Çocuk acil serviste akut bronşiyolit tanısı alan çocuklarda pediatrik erken uyarı skoru (PEUS) ve Wang skorlamasının prognostik değeri
Prognostic value of pediatric early warning score (PEUS) and Wang scoring in children diagnosed with acute bronchiolitis in the pediatric emergency department
- Tez No: 1016923
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ EMEL EKŞİ ALP
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Akut bronşiyolit, PEUS, Wang skorlaması, Acute bronchiolitis, PEWS, Wang scoring
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Marmara Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Acil Pediatri Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Akut bronşiyolit (AB) özellikle süt çocukluğu döneminde çoğunlukla viral etkenlerden kaynaklanan bir alt solunum yolu hastalığıdır ve yaşamın ilk yılında hastaneye yatışların en önde gelen nedenlerinden biridir. Çalışmamızın amacı AB tanısı ile izlenen hastalarda Pediatrik Erken Uyarı Skoru (PEUS) ve Wang skorlama sistemlerinin hastanın yoğun bakım veya servise yatışını, solunum desteği ihtiyacını ve klinik kötüleşmeyi öngörmedeki değerlerini karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Prospektif gözlemsel olarak tasarladığımız çalışmamıza Eylül 2024-Mart 2026 tarihleri arasında Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Acil Bilim Dalı'na başvuran AB tanısı ile gözleme alınan 1-24 ay arasındaki kronik hastalığı olmayan hastalar dahil edildi. Hastaların demografik verilerinden yaş, cinsiyet, başvuru tarihleri; vital değerlerinden ateş, kan basıncı, SpO2, kalp tepe atımı ve dakika solunum sayısı; laboratuvar parametrelerinden tam kan sayımı, CRP, prokalsitonin, venöz kan gazı ve viral solunum yolu patojenine yönelik nazofarengeal sürüntü örneklerinden çalışılan ELISA ve PCR test sonuçları ile hastaların aldıkları oksijen destekleri ve süreleri incelendi. Hastaların çocuk acil gözleme alındıkları sırada, çocuk acil gözleminin 6. saatinde, servise yatışın hemen öncesinde, yoğun bakım yatışının hemen öncesinde ve taburculuk öncesinde vital değerleri, Wang ve PEUS skorlamaları kaydedildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastaların 80'i kız (%37,9), 131'i erkek (%62,1)'i olup hastaların ortanca yaşı 2 (IQR: 1-5) ay olarak saptanmıştır. Hastaların 84'ü (%39,8) acil servisten taburcu edilmiş olup 123'ü (%58,3) servise yatmış, 4'ü (%1,9) de yoğun bakımda takip edilmiştir. Hastaların %54'ü kış, %31,3'ü sonbahar, %13,3'ü ilkbahar ve %1,4'ü yaz aylarında başvurmuştur. Acilden taburcu edilen ve hastaneye yatış yapılan hasta grupları arasında nazofarengeal sürüntü alınma oranı (hem ELISA hem PCR için) açısından anlamlı bir fark yoktu (ELISA için p=0,285, PCR için p=0,078). Ancak iki grup arasında ELISA test sonuçlarında saptanan patojen suşları arasında da anlamlı bir fark saptanmazken PCR S.Pneumoniae pozitifliği ile hastane yatışı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptandı (p=0,013). Ayrıca hastaların oksijen destek yöntemleri incelendiğinde nazal kanül ve yüksek akışlı nemlendirilmiş oksijen tedavisi (YANKOT) tedavisi alan hastaların hastaneye yatış oranı bu desteği almayan hastalara göre anlamlılık gösterecek şekilde daha yüksek saptandı (sırasıyla p=0,046 ve <0,001). Hastaların Wang ve PEUS skorları değerlendirildiğinde gözleme alınış anındaki Wang skoru, 6. saatteki Wang skoru ve 6. saatteki PEUS skoru hastaneye yatan grupta xii daha yüksekti. 6. saat Wang skorunun >2,5 olması klinik sonlanımı öngörmede en yüksek tanısallığa sahip parametre olduğu ve hastane yatış riskiini 6,53 kat artırdığı saptandı (p<0,001, AUC =0,710). Sonuç: AB'li hastalarda 6. saat Wang skorunun hastaneye yatış riskini anlamlı düzeyde artıran bağımsız bir belirteç olarak saptanmıştır. Wang skorunun vital bulgularla birlikte değerlendirilmesi, hastalık şiddetinin ve solunum destek ihtiyacının öngörülmesinde PEUS'a kıyasla daha yüksek tanısal performans göstermektedir.
Özet (Çeviri)
Aim: Acute bronchiolitis (AB) is a lower respiratory tract disease, mostly caused by viral agents, particularly in infancy, and is one of the leading causes of hospitalization in the first year of life. The aim of our study is to compare the value of the Pediatric Early Warning Score (PEWS) and Wang scoring systems in predicting admission to the intensive care unit or ward, the need for respiratory support, and clinical deterioration in patients followed up with a diagnosis of AB. Materials and Methods: Patients aged 1–24 months without chronic disease, who were admitted for observation with a diagnosis of AB to the Pediatric Emergency Department of Marmara University Pendik Training and Research Hospital between September 2024 and March 2026, were included in our prospectively designed observational study. From the patients' demographic data, age, sex, and dates of admission were recorded; from vital signs, body temperature, blood pressure, SpO₂, heart rate and respiratory rate were noted. Laboratory parameters included complete blood count, CRP, procalcitonin, venous blood gas, as well as ELISA and PCR test results obtained from nasopharyngeal swab samples for viral respiratory pathogens. In addition, the types and durations of oxygen support received by the patients were analyzed. Vital signs, along with Wang and PEWS scores, were recorded at the time of admission to pediatric emergency observation, at the 6th hour of observation, before intensive care unit or ward admission, and prior to discharge. Results: Of the patients included in the study, 80 (37,9%) were female and 131 (62,1%) were male, with a median age of 2 months (IQR: 1–5). A total of 84 patients (39,8%) were discharged from the emergency department, 123 (58,3%) were admitted to the ward, and 4 (1,9%) were followed in the intensive care unit. Admissions occurred most frequently in winter (54%), followed by autumn (31,3%), spring (13,3%), and summer (1,4%). There was no significant difference in the rate of nasopharyngeal swab collection (for both ELISA and PCR) between the patient groups discharged from the emergency department and those admitted to the hospital (p= 0,285 for ELISA, p= 0,078 for PCR). However, while no significant difference was found between the two groups in terms of pathogen strains detected by ELISA test results, a statistically significant association was identified between PCR S. pneumoniae positivity and hospital admission (p = 0,013). Furthermore, when the patients' oxygen support methods were evaluated, the hospitalization rate was significantly higher in patients receiving nasal cannula and high-flow oxygen therapy (YANKOT) compared to those who did not receive these supports (p=0,046 and p< 0,001, respectively). When the Wang and PEWS scores of the patients were assessed, the Wang score at admission, the Wang score at the 6th hour, and the PEWS score at the 6th hour were higher in the hospitalized group. A 6th hour Wang score > 2,5 was identified as the parameter with the highest diagnostic value in predicting clinical outcomes and was found to increase the risk of hospitalization by 6,53-fold (p < 0,001, AUC = 0.710). Conclusion: In patients with AB, the 6th hour Wang score was identified as an independent predictor that significantly increases the risk of hospitalization. Evaluation of the Wang score together with vital signs demonstrates higher diagnostic performance than PEWS in predicting disease severity and the need for respiratory support.
Benzer Tezler
- Solunum sıkıntısında kapnografi ve integre pulmoner indeks: Çocuk acil serviste klinik uygulamalara etkisi
Capnography and integrated pulmonary index in respiratory distress: Impact on clinical practices in pediatric emergency department
ALİYE KIDI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıÇukurova ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HAYRİ LEVENT YILMAZ
- Çocuk acil servisinde yüksek akış nazal kanül oksijen tedavisi uygulanan hastaların sonuçları ve tedavi başarısını etkileyen faktörler
Outcomes of patients who received high flow nasal cannula oxygen therapy in pediatric emergency department and factors affecting treatment success
MUSTAFA SAFA TURAL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Medeniyet ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. GÜLSER ESEN BESLİ
- Respiratuar sinsityal virus ile Respiratuar sinsityal virus dışı bronşiyolit geçiren çocuklarda tekrarlayan hışıltı, atopi riski ve serum interlökin-4, interlökin-13, interferon-gama düzeylerinin karşılaştırılması
Comparision of serum interleukin-4, interleukin-13, interferon-gamma levels and risk of recurrent wheezing, atopy between Respiratory syncytial virus and nonrespiratory syncytial virus bronchiolitis
BURÇAK TATLI GÜNEŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıDokuz Eylül ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ÖZKAN KARAMAN
- Acil servise başvuran akut bronşiyolit olgularında nebulize salbutamol, nebulizehipertonik salin (%3 nacl) ve nebulizesalbutamol-hipertonik salin kombinasyonutedavi yaklaşımlarının karşılaştırılması
Comparison of nebulized salbutamol, nebulized hypertonic saline (3% nacl), and nebulized salbutamol–hypertonic saline combination treatment approaches in acute bronchiolitis cases presenting to the emergency department
EMEK UYUR YALÇIN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık BakanlığıÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ABDÜLKADİR BOZAYKUT
- Acı̇l servı̇ste akut bronşı̇olı̇t tanılı hastaların tedavı̇ yaklaşımlarının değerlendı̇rı̇lmesı̇
Evaluation of treatment approaches of patients with acute bronchiolitis diagnosis in the emergency department
MERVE BAŞARAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ÇAĞATAY NUHOĞLU