Geri Dön

2012-2025 yılları arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi kökhücre nakil merkezinde otolog kök hücre nakli yapılanlenfoma hastalarının retrospektif değerlendirilmesi

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 1010288
  2. Yazar: EYLÜL KURT
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ VEHBİ DEMİRCAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Dicle Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Hematoloji Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmada, 2012–2025 yılları arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Erişkin Hematoloji Kliniği Kök Hücre Nakli Merkezi'nde otolog hematopoietik kök hücre nakli (OHKHN/OKHN) uygulanan Hodgkin lenfoma (HL) ve Non-Hodgkin lenfoma (NHL) hastalarının demografik, klinik ve laboratuvar özellikleri, nakil sonrası komplikasyonları, progresyon durumu ve sağkalım sonuçlarının retrospektif olarak değerlendirilmesi amaçlandı. Materyal Metod: Ocak 2012–Şubat 2025 tarihleri arasında OKHN uygulanan 53 lenfoma hastası çalışmaya dahil edildi. Hastaların verileri dosya kayıtları, elektronik hastane bilgi yönetim sistemi ve laboratuvar sonuçlarından elde edildi. Yaş, cinsiyet, komorbidite, lenfoma tipi, tanı ve nakil yaşı, nakil öncesi ve sonrası tedaviler, laboratuvar parametreleri, enfeksiyonlar, progresyon, mortalite ve sağkalım süreleri değerlendirildi. Sağkalım analizleri Kaplan–Meier yöntemiyle hesaplandı. Tüm hastalara G-CSF ve enfeksiyon profilaksisi uygulandı. Bulgular: Hastaların %34'ü kadın, %66'sı erkekti. Olguların %52,8'i NHL, %47,2'si HL tanılıydı. Ortalama tanı yaşı 38,72±14,47 yıl, nakil yaşı 40,80±14,18 yıl olarak saptandı. Nakil öncesi en sık ABVD, CHOP ve rituksimab tedavileri uygulanmıştı. Hastaların %47,2'sinde progresyon gelişti. NHL hastalarında ortalama genel sağkalım 94,13±14,3 ay, HL hastalarında 155,3±18,0 ay olup fark anlamlıydı (p=0,044). Mantar enfeksiyonu mortalite ile anlamlı ilişkili bulundu (p=0,001). Progresyon da mortaliteyi anlamlı artırdı (p=0,042). Sonuç: OKHN, uygun seçilmiş lenfoma hastalarında etkili bir tedavi seçeneğidir. Ancak hastalık progresyonu ve enfeksiyon komplikasyonları sağkalımı olumsuz etkilemektedir. Nakil öncesi yanıt değerlendirmesi, enfeksiyon profilaksisi ve erken tedavi yaklaşımları önem taşımaktadır.

Özet (Çeviri)

aim This study aimed to retrospectively evaluate the demographic, clinical, and laboratory characteristics, post-transplant complications, progression status, and survival outcomes of patients with Hodgkin lymphoma (HL) and non-Hodgkin lymphoma (NHL) who underwent autologous hematopoietic stem cell transplantation (AHSCT/ASCT) at the Stem Cell Transplantation Center of the Adult Hematology Clinic, Dicle University Faculty of Medicine, between 2012 and 2025. Materials and Methods: A total of 53 lymphoma patients who underwent ASCT between January 2012 and February 2025 were included in the study. Patient data were obtained from medical records, the electronic hospital information management system, and laboratory results. Age, sex, comorbidities, lymphoma subtype, age at diagnosis and transplantation, pre- and post-transplant treatments, laboratory parameters, infections, progression, mortality, and survival durations were evaluated. Survival analyses were performed using the Kaplan–Meier method. All patients received G-CSF and infection prophylaxis. Results: Of the patients, 34% were female and 66% were male. Among the cases, 52.8% were diagnosed with NHL and 47.2% with HL. The mean age at diagnosis was 38.72±14.47 years, and the mean age at transplantation was 40.80±14.18 years. The most commonly administered pre-transplant treatments were ABVD, CHOP, and rituximab. Disease progression developed in 47.2% of patients. The mean overall survival was 94.13±14.3 months in NHL patients and 155.3±18.0 months in HL patients, with a statistically significant difference between the groups (p=0.044). Fungal infection was significantly associated with mortality (p=0.001). Progression also significantly increased mortality (p=0.042). Conclusion: ASCT is an effective treatment option in appropriately selected lymphoma patients. However, disease progression and infectious complications adversely affect survival. Therefore, pre-transplant response assessment, infection prophylaxis, and early treatment approaches are of great importance.

Benzer Tezler

  1. 2010-2015 yılları arasında terapotik aferez ünitesinde yapılan tüm terapötik aferez işlemlerinin değerlendirilmesi ve trombotik trombositopenik purpuralı hastaların klinik özellikleri ve yanıtları

    Therapeutic apheresis experience of our apheresis unit between the years 2010-2015 and clinical and therapeutic characteristics of patients with thrombotic thrombocytopenic purpura (TTP)

    BERRİN BALIK AYDIN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    HematolojiDicle Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET ORHAN AYYILDIZ

  2. Genel anestezi altında trakeo-bronşiyal yabancı cisim aspirasyonu nedeniyle rijit bronkoskopi uygulanan hastaların retrospektif değerlendirilmesi

    Tracheobronchial foreign body aspiration under general anesthesia because of the retrospective evaluation of patients who underwent rigid bronchoscopy

    NÜSREDDİN PİRİNÇÇİOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Anestezi ve ReanimasyonDicle Üniversitesi

    DOÇ. DR. ZEYNEP BAYSAL YILDIRIM

  3. Nöroendokrin tümörlerin klinikopatolojik özelliklerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of clinicopathological features of neuroendocrine tumors

    ENGİN KELEŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    OnkolojiDicle Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET KÜÇÜKÖNER

  4. Osteoid osteomada bt yardımlı perkütan eksizyon

    Percutaneous ct-guided excision of osteoid osteoma

    MEHMET AKİF ÇAÇAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Ortopedi ve TravmatolojiDicle Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. CELİL ALEMDAR

  5. 1992-1997 yılları arasında ekokardiyografi ile konjenital kalp hastalığı tanısı konulan 1343 olgunun değerlendirilmesi

    The Evaluation of 1343 cases with congenital heart disease diagnosed by echocardiography betwween 1992 and 1997

    GÜRSEL ÇINAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıDicle Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. METİN KILINÇ