Oküler hipertansiyonun glokoma dönüşmesinde risk faktörlerinin belirlenmesi
Identification of risk factors in the progression from ocular hypertension to glaucoma
- Tez No: 1018469
- Danışmanlar: PROF. DR. BANU BOZKURT
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Göz Hastalıkları, Eye Diseases
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Selçuk Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu tez çalışmasının amacı, oküler hipertansiyon (OHT) tanısı ile izlenen hastalarda optik sinir ve retina sinir lifi tabakasındaki (RSLT) yapısal ve fonksiyonel değişiklikleri değerlendirmek, glokoma dönüşüm ile ilişkili risk faktörlerini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, kliniğimizde en az beş yıl süreyle düzenli olarak izlenmiş OHT tanılı 46 hastanın 46 gözü değerlendirmeye alındı. Hastalara ait demografik veriler, sistemik hastalık öyküleri ve ayrıntılı oftalmolojik muayene bulguları kaydedildi. Yapısal değerlendirme spektral-domain optik koherens tomografi (SD-OKT) kullanılarak RSLT ölçümleri alınarak, fonksiyonel değerlendirme ise görme alanı muayenesiyle yapıldı (Humphrey Visual Field Analyzer, Carl Zeiss Meditec, Dublin, CA, USA) Görme alanı progresyonu, Save Sight Years (SSY) motoru kullanılarak analiz edildi. Glokomatöz progresyon, görme alanı ve/veya RSLT ölçümlerinde saptanan değişiklikler temel alınarak tanımlandı. İstatistiksel analizler SPSS 18.0 yazılımı ile yapıldı ve p<0,05 değeri anlamlı kabul edildi. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 46,52±15,93 yıl olup, ortalama takip süresi 8 yıldı. Olguların %58,7'sinde glokomatöz progresyon izlenmezken, %6,5'inde yalnızca görme alanında, %26,1'inde yalnızca RSLT'de ve %8,7'sinde hem görme alanı hem RSLT'de progresyon saptandı. Görme alanına göre ilerleme gösteren hastaların yaş ortalamasının, progresyon izlenmeyen hastalara kıyasla istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek olduğu görüldü (p=0,049). Ayrıca, görme alanında progresyon gelişen hastaların başvuru anındaki MD ve VFİ değerlerinin, progresyon izlenmeyen gruba göre anlamlı derecede daha kötü olduğu saptandı (p=0,012; p=0,008). RSLT ölçümlerine göre glokoma ilerleme gösteren hastalarda, takip süresince ölçülen en yüksek göz içi basıncı (GİB) ve ortalama GİB değerleri, progresyon izlenmeyen hastalara kıyasla istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek bulundu (her ikisi p=0,001). Herhangi bir değerlendirme yöntemine göre ilerleme saptanan hastalarda ise kırma kusuru, takip sırasındaki en yüksek GİB ve ortalama GİB ölçümleri, glokoma ilerleme göstermeyen hastalara göre anlamlı düzeyde daha yüksekti (tümü p<0.05). OHT'li hastalarda glokoma dönüşümü etkileyen risk faktörlerini belirlemek amacıyla yaş, ortalama GİB ve başlangıç C/D oranı değişkenlerini içeren bir model oluşturuldu. Kurulan modele göre, yaşın her 1 birim artışı glokoma dönüşüm riskini 1,083 kat, ortalama GİB'in her 1 mmHg artışı 1,835 kat ve başlangıç C/D oranının 0,1 birim artışı 2,279 kat artırmaktaydı (Nagelkerke R²=0,526). Ayrıca, glokom hasarı gelişen hastalarda eksfoliasyon, pigment dispersiyonu ve dejeneratif miyopinin daha sık olduğu gözlendi. Sonuç: Bu çalışma, OHT'li hastaların uzun dönem takiplerinde glokoma dönüşüm oranlarını ve bu dönüşüm üzerinde etkili klinik ve görüntüleme temelli risk faktörlerini ortaya koymuştur. İleri yaş, yüksek ortalama GİB, artmış başlangıç C/D oranı ve kötü başvuru görme alanı MD değerleri glokoma dönüşüm açısından bağımsız risk faktörleri olarak belirlenmiş olup, bu bulgular OHTS ve benzeri risk modelleri ile uyumludur. RSLT progresyonunun görme alanı progresyonuna kıyasla daha sık izlenmesi, yapısal değişikliklerin fonksiyonel kayıplardan önce ortaya çıktığını gösteren literatürle tutarlıdır. OHT hastalarının takibinde yapısal ve fonksiyonel parametrelerin birlikte değerlendirilmesi, hasarın erken saptanmasına ve uygun tedavi stratejilerinin belirlenmesine katkı sağlayacaktır.
Özet (Çeviri)
Objective: The aim of this thesis was to evaluate structural and functional changes in the optic nerve and retinal nerve fiber layer (RNFL) in patients followed with a diagnosis of ocular hypertension (OHT), and to identify risk factors associated with conversion to glaucoma. Materials and Methods: In this study, 46 eyes of 46 patients diagnosed with OHT and followed regularly in our clinic for at least five years were included. Demographic data, systemic disease histories, and detailed ophthalmologic examination findings were recorded. Structural assessment was performed using spectral-domain optical coherence tomography (SD-OCT) with RNFL measurements, while functional assessment was conducted using visual field testing (Humphrey Visual Field Analyzer, Carl Zeiss Meditec, Dublin, CA, USA). Visual field progression was analyzed using the Save Sight Years (SSY) engine. Glaucomatous progression was defined based on changes detected in the visual field and/or RNFL measurements. Statistical analyses were performed using SPSS version 18.0, and a p value <0.05 was considered statistically significant. Results: The mean age of the patients was 46.52±15.93 years, and the mean follow-up duration was 8 years. No glaucomatous progression was observed in 58.7% of the patients, whereas 6.5% showed progression only in the visual field, 26.1% showed progression only in the RNFL, and 8.7% demonstrated progression in both the visual field and RNFL. The mean age of patients with visual field progression was significantly higher than that of patients without progression (p=0.049). In addition, baseline mean deviation (MD) and visual field index (VFI) values were significantly worse in patients who developed visual field progression compared to those without progression (p=0.012; p=0.008). In patients who showed glaucomatous progression based on RNFL measurements, both the maximum intraocular pressure (IOP) and mean IOP values recorded during follow-up were significantly higher than in patients without progression (both p=0.001). Furthermore, in patients who demonstrated progression according to any assessment method, refractive error, maximum IOP, and mean IOP during follow-up were significantly higher compared to patients without glaucomatous progression (all p<0.05). To identify risk factors associated with conversion to glaucoma in patients with OHT, a model including age, mean IOP, and baseline cup-to-disc (C/D) ratio was constructed. According to this model, each 1-unit increase in age increased the risk of glaucoma conversion by 1.083-fold, each 1 mmHg increase in mean IOP increased the risk by 1.835-fold, and each 0.1-unit increase in baseline C/D ratio increased the risk by 2.279-fold (Nagelkerke R² = 0.526). In addition, exfoliation, pigment dispersion, and degenerative myopia were observed more frequently in patients who developed glaucomatous damage. Conclusion: This study demonstrated the rates of glaucoma conversion and identified clinical and imaging-based risk factors associated with this conversion during long-term follow-up of patients with OHT. Advanced age, higher mean IOP, increased baseline C/D ratio, and worse baseline visual field MD values were identified as independent risk factors for glaucoma conversion, consistent with findings from the Ocular Hypertension Treatment Study (OHTS) and similar risk models. The higher frequency of RNFL progression compared to visual field progression is consistent with the literature indicating that structural damage precedes functional loss. Combined evaluation of structural and functional parameters in the follow-up of patients with OHT may contribute to earlier detection of damage and the determination of appropriate treatment strategies.
Benzer Tezler
- İntravitreal bevacizumab enjeksiyonun konjonktival kalınlığa etkisi
Intravitreal bevacizumab injection's effect on conjunctival thickness
MEHMET OĞUZHAN KUNCI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Göz HastalıklarıÇanakkale Onsekiz Mart ÜniversitesiGöz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. İSMAİL ERŞAN
- Farklı glokom tiplerinde oküler puls amplitüdüne (OPA) diyabet ve hipertansiyonun etkisinin araştırılması ve OPA'nın oküler biyometrik parametrelerle ilişkisinin değerlendirilmesi
To investigate the effect of diabetes and hypertension on opa values measured with dct in patients with different types of glaucoma and evaluate the relation between opa and ocular biometric parameters
BETÜL TAŞAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2009
Göz HastalıklarıErciyes ÜniversitesiGöz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. G. ERTUĞRUL MİRZA
- Penetran keratoplasti sonrası glokom veya oküler hipertansiyonun insidansı, risk faktörleri ve tedavi sonuçları
Incidence, risk factors and treatment outcomes of glaucoma or ocular hypertension after penetrating keratoplasty
BATUHAN AYGÖREN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Göz HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiGöz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. TUNCAY KÜSBECİ
- Primer açık açılı glokom ve oküler hipertansiyon hastalarında makuler OCT bulguları ve retina sinir lifi kalınlıklarının (RNFL) karşılaştırılması
The comparison of macular measurement and retinal nerve fiber layer thickness obtained by optical coherence tomography in the cases with ocular hypertension and primer open angle glaucoma
MELEK YILDIZ YALINKILIÇ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
Göz HastalıklarıDicle ÜniversitesiGöz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. DOÇ.DR.S.UĞUR KEKLİKÇİ
- Optik koherens tomografi anjiyografi ile ölçülen optik sinir başı ve maküler vasküler dansitelerin, sağlıklı, oküler hipertansiyonu olan ve farklı evre glokomu olan bireylerde karşılaştırılması
Comparison of optical nerve head and macular vascular densities measured by optic coherence tomography angiography in healthy participants and patients with ocular hypertension and different stages of glaucoma
CANER ÖZTÜRK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
Göz HastalıklarıBaşkent ÜniversitesiGöz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SİREL GÜR GÜNGÖR