Akut koroner sendrom hastalarında tikagrelor'un koroner anjiyografi sonrası kontrast nefropati gelişimine etkisi
The effect of ticagrelor on the development of contrast-induced nephropathy following coronary angiography in patients with acute coronary syndrome
- Tez No: 1013018
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ SEFA ERDİ ÖMÜR
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Kardiyoloji, Cardiology
- Anahtar Kelimeler: Akut koroner sendrom, Radyokontrast maddeler, Acute coronary syndrome
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Kardiyoloji Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Kontrast madde nefropatisi (KMN), akut koroner sendrom (AKS) hastalarında koroner anjiyografi (KAG) ve perkütan koroner girişim (PKG) sonrası gelişebilen, morbidite ve mortalite ile ilişkili önemli bir komplikasyondur. Bu çalışmada AKS tanısıyla KAG ve PKG uygulanan hastalarda tikagrelor kullanımının KMN gelişimi üzerindeki etkisinin klopidogrel ile karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: 01.10.2023 – 01.10.2025 tarihleri arasında Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Kardiyoloji Anabilim Dalı'nda AKS tanısıyla KAG ve PKG uygulanan 18 yaş üstü 486 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Hastalar uygulanan P2Y12 inhibitörüne göre klopidogrel (n=250) ve tikagrelor (n=236) gruplarına ayrıldı. Tüm hastalarda düşük osmolar, iyonik olmayan ioheksol kontrast maddesi kullanıldı. KMN; kontrast madde maruziyetinden sonraki 48–72 saat içinde serum kreatinin düzeyinde ≥%25 veya ≥0,5 mg/dL artış olarak tanımlandı. Veriler SPSS 27.0 ile analiz edildi; bağımsız risk faktörleri univaryant ve multivaryant lojistik regresyon analizleri, tanısal performans ise ROC eğrisi analizi ile değerlendirildi. Bulgular: Tüm popülasyonda KMN gelişme oranı %21,2 olarak saptandı. KMN oranı tikagrelor grubunda %28,0, klopidogrel grubunda %14,8 olarak bulundu (p<0,001). Tikagrelor grubu daha genç, daha yüksek bazal hemoglobin ve eGFR ile daha düşük Mehran risk skoruna sahipti; iki grup arasında kullanılan kontrast madde miktarı açısından anlamlı fark yoktu (p=0,110). Multivaryant analizde hemoglobin (OR: 0,815; p=0,005), sodyum (OR: 0,904; p=0,011), potasyum (OR: 1,991; p=0,002), Mehran risk skoru (OR: 1,076; p=0,037) ve tikagrelor kullanımı (OR: 3,046; p<0,001) KMN gelişimi için bağımsız öngörücüler olarak saptandı. Tikagrelor kullanımı klasik risk faktörlerinden bağımsız olarak KMN riskini yaklaşık üç kat artıran en güçlü öngörücüydü. Mehran risk skoruna tikagrelor kullanımının eklenmesiyle EAA değeri 0,603'ten 0,679'a yükseldi (p<0,001). Sonuç: AKS hastalarında tikagrelor kullanımı, klasik risk faktörlerinden bağımsız olarak KMN gelişimi açısından önemli bir risk faktörüdür. Tikagrelor grubunun daha düşük temel risk profiline rağmen KMN insidansının daha yüksek olması, ilacın renal hemodinamik üzerindeki kendine özgü etkilerini düşündürmektedir. Bu hastalarda işlem öncesi optimal hidrasyon, en düşük kontrast madde dozu ve işlem sonrası yakın renal takip önem taşımaktadır.
Özet (Çeviri)
Aim: Contrast-induced nephropathy (CIN) is an important complication associated with morbidity and mortality that may develop after coronary angiography (CAG) and percutaneous coronary intervention (PCI) in patients with acute coronary syndrome (ACS). This study aimed to evaluate the effect of ticagrelor use on the development of CIN in patients undergoing CAG and PCI for ACS, in comparison with clopidogrel. Materials and Methods: A total of 486 patients aged over 18 years who underwent CAG and PCI with the diagnosis of ACS at Tokat Gaziosmanpaşa University Faculty of Medicine Hospital, Department of Cardiology, between 01.10.2023 and 01.10.2025 were retrospectively evaluated. The patients were divided into two groups according to the P2Y12 inhibitor administered: clopidogrel (n=250) and ticagrelor (n=236). Low-osmolar, non-ionic iohexol contrast medium was used in all patients. CIN was defined as a ≥25% or ≥0.5 mg/dL increase in serum creatinine level within 48–72 hours after contrast media exposure. Data were analyzed using SPSS 27.0; independent risk factors were evaluated by univariate and multivariate logistic regression analyses, and diagnostic performance was assessed by ROC curve analysis. Results: The overall rate of CIN development was 21.2%. The rate of CIN was 28.0% in the ticagrelor group and 14.8% in the clopidogrel group (p<0.001). The ticagrelor group was younger, had higher baseline hemoglobin and eGFR, and a lower Mehran risk score; there was no significant difference between the two groups in terms of the amount of contrast media used (p=0.110). In multivariate analysis, hemoglobin (OR: 0.815; p=0.005), sodium (OR: 0.904; p=0.011), potassium (OR: 1.991; p=0.002), Mehran risk score (OR: 1.076; p=0.037), and ticagrelor use (OR: 3.046; p<0.001) were identified as independent predictors of CIN development. Ticagrelor use was the strongest predictor, increasing the risk of CIN approximately threefold independent of classical risk factors. The addition of ticagrelor use to the Mehran risk score increased the AUC value from 0.603 to 0.679 (p<0.001). Conclusion: In patients with ACS, ticagrelor use is an important risk factor for the development of CIN, independent of classical risk factors. The higher incidence of CIN in the ticagrelor group despite its lower baseline risk profile suggests the drug's specific effects on renal hemodynamics. Optimal hydration before the procedure, the lowest possible dose of contrast media, and close renal follow-up after the procedure are of importance in these patients.
Benzer Tezler
- Anjiyografik kontrast maddelerin p2y12 inhibitörlerinin antiagregan özelliklerine etkilerinin ex vivo olarak değerlendirilmesi
Ex vivo analysis of the effect of contrast agents on the antiagregan effect of p2y12 inhibitors
BERAT UĞUZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
KardiyolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HASAN ARI
- Akut koroner sendrom hastalarında potent oral antiagregan tedavilerin sol kalp fonksiyonlarına ve karotis intima media kalınlığı üzerine olan etkilerinin karşılaştırılması
Comparison of the effects of potent oral antiagregan therapies on left heart functions and intima-media thickness of common carotid artery in acute coronary syndrome patients
SİNAN SAYMAZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
KardiyolojiMarmara ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MURAT SÜNBÜL
- Akut koroner sendrom hastalarında tikagrelor veya klopidogrelin atriyum fibrilasyonu gelişimindeki elektro-ekokardiyografik öngördürücüler üzerine etkilerinin araştırılması
Investigation of electro-echocardiographic predictors of atrial fibrillation in patients with acute coronary syndrome using ticagrelor or clopidogrel
ENGİN ALGÜL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2017
KardiyolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
UZMAN HAMZA SUNMAN
- Akut koroner sendrom sonrası klopidogrel ve tikagrelor kullanan hastaların ilaç uyumunun karşılaştırılması ve uyuma etki eden faktörlerin değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
ÖMER DOĞAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
Kardiyolojiİstanbul Üniversitesi-CerrahpaşaKardiyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. CÜNEYT KOÇAŞ
- ST segment yükselmesiz miyokart enfarktüsü nedeni ile hastaneye başvuran ve erken girişimsel strateji uygulanan hastalarda tikagrelor ön yükleme stratejisi ile işlem sırasında yükleme stratejisinin peri-prosedürel miyonekroz üzerine etkilerinin karşılaştırılması
Impact of preloading strategy with ticagrelor on periprocedural myocardial injury in patients with non-ST elevation acute coronary syndromes undergoing early invasive strategy
ORHAN FURKAN KARACA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Kardiyolojiİstanbul Üniversitesi-CerrahpaşaKardiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BİLGEHAN KARADAĞ