Jean Baudrillard simülasyon kuramı bağlamında Oppenheimer ve Barbie filmlerinin sonuçlarının hedef kitle üzerindeki etkisi
The impact of the consequences of Oppenheimer and Barbie on the target audience in the context of Jean Baudrillard's simulation theory
- Tez No: 1017814
- Danışmanlar: PROF. SEFA ÇELİKSAP
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Radyo-Televizyon, Radio and Television
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Aydın Üniversitesi
- Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Televizyon ve Sinema Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Televizyon ve Sinema Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışma, Jean Baudrillard'ın simülasyon kuramını temel alarak 21. yüzyıl sinemasının gerçeklikle kurduğu ilişkiyi sorgulamaktadır. Araştırmanın odak noktasında, 2023 yılında vizyona giren Christopher Nolan yönetimindeki Oppenheimer ve Greta Gerwig yönetimindeki Barbie filmleri ile bu iki yapımın eş zamanlı gösterimiyle ortaya çıkan Barbenheimer fenomeni yer almaktadır. Nitel araştırma yöntemlerinden göstergebilimsel analiz ve söylem analizi tekniklerinin kullanıldığı çalışmada, Baudrillard'ın simülakr, hipergerçeklik ve kusursuz cinayet kavramlarının yanı sıra Guy Debord'un gösteri toplumu düşüncesinden, Paul Virilio'nun savaş estetiği ve görme makinesi kavramlarından, Slavoj Žižek'in ideoloji üzerine psikanalitik yaklaşımından yararlanılmıştır. Çalışmanın kuramsal bölümünde Baudrillard'ın simülasyon kuramı; simülakr düzenleri, imgenin dört evresi, harita-arazi metaforu ve Disneyland örneği üzerinden açıklanmıştır. Ardından sinemanın teknolojik dönüşümü ele alınmış; bilgisayar üretimli imgeleme (CGI) ve yapay zekâ tabanlı görüntü üretiminin sinematik illüzyonu yok ederek imgeyi gönderensiz bir simülakra dönüştürdüğü ortaya konmuştur. Film analizleri bölümünde Oppenheimer filminin tarihsel gerçekliği nasıl mitolojik bir simülasyona dönüştürdüğü ve nükleer yıkımı nasıl estetize ettiği incelenmiştir. Trinity Testi sahnesi, Baudrillard'ın kusursuz cinayet kavramının sinematik karşılığı olarak değerlendirilmiştir. Barbie filminde ise Barbieland evreninin bir simülakr olarak işlevi, Mattel'in eleştiri simülasyonu stratejisi ve tüketim ideolojisinin yeniden üretim mekanizmaları analiz edilmiştir. Barbenheimer fenomeni, Baudrillard'ın içe patlama kavramı çerçevesinde ele alınmıştır. Nükleer trajedinin ağırlığı ile plastik bir ikonun yüzeyselliğinin dijital medya ortamında yan yana getirilmesi, anlamın etkisizleştirildiğini ve izleyicilerin içerikten çok gösterinin cazibesine yöneldiğini göstermiştir. Çalışma, 21. yüzyıl sinemasının gerçeği yansıtan bir ayna olmaktan çıkıp gerçeğin yerini alan bir hipergerçeklik makinesine dönüştüğünü ileri sürmektedir. Sinema artık tarihi mitolojileştirmekte, eleştiriyi metalaştırmakta ve izleyiciyi anlamdan arındırılmış bir işlemsel görüntü evrenine hapsetmektedir.
Özet (Çeviri)
This study examines the ontological transformation of 21st-century cinema through the framework of Jean Baudrillard's simulation theory. The research centers on Christopher Nolan's Oppenheimer (2023) and Greta Gerwig's Barbie (2023), together with the Barbenheimer phenomenon that arose from their simultaneous theatrical release. Semiotic analysis and discourse analysis, both qualitative research methods, constitute the methodological basis of the study. Baudrillard's concepts of simulacra, hyperreality, and the perfect crime form the primary theoretical framework, supplemented by Guy Debord's notion of the society of the spectacle, Paul Virilio's aesthetics of war and the vision machine, and Slavoj Žižek's psychoanalytic approach to ideology. The theoretical chapter establishes Baudrillard's simulation theory through an examination of the orders of simulacra, the four successive phases of the image, the map-territory metaphor, and the Disneyland paradigm. The following chapter addresses the technological shift in cinema, demonstrating how computer-generated imagery (CGI) and AI-based image production have dismantled cinematic illusion and turned the image into a referent-free simulacrum. In the film analysis chapter, Oppenheimer is scrutinized for its conversion of historical reality into a mythological simulation and its aestheticization of nuclear destruction. The Trinity Test sequence is interpreted as a cinematic manifestation of Baudrillard's perfect crime, wherein technical perfection dissolves the historical horror of the event into a sterilized spectacle. Barbie is analyzed for Barbieland's function as a simulacrum, Mattel's strategy of simulated critique, and the mechanisms through which consumer ideology reproduces itself under the guise of feminist awakening. The Barbenheimer phenomenon is examined through Baudrillard's concept of implosion. The juxtaposition of nuclear tragedy and plastic iconography within the digital media landscape reveals how meaning is neutralized and audiences gravitate toward the surface allure of the spectacle rather than its content. This pattern corresponds with Baudrillard's characterization of the silent majorities, who reject meaning in favor of fascination. The study concludes that 21st-century cinema has ceased to function as a mirror reflecting reality and has instead become a hyperreality machine that supplants the real. Cinema now mythologizes history, commodifies critique, and confines the spectator within a frictionless universe of operational images devoid of meaning.
Benzer Tezler
- Jean Baudrillard'ın simülasyon kuramı bağlamında bir simülakr olarak tanrı
God as a simulacrum in the context of Jean baudrillard's Simulation theory
HİKMET ÇAMCI
- Fotogerçekçi ve hipergerçekçi sanat akımlarının jean baudrillard'ın simülasyon kuramı bağlamında incelenmesi
Analysis of photorealistic and hyperrealistic art movements in the context of jean baudrillard's simulation theory
EBRU ARSLAN
- Baudrillard'ın simülasyon kuramı bağlamında nitel bir analiz
A qualitative analysis in the context of Baudrillard's simulation theory
ELİF NURBANU GÜLEN
Yüksek Lisans
Türkçe
2020
İletişim BilimleriEge ÜniversitesiHalkla İlişkiler ve Tanıtım Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HİDAYE AYDAN BİLGİLİER
- Baudrillard'ın simülasyon kuramı bağlamında yoksunluktan yoksulluk üretimi: Güle Güle Oturun programı örneği
A production of deprivation from poverty in the contex of baurdrillard's the simulation theory; An examples of television shows program“Güle Güle Oturun”
PELİN DOĞAN ATAŞ
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
GazetecilikEge ÜniversitesiGenel Gazetecilik Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ SONER YAĞLI
- Postmodern sanat pratikleri bağlamında Baudrillard'ın simülasyon kuramı ve hipergerçekçi resim
Baudrillard's context of postmodern art practices simulation theory and hyperrealistic picture
EMRE ALBAYRAK
Yüksek Lisans
Türkçe
2023
Güzel SanatlarVan Yüzüncü Yıl ÜniversitesiResim Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. GÖKÇEN ŞAHMARAN CAN