Geri Dön

Rosmarinik asidin yara iyileşmesi üzerine etkilerinin araştırılması

Investigation of the effects of rosmarinic acid on wound healing

PDF İndir

  1. Tez No: 1016221
  2. Yazar: ABDULSAMET BİLGİÇ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. BÜŞRA KİBAR KURT
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Veteriner Hekimliği, Veterinary Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Biberiye, Biyopolimer, Kitin, Yenilenme, Biyopolimerler, Rosemary, Biopolymer, Chitin, Regeneration, Biopolymers, Renewal
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Aydın Adnan Menderes Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Veterinerlik Cerrahisi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Veteriner Cerrahi Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu araştırma, rosmarinik asit ve kitosanın belirli formülasyonla bir araya getirilerek ortaya çıkan biyoaktif bir kompozit sistem olan jel formunun yara iyileşmesi üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Materyali Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Deney Hayvanları biriminden temin edilmiş 20–24 haftalık 210-380 g ağırlığında Sprague Dawley ırkı 27 dişi rat oluşturmuştur. Her bir ratın sırt bölgesinde iki adet tam katlı yara oluşturulmuş toplam 54 yara incelenmiştir. Yara iyileşmesinin fizyolojik süreci göz önünde bulundurularak çalışma süresi 6 gün olarak belirlendi. Deney hayvanları üç gruba ayrıldı. Birinci grupta sol yara bölgesine rosmarinik asit – kitosan karışımı (RAC), sağ yara bölgesine kitosan uygulandı. İkinci grupta sol yara bölgesine RAC uygulanırken sağ yara kontrol olarak bırakıldı. Üçüncü grupta sol yara bölgesine kitosan uygulanırken sağ yara kontrol olarak bırakıldı. Tüm ratlar, 10 mg/kg ksilazin ve 70 mg/kg ketamin kombinasyonu ile intraperitoneal (İP) yolla genel anestezi altına alındı. Anestezi sonrası sırt bölgesi tıraş edilerek aseptik koşullar altında hazırlandı ve 6 mm çaplı punch biyopsi aleti kullanılarak tam kat simetrik yaralar oluşturuldu. Deri büzülmesine bağlı ölçüm hatalarını önlemek amacıyla yara çevresine sabitleyici süturlar atıldı. Yara alanlarının, oluşturulduğu andan itibaren belirlenen zamanlarda fotoğrafları çekildi. Elde edilen görüntüler ImageJ programına aktarıldı ve yara alanları poligon yöntemi ile ölçülerek mm² cinsinden kaydedildi. Histopatolojik değerlendirme amacıyla, deneyin 3. ve 6. gününde yara bölgelerinden alınan deri örnekleri formaldehit ile fikse edilerek parafine gömüldü, 4–5 µm kalınlığında kesitler hazırlanarak Hematoksilen-eozin (H&E) ile boyandı ve ışık mikroskobunda incelendi. İstatistiksel analizlerde, gruplar arası ve zamana bağlı değişimlerin değerlendirilmesi amacıyla tekrarlı ölçümlerde varyans analizi kullanıldı; normal dağılım ve küresellik varsayımları ilgili testlerle doğrulandı ve anlamlı farklılıklar için post-hoc analizler uygulandı. Bulgular: Yara bölgelerinde erken dönemde minimal eritem (kızarıklık) ve ödem saptanmış olup, bu bulgular yara iyileşmesinin fizyolojik inflamatuar evresi ile uyumlu değerlendirilmiştir. Topikal uygulamalar süresince hiçbir deney hayvanında belirgin rahatsızlık, ağrı veya ciddi komplikasyona işaret eden davranışsal değişiklikler gözlenmemiştir. Makroskobik değerlendirmelerde, yara iyileşmesinin inflamatuar ve proliferatif evrelerinde gruplar arasında belirgin farklılıklar ortaya çıkmıştır. Kontrol grubunda yara bölgesinde eksüdasyon (akıntı), renk değişiklikleri ve yara alanında genişleme gözlenmiştir. Kitosan uygulanan grupta sınırlı kontraksiyon (büzülme) ve ilerleyen dönemde kapanma hızında azalma belirlenmiştir. RAC uygulanan grupta ise enfeksiyon veya belirgin eksüdasyon bulgularına rastlanmamış; granülasyon dokusunun erken ve düzenli oluşumu ile birlikte çalışmanın 2. gününden itibaren yara alanlarının daha hızlı kapanma eğilimi gösterdiği belirlenmiştir. Sonuç: Rosmarinik asitin yara iyileşmesini hızlandırdığı ve iyileşme evrelerini olumlu etkilediği gözlemlenmiştir. Yara iyileşmesinde jel olarak kullanımının umut vadeden bir tedavi seçeneği olabileceği düşünülmektedir.

Özet (Çeviri)

Objective: This study aimed to investigate the effects of a bioactive composite gel system, formed by combining rosmarinic acid and chitosan in a specific formulation, on wound healing. Materials and Methods: The study material consisted of twenty-seven female Sprague Dawley rats, aged 20–24 weeks and weighing between 210–380 g, obtained from the Experimental Animal Unit of Aydın Adnan Menderes University Faculty of Veterinary Medicine. Two full-thickness wounds were created on the dorsal region of each rat, resulting in a total of 54 wounds examined. Considering the physiological process of wound healing, the study duration was determined as 6 days. The experimental animals were divided into three groups. In the first group, rosmarinic acid – chitosan mixture (RAC) was applied to the left wound area, while chitosan was applied to the right wound area. In the second group, RAC gel was applied to the left wound area, and the right wound area was left untreated as the control. In the third group, chitosan was applied to the left wound area, while the right wound area served as the control. All rats were anesthetized intraperitoneally (IP) with a combination of 10 mg/kg xylazine and 70 mg/kg ketamine. Following anesthesia, the dorsal area was shaved and prepared under aseptic conditions, and symmetrical full-thickness wounds were created using a 6 mm punch biopsy instrument. To prevent measurement errors caused by skin contraction, fixation sutures were placed around the wound margins. Photographs of the wound areas were taken immediately after wound creation and at predetermined time points. The obtained images were transferred to the ImageJ software, and wound areas were measured using the polygon method and recorded in mm². For histopathological evaluation, skin samples collected from the wound regions on days 3 and 6 were fixed in formaldehyde, embedded in paraffin, sectioned at 4–5 µm thickness, stained with Hematoxylin–Eosin (H&E), and examined under a light microscope. Statistical analyses were performed using repeated measures analysis of variance to evaluate intergroup and time-dependent changes; assumptions of normal distribution and sphericity were verified with appropriate tests, and post-hoc analyses were conducted to determine significant differences. Results: Minimal erythema and edema were observed in the wound areas during the early period, which were considered consistent with the physiological inflammatory phase of wound healing. Throughout the topical treatment period, no behavioral changes indicating significant discomfort, pain, or severe complications were observed in any experimental animal. Macroscopic evaluations revealed distinct differences among the groups during the inflammatory and proliferative phases of wound healing. In the control group, exudation, discoloration, and enlargement of the wound area were observed. In the chitosan gel-treated group, limited wound contraction and a decrease in closure rate during the later stages were identified. In contrast, no signs of infection or significant exudation were detected in the RAC gel-treated group; furthermore, early and organized granulation tissue formation was observed, and wound areas showed a tendency for faster closure beginning from the second day of the study. Conclusion: Rosmarinic acid was observed to accelerate wound healing and positively influence the stages of the healing process. The use of rosmarinic acid in gel form may represent a promising therapeutic option for wound healing.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    845520

    Arı sütü ve rosmarinik asitin yara iyileştirme potansiyelinin araştırılması

    Investigation of wound healing potential of royal jelly and rosmarinic acid

    YUNUS AKSÜT

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Genetikİstanbul Üniversitesi

    Moleküler Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EMİNE ŞEKÜRE NAZLI ARDA

  2. Tez No

    478215

    Ratlarda oluşturulan deneysel yara modelinde yara iyileşmesi üzerine lokal rosmarinik asit ve topikal dexpanthenol uygulamalarının karşılaştırılması

    Comparison of local rosmarinic acid and topical dexpanthenol applications on wound healing in experimental wound models in rats

    MEHMETCEMİL KUBA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Genel CerrahiDicle Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AHMET TÜRKOĞLU

  3. Tez No

    821909

    Diyabetik ratlarda rosmarinik asit ve karvakrol uygulamasının yara iyileşmesinde malondialdehit ve glutatyon düzeylerine etkisi

    Effect of rosmarinic acid and carvacrol treatment on malondialdehyde and glutathione levels in wound healing of diabetic rats

    EREN ÇAVUŞOĞLU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    FizyolojiGazi Üniversitesi

    Biyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ŞULE CEVHER COŞKUN

  4. Tez No

    848931

    Karvakrol ve rosmarinik asit uygulamalarının yara iyileşmesi üzerine etkisi

    Effect of carvacrol and rosmarinic acid applications on woundhealing

    SEVİM KÖMÜR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    FizyolojiGazi Üniversitesi

    Biyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ŞULE COŞKUN CEVHER

  5. Tez No

    1016222

    Kornea yaralarında rosmarinik asitin iyileşme üzerine etkisinin araştırılması

    Investigation of the effect of rosmarinic acid on healing in corneal wounds

    BİLAL BAYIR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Veteriner HekimliğiAydın Adnan Menderes Üniversitesi

    Veterinerlik Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BÜŞRA KİBAR KURT

Geri Dön