Geri Dön

Theokritos'tan Nemesianus'a Pastoral Türün Değişimi

The Evolution of the Pastoral Genre from Theocritus to Nemesianus

  1. Tez No: 1011602
  2. Yazar: EBRU ACAR
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ÜMİT FAFO TELATAR
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Eski Çağ Dilleri ve Kültürleri, Ancient Linguistics and Cultures
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Eskiçağ Dilleri ve Kültürleri Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Latin Dili ve Edebiyatı Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu tez, pastoral şiir türünün MÖ üçüncü yüzyıldan MS üçüncü yüzyıla uzanan beş yüzyıllık değişimini dört şair aracılığıyla incelemiştir: Theokritos, Vergilius, Calpurnius Siculus ve Nemesianus. Tezin merkezi argümanı şudur: Pastoral türün bu denli uzun bir zaman aralığında canlılığını korumasını mümkün kılan şey, köklü geleneksel ögelerin her dönemde hem kullanılması hem de dönemin siyasi, şiirsel ve metinlerarası koşullarına göre değiştirilmesidir. Theokritos pastoral türü için temel sözcükleri ve temel ögeleri oluşturmuştur: amoebean şarkı yarışması, pastoral ağıt, aşk acısı, locus amoenus ve şair-çoban kimliği özdeşleşmesi. Bu ögelerin tümü pharmakon paradoksunu barındırır: şarkı söylemek hem rekabet hem teselli, pastoral ağıt hem yas hem yasla başa çıkma aracıdır. Theokritos'un kurduğu pastoral mesafe - İskenderiye sarayıyla hem ayrışma hem dolaylı iletişim - türün siyasi boyutunu başından itibaren belirlemiştir. Vergilius, iç savaşlar ve arazi müsaderelerinin gölgesinde yazdığı Eclogaeda bu mesafeyi ortadan kaldırmak zorunda kalmış; pastoral söylemi siyasi koşulların doğrudan şekillendirdiği dizelere dönüştürmüştür. Bununla birlikte Vergilius Theokritos geleneğine bağlı kalarak pastoral ögeleri bilinçli bir yapısal muğlaklıkla yeniden işlemiştir. Calpurnius Siculus, Nero döneminin iyimser atmosferinde bu muğlaklığı açık bir methiyeye dönüştürmüş; Altın Çağ söylemini belirli bir yöneticiyle özdeşleştirmiştir. Öte yandan Calpurnius'un özgün katkısı, kentsel ortamı pastoral dizelere taşıyarak türün mekânsal sınırlarını genişletmesidir. Nemesianus ise geç dönemin siyasi belirsizliğinde pastoral söylemi her türlü siyasi içerikten arındırmış ve böylece türün kendi içinde yeterli bir şiirsel alan olarak var olabileceğini kanıtlamıştır. 'Discimus hinc silvestria carmina iungi' dizesiyle Nemesianus pastoral geleneğin nasıl öğretileceğini ve aktarılacağını şiirin içinden dile getirmiş; pastoral türü salt söylenen değil, öğretilen bir şiir biçimine dönüştürmüştür. Sonuç olarak bu tezde, pastoral türün değişim sürecinin tesadüfî olmadığı; dönemin siyasi koşullarıyla ilişkili olarak, şairin de kendi şiirsel gücünü geleneksel ögelere bağlı kalarak kullanmasıyla oluşan bilinçli bir değişim olduğu ortaya konmuştur.

Özet (Çeviri)

This thesis examines the five-century transformation of the pastoral genre from the third century BCE to the third century CE through four poets: Theocritus, Virgil, Calpurnius Siculus, and Nemesianus. The central argument is as follows: what enabled the pastoral genre to sustain its vitality across such an extended timespan was the simultaneous preservation and transformation of its foundational elements in response to the political, poetic, and intertextual conditions of each successive period. Theocritus established the fundamental vocabulary and constituent elements of the pastoral genre: the amoebean song contest, the pastoral lament, erotic suffering, the locus amoenus, and the identification of the poet with the shepherd persona. All of these elements carry within them the pharmakon paradox: singing is at once competition and consolation; the pastoral lament is simultaneously an expression of grief and a means of coming to terms with it. The pastoral distance Theocritus constructed - a relationship of both divergence from and oblique communication with the Alexandrian court - determined the political dimensions of the genre from its very inception. Virgil, composing the Eclogues against the backdrop of civil wars and land confiscations, was compelled to dissolve this distance, transforming pastoral discourse into verse directly shaped by political circumstance. Nevertheless, Virgil remained bound to the Theocritean tradition, reworking the pastoral elements with a deliberate structural ambiguity. Calpurnius Siculus, writing in the optimistic atmosphere of the early Neronian period, converted this ambiguity into explicit panegyric, identifying Golden Age discourse with a specific ruler. Yet his distinctive contribution lies in his introduction of the urban environment into pastoral verse, thereby expanding the genre's spatial boundaries. Nemesianus, in the political uncertainty of the late period, systematically purged pastoral discourse of all political content, demonstrating that the genre was capable of existing as a self-sufficient poetic space. Through the line 'discimus hinc silvestria carmina iungi', Nemesianus articulated from within the poem itself how the pastoral tradition was to be taught and transmitted, transforming the genre from a mode of composition into one of instruction. In conclusion, this thesis demonstrates that the process of change in the pastoral genre was not random; rather, it was a conscious transformation that arose in relation to the political conditions of the era and through the poet's use of his own poetic power while remaining faithful to traditional elements.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    491227

    Hıristiyanlaştırılmış Türkler (Tatarlar - Kreşinler)

    Christianized Turks (Tatars – Kryashens)

    ALİYA SHARAFULLİNA

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    TarihUludağ Üniversitesi

    Felsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET GÜÇ

  2. Tez No

    228057

    Eskiçağ şiirinde epithalamium

    Epithalamium in the Ancient poetry

    NİL ŞEYDA ŞAHİN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    Eski Çağ Dilleri ve KültürleriAnkara Üniversitesi

    Eskiçağ Dilleri ve Kültürleri Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. FAFO TELATAR

  3. Tez No

    913388

    Pastoral tradition of William Wordsworth and Walt Whitman's poetry: A comparative study of selected poems

    William Wordsworth ve Walt Whitman'ın şiirlerinde pastoral gelenek: Seçilmiş şiirler üzerine karşılaştırmalı bir çalışma

    ASLI NUR ÖNEM

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2024

    İngiliz Dili ve EdebiyatıErciyes Üniversitesi

    İngiliz Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ BETÜL ATEŞCİ KOÇAK

  4. Tez No

    110682

    Nasır Abdülbaki Dede`nin Tahririye`si (çeviri yazım ve incelemesi)

    Translation and investigation of Nasır Abdülbaki Dede Tahriri`yes

    MAHMUT RUŞEN COŞKUN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2001

    MüzikSüleyman Demirel Üniversitesi

    İslam Tarihi ve Sanatları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HAKAN CEVHER

Geri Dön