.01). Karaciğer metastazı olmayan hastaların ortalama sağkalım süresi (26,1 ay), karaciğer metastazı olan hastaların süresinden (7,3 ay) 3 kattan daha uzun bulundu (p = 0.002). PSMA-TV düzeyi, sağkalım süresini öngören en güçlü parametrelerden biri olarak bulundu. Düşük tümör hacmine sahip hastaların sağkalım süresi iki kat daha yüksekti (29.1 ay -15.4 ay) (p < 0.01). TL-PSMA düzeyi ile sağkalım süresi arasında da negatif yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı düzeyde korelasyon bulundu (p <0.01). Sonuç: Lu-177-PSMA-617 RLT, ileri evre mKDPK hasta grubunda klinik olarak anlamlı biyokimyasal yanıtlar sağlayabilmektedir. Sağkalımı en güçlü öngören değişkenler kalıcı/derin PSA yanıtı ile kantitatif PSMA tümör yükü ölçümleri (PSMA-TV, TL-PSMA ve normalize oranlar) olup, karaciğer metastazı belirgin kötü prognostik faktördür. Bu bulgular, hasta seçiminde yalnızca SUVmaks yerine toplam tümör yükünü yansıtan kantitatif parametrelerin kullanımının ve risk sınıflamasının klinik değer taşıyabileceğini düşündürmektedir.
Özet (Çeviri)
Objective: The aim of this thesis was to evaluate real-world outcomes of Lu-177-PSMA-617 radioligand therapy (RLT) in patients with metastatic castration-resistant prostate cancer (mCRPC) and to identify clinical, laboratory, and PSMA PET/CT-derived quantitative imaging biomarkers associated with treatment response and overall survival. Materials and Methods: This single-center, retrospective cohort study included 59 patients with mCRPC treated with Lu-177-PSMA-617. Pre-therapeutic Ga-68-PSMA PET/CT was used to characterize metastatic patterns (nodal, bone, visceral) and to derive quantitative tumor burden metrics, primarily PSMA tumor volume (PSMA-TV) and total lesion PSMA (TL- PSMA), as well as normalized ratios to reference organ uptake (liver SUVortalama, parotid SUVmax ). Treatment delivery (cycle number, cumulative activity), PSA response patterns, toxicity, and overall survival (OS) were analyzed statistically. Results: The mean age at initial treatment was 69 ± 7 years. A considerable proportion of patients with available Gleason scores were classified as high risk (Group 7: 25%; Group 5: 23%). The median PSA level at diagnosis was 98 ng/mL, showing a heterogeneous distribution (maximum: 7,775 ng/mL). Bone involvement was the predominant metastatic pattern, while liver metastases were observed in 19% of patients. The mean number of RLT cycles was 3 ± 1.5, and the mean cumulative administered activity was 630 ± 304 mCi. A PSA decline at any time during treatment was observed in 41% of patients, whereas a ≥50% PSA decline at any time was observed in 27%. Patients who achieved a ≥50% PSA reduction demonstrated significantly longer overall survival (OS) compared with those who did not (p < 0.01). The mean OS of patients without liver metastases (26.1 months) was more than threefold longer than that of patients with liver metastases (7.3 months) (p = 0.002). PSMA tumor volume (PSMA-TV) was identified as one of the strongest predictors of OS. Patients with low tumor burden exhibited a twofold longer OS compared with those with high tumor burden (29.1 vs. 15.4 months; p < 0.01). In addition, a statistically significant negative correlation was observed between total lesion PSMA (TL-PSMA) and OS (p < 0.01). Conclusion: In a real-world cohort of advanced mCRPC, Lu-177-PSMA-617 RLT provided clinically meaningful biochemical responses. The strongest predictors of survival were durable/deep PSA response and quantitative PSMA PET/CT tumor burden metrics (PSMA-TV, TL-PSMA, and normalized ratios), whereas liver metastasis conferred significantly worse prognosis. These findings support incorporating comprehensive quantitative tumor burden assessment—beyond Suvmax alone—into risk stratification and clinical decision-making for PSMA-targeted RLT.
Benzer Tezler
- Metastatik kastrasyona dirençli prostat kanseri olan hastalarda Lutesyum-177 prostat spesifik membran antijen radyonüklid tedavisinin terapötik etkinliği ve güvenliği
Therapeutic efficacy and safety of Lutetium-177 prostate-specific membrane antigen radioligand therapy in patients with metastatic castration-resistant prostate cancer
UFUK ÇİMEN
- Lutesyum-177 PSMA tedavisi uygulanan metastatik prostat kanseri hastalarında genel sağkalım ve tedavi yanıtının vücut kompozisyon parametreleri, hematolojik ve renal toksisite ile ilişkisi
The relationship of overall survival and treatment response with body composition parameters, hematological and renal toxicity in metastatic prostate cancer patients treated with lutetium-177 PSMA therapy
OĞUZHAN SÖZEN
- Kastrasyona dirençli prostat kanseri hastalarında lutesyum 177 prostat spesifik membranantijeni tedavisinin böbrek üzerine etkisi
The effect of lutetium 177 treatment on the kidneys in castration-resistant prostate cancer patients
MERVE YALÇINKAYA
- Lu-177 PSMA tedavisi alan prostat kanseri hastalarında tedavi öncesi PET/BT metabolik parametrelerinin değeri
Value of pre-treatment PET/CT metabolic parameters in prostate cancer patients receiving Lu-177 PSMA treatment
ŞEYMA GİZEM ORUN
- Metastatik kastrasyona dirençli prostat kanserinde Lu-177 PSMA tedavisi sonrası progresyonsuz sağkalım ve genel sağkalımın öngörülmesinde tedavi öncesi elde edilen Ga-68 PSMA PET/BT metriklerinin değeri: Retrospektif kohort çalışması
Value of pre-treatment Ga-68 PSMA PET/CT metrics in predicting progression-free survival and overall survival after Lu-177 psma therapy in metastatic castration-resistant prostate cancer: A retrospective cohort study
NAZLI ÜNSAL AKIN
