Metastatik böbrek tümörlerinde prognostik sınıflandırmaların karşılaştırılması
Comparison of prognostic classification systems in metastatic renal tumors
- Tez No: 1017942
- Danışmanlar: DOÇ. DR. MUSTAFA SERDAR KALEMCİ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Üroloji, Urology
- Anahtar Kelimeler: International mRHK Database Consortium (IMDC), Memorial Sloan Kettering Cancer Center risk (MSKCC), Prognostik Model, Metastatik Renal Hücreli Karsinom (RHK), International mCC Database Consortium (IMDC), Memorial Sloan Kettering Cancer Center risk (MSKCC), Prognostic Model, Metastatic Renal Cell Carcinoma (RCC)
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ege Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Üroloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, metastatik renal hücreli karsinom (mRHK) tanılı hastalarda prognostik değerlendirmede yaygın olarak kullanılan IMDC ve MSKCC risk sınıflandırma modellerini karşılaştırmak; bu modellerin genel sağkalımı öngörmedeki doğruluğunu, risk gruplarını ayırt etme gücünü ve klinik uygulanabilirliğini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Retrospektif çalışma, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Üroloji Anabilim Dalı'na Ocak 2015 – Ocak 2024 tarihleri arasında başvurmuş metastatik böbrek tümörü tanılı 18 yaş ve üzeri 114 erişkin hasta ile gerçekleştirildi. Hastalar IMDC ve MSKCC skor sonuçlarına göre düşük, orta ve kötü riskli olarak gruplandırıldı. Bu risk gruplarına göre hastaların medyan genel sağkalım (mGSK) değerleri hesaplandı. Hastaların demografik verilerinin (yaş, cinsiyet v.b.) yanı sıra sistemik tedaviye başlama süreleri, Hb, Ca, LDH, Nötrofil, Platelet, Karnosfky değerleri ile takip süreleri ve mortalite durumları değerlendirildi. Elde edilen sonuçlar, %95 güven aralığında, p<0.05 anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 114 metastatik renal hücreli karsinom hastasının ortalama yaşı 61,74±11,07 yıl olup hastaların %77,19'u erkekti. Ortalama takip süresi 44,87±41,81 ay olarak saptandı ve takip süresince mortalite oranı %78,07 idi. IMDC prognostik risk sınıflamasına göre hastaların %21,05'i iyi risk, %56,14'ü orta risk ve %22,81'i kötü risk grubunda yer aldı. MSKCC modeline göre ise hastaların %9,65'i iyi risk, %64,91'i orta risk ve %25,44'ü kötü risk grubunda sınıflandırıldı. CCF modeli de değerlendirildiğinde risk grupları arasında genel olarak benzer dağılım paterni izlendi. Kaplan–Meier sağkalım analizinde hem IMDC hem de MSKCC risk modellerine göre gruplar arasında genel sağkalım açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptandı (p<0,05). Her iki modelde de kötü risk grubundaki hastaların sağkalım süreleri belirgin şekilde daha kısa olup, iyi risk grubundaki hastalarda en uzun sağkalım süreleri gözlendi. Orta risk grubu ise iki grup arasında ara değerler göstermiştir. Tek değişkenli Cox regresyon analizinde yaş, anemi, yüksek LDH düzeyi, Karnofsky performans skoru ≤80, yüksek nötrofil düzeyi, trombositoz ve hem IMDC hem de MSKCC kötü risk grubu genel sağkalım ile anlamlı ilişkili bulundu. Çok değişkenli analizde ise bağımsız prognostik faktörler arasında Karnofsky performans skorunun ≤80 olması (HR: 2,01), yüksek LDH düzeyi (HR: 1,78) ve IMDC kötü risk grubunda yer alma durumu (HR: 2,41) anlamlı olarak saptandı. MSKCC modeli de çok değişkenli analizde prognostik etki göstermesine rağmen IMDC modeline kıyasla daha zayıf bağımsız ilişki gösterdi. Bu durum, IMDC modelinin modern tedavi dönemini ve inflamatuvar parametreleri içermesiyle açıklanabilir. ROC analizinde IMDC modelinin mortaliteyi öngörmedeki ayırt edici gücü (AUC: 0,699), MSKCC modeline (AUC: 0,625) göre daha yüksek bulundu ve her iki model de istatistiksel olarak anlamlı prognostik performans gösterdi. Sonuç: IMDC ve MSKCC prognostik modelleri metastatik renal hücreli karsinom hastalarında sağkalımı öngörmede etkili olmakla birlikte, IMDC modelinin daha güçlü bağımsız prognostik değer ve daha yüksek ayırt edici performans göstermesi nedeniyle klinik pratikte daha üstün bir risk sınıflama sistemi olduğu sonucuna varılmıştır.
Özet (Çeviri)
Objective: The aim of this study was to compare the IMDC and MSKCC risk classification models, which are widely used in prognostic evaluation of patients with metastatic renal cell carcinoma (mRCC), and to assess their accuracy in predicting overall survival, their ability to discriminate risk groups, and their clinical applicability. Materials and Methods: This retrospective study included 114 adult patients (≥18 years) diagnosed with metastatic renal tumors who presented to the Department of Urology, Ege University Faculty of Medicine between January 2015 and January 2024. Patients were stratified into low (favorable), intermediate, and poor risk groups according to IMDC and MSKCC scores. Median overall survival (mOS) was calculated for each risk group. Demographic characteristics (age, sex, etc.), time to initiation of systemic therapy, hemoglobin (Hb), calcium (Ca), lactate dehydrogenase (LDH), neutrophil and platelet counts, Karnofsky performance status, follow-up duration, and mortality status were evaluated. Statistical significance was set at p<0.05 with a 95% confidence interval. Results: The mean age of the 114 patients was 61.74±11.07 years, and 77.19% were male. The mean follow-up duration was 44.87±41.81 months, and the overall mortality rate during follow-up was 78.07%. According to the IMDC prognostic risk model, 21.05% of patients were classified as favorable risk, 56.14% as intermediate risk, and 22.81% as poor risk. According to the MSKCC model, 9.65% were favorable risk, 64.91% intermediate risk, and 25.44% poor risk. When the CCF model was also evaluated, a generally similar distribution pattern across risk groups was observed. Kaplan–Meier survival analysis demonstrated statistically significant differences in overall survival among risk groups in both the IMDC and MSKCC models (p<0.05). In both models, patients in the poor-risk group had significantly shorter survival, whereas those in the favorable-risk group had the longest survival. The intermediate-risk group showed intermediate survival outcomes. In univariate Cox regression analysis, age, anemia, elevated LDH, Karnofsky performance status ≤80, high neutrophil count, thrombocytosis, and poor-risk classification in both IMDC and MSKCC models were significantly associated with overall survival. In multivariate analysis, Karnofsky performance status ≤80 (HR: 2.01), elevated LDH (HR: 1.78), and poor-risk classification according to the IMDC model (HR: 2.41) were identified as independent prognostic factors. Although the MSKCC model also showed prognostic significance in multivariate analysis, it demonstrated a weaker independent association compared with the IMDC model. This may be explained by the inclusion of inflammatory parameters and its development in the modern treatment era in the IMDC model. In ROC analysis, the IMDC model showed better discriminatory ability for mortality prediction (AUC: 0.699) compared with the MSKCC model (AUC: 0.625), and both models demonstrated statistically significant prognostic performance. Conclusion: Both IMDC and MSKCC prognostic models are effective in predicting survival outcomes in patients with metastatic renal cell carcinoma; however, the IMDC model demonstrates stronger independent prognostic value and higher discriminatory performance, suggesting that it may be a superior risk stratification tool in current clinical practice.
Benzer Tezler
- Wils' tümörlerinde klinikopatolojik parametreler ve apoptotik belirleyicilerin prognostik önemi
The Prognostic significance of clinicopathologic parameters and apoptotic markers in Wilms' tumors
SULTAN RANA RAMAZANOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2001
Patolojiİstanbul ÜniversitesiPatoloji Ana Bilim Dalı
PROF.DR. SERGÜLEN DERVİŞOĞLU
- Eozinofilik hücreli böbrek tümörlerinde doku microarray yöntemi ile immünhistokimyasal olarak süksinat dehidrogenaz B, fumarat hidrataz ve sitokeratin 20 ekspresyonlarının araştırılması
Başlık çevirisi yok
HÜSEYİN KARATAY
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
Patolojiİstanbul ÜniversitesiPatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. IŞIN KILIÇASLAN
- Böbrek kanseri prognozunda anjiogenezisin yeri
The Role of angiogenesis in the prognosis of renal carcinomas
METİN ONARAN
- Renal parankimal tümörlere genomik yaklaşımlar
Genomic approach to renal parenchymal tumors
KUDRET ESEN GÜMÜŞLÜ
Doktora
Türkçe
2013
GenetikKocaeli ÜniversitesiTıbbi Genetik ve Moleküler Biyoloji Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. NACİ ÇİNE
- Metastatik böbrek hücreli karsinomda doku transglutaminazı'nın rolü
The role of tissue transglutaminase in metastatic renal cell carcinoma
SELÇUK ERDEM
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2013
Onkolojiİstanbul ÜniversitesiÜroloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MEHMET ÖNER ŞANLI